Psychiatryczne przyczyny dysfagii (trudności w połykaniu)

Dysfagia to termin medyczny określający trudności w połykaniu. Trudności w połykaniu są zwykle spowodowane stanem fizycznym, takim jak udar, uraz głowy, niektóre rodzaje raka i choroba refluksowa przełyku (GERD).

Chociaż doniesiono, że dysfagia występuje u 6% populacji ogólnej, uważa się, że jest to częstszy problem w populacji osób dorosłych z chorobami psychicznymi. Przyczyna tego specyficznego rodzaju dysfagii jest słabo poznana, ale może być związana ze zmianami behawioralnymi związanymi z chorobami psychicznymi, lękami, fobiami i skutkami ubocznymi leków.

Co to jest dysfagia?

Dysfagia występuje najczęściej, gdy występuje problem z kontrolą nerwów lub struktur zaangażowanych w jakąkolwiek część procesu połykania. Występuje, gdy potrzebujesz więcej czasu lub wysiłku, aby przenieść jedzenie z ust do żołądka lub możesz nie być w stanie przenieść jedzenia z ust, co powoduje zakrztuszenie się lub aspirację pokarmu.

Dysfagia jest objawem, a nie stanem medycznym samym w sobie. Dysfagia czasami dzieli się na te cztery typy:

• Dysfagia ustno-gardłowa: W przypadku dysfagii ustno-gardłowej masz problemy z przenoszeniem jedzenia, płynu lub śliny z ust do gardła. Pacjenci z dysfagią ustno-gardłową mają trudności z rozpoczęciem połykania i mogą również mieć towarzyszący kaszel, krztuszenie się lub zarzucanie treści nosowej.

• Dysfagia przełyku (lub obturacyjna): Pacjenci z dysfagią przełyku mają wrażenie przyklejania się pokarmu do gardła lub klatki piersiowej. Dysfagia przełyku powoduje trudności w przekazywaniu pokarmu przez przełyk (rurę, która biegnie z ust do żołądka).

• Zespół objawów nerwowo-mięśniowych: Osoby z dysfagią nerwowo-mięśniową doświadczają stopniowo postępujących trudności w połykaniu stałych pokarmów i płynów z powodu chorób neurodegeneracyjnych, w tym choroby Parkinsona, stwardnienia rozsianego i choroby neuronu ruchowego lub uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego.

• Dysfagia funkcjonalna: jest to uczucie trudności w połykaniu i nie jest związane z anatomią anatomiczną ani urazem. Dysfagia funkcjonalna może, ale nie musi być związana z zaburzeniem psychicznym. U osób, u których zdiagnozowano chorobę psychiczną, częstym zjawiskiem jest dysfagia.

Przyczyny psychiatryczne

Dysfagia funkcjonalna jest objawem często występującym u osób z:Kąt

• Zaburzenie obsesyjno-kompulsywne (OCD)
• Zespół stresu pourazowego (PTSD)
• Uogólnione zaburzenie lękowe
• Depresja
• Zaburzenie lękowe
• Fobia społeczna

W niektórych przypadkach dysfagia może odzwierciedlać zaburzenie objawów somatycznych (SSD) lub specyficzną fobię.

U osób z SSD może czasami wystąpić medycznie niewyjaśniona dysfagia ustno-gardłowa (MUNOD).Kąt

Dysfagia może być również objawem specyficznej fobii, takiej jak:

• Fagofobia: Fagofobia to strach przed połykaniem. Niepokój i napięcie mogą powodować skurcze mięśni gardła, co niektórym wydaje się „guzem w gardle”. Ci, którzy boją się połykania, mogą okazać się fizycznie niezdolni do tego, gdy staną się zbyt niespokojni.

• Pseudodysfagia: Fobia zadławienia jest rzadkim stanem charakteryzującym się intensywnym lękiem przed zadławieniem, któremu towarzyszy unikanie połykania pokarmów stałych, płynów i przyjmowania tabletek/tabletek.

Leki i inne przyczyny

Czasami skutki uboczne leków stosowanych w leczeniu zaburzeń mogą powodować trudności w połykaniu. Obejmują one:

• Leki przeciwpsychotyczne mogą upośledzać funkcję mięśni, co ułatwia połykanie i zwiększa ryzyko dysfagii przełyku.

• Późne dyskinezy (mimowolne, powtarzające się ruchy, które zwykle obejmują język i twarz) mogą zaburzać odruch połykania, powodując dysfagię ustno-gardłową lub przełykową.

• Kilka rodzajów leków psychiatrycznych może również powodować suchość błony śluzowej jamy ustnej (suchość w ustach), która może prowadzić do dysfagii ustno-gardłowej.

Te działania niepożądane mogą wystąpić same lub zostać zaostrzone przez lęk lub ataki paniki, które mogą skutkować uczuciem ucisku, guzkiem w gardle, a nawet uczuciem zadławienia.

Objawy

Jeśli masz trudności z połykaniem z powodu dysfagii czynnościowej, możesz odczuwać jeden lub więcej z następujących objawów:

• Wrażenie, że jedzenie i/lub leki utknęły w przełyku
• Zwrot jedzenia
• Kaszel i/lub dławienie podczas jedzenia i picia

Z fagofobią (strach przed połknięciem) osoby mogą:

• Unikaj niektórych rodzajów żywności lub tekstur
• Przeżuwaj (przeżuwaj) swoje jedzenie
• Skarga na przyklejanie się jedzenia
• Wykazują trudności z „rozpoczęciem” jaskółki
• Schudnąć

Wszystkie te objawy mogą powodować podwyższony poziom lęku i powodować izolację społeczną pacjentów podczas posiłków.

Osoby cierpiące na pseudodysfagię (strach przed zadławieniem) często mają trudności z jedzeniem pokarmów stałych. Niepokój i napięcie powodują skurcze mięśni gardła, co dodatkowo zwiększa ryzyko zadławienia. Wiele osób uważa, że ​​nadmierne żucie i połykanie każdego kęsa dużym łykiem płynu może pomóc złagodzić objawy.

Diagnoza

Testy i środki, które Twój lekarz może wykonać w celu zdiagnozowania dysfagii, mogą obejmować:

• Badanie kliniczne w gabinecie: Twój lekarz będzie patrzył i słuchał, gdy przełykasz, aby określić, które mięśnie działają prawidłowo lub są osłabione.

• Badanie połykania baru z wideofluoroskopią: Podczas tego badania zostanie wykonane zdjęcie rentgenowskie mechanizmu połykania podczas połykania baru. Bar na zdjęciu rentgenowskim jest nieprzezroczysty, a Twój lekarz może ocenić, dokąd trafia w jamie ustnej i gardle podczas połykania. Badanie można nagrać na wideo w czasie rzeczywistym do przeglądu.

• Światłowodowe badanie endoskopowe połykania (FEES): OPŁATY polegają na wprowadzeniu małej elastycznej rurki światłowodowej do jamy nosowej. Na końcu tuby znajduje się maleńka kamera. Twoja okolica nosa może zostać znieczulona przed wprowadzeniem rurki. Gdy kamera zostanie umieszczona w górnej części nosa i w tylnej części gardła, jesz kawałki jedzenia, a Twój lekarz może zobaczyć, gdzie jedzenie lub napój zostaje zatrzymany podczas połykania. Test można nagrać na wideo do późniejszego przeglądu.

Przed rozpoznaniem dysfagii czynnościowej należy wykluczyć medyczne przyczyny trudności w połykaniu. Obejmują one:

• Udar

• Stwardnienie zanikowe boczne (ALS) lub stwardnienie rozsiane (MS)

• Choroba refluksowa przełyku (GERD)
• Choroba Parkinsona

• Miastenia gravis

• Zwężenie lub skurcz przełyku

• Twardzina
• Guz
• Obiekt obcy

Rozpoznanie dysfagii czynnościowej zazwyczaj nie stawia się, dopóki dana osoba nie doświadczy szeregu niewyjaśnionych objawów fizycznych, testów medycznych i leczenia.

Jeśli twój lekarz podstawowej opieki zdrowotnej podejrzewa, że ​​to masz, może skierować cię do psychiatry, który zada pytania w celu ustalenia, czy masz jakieś diagnozy psychiatryczne, których kryteria są ustalone w „Podręczniku diagnostycznym i statystycznym zaburzeń psychicznych, wydanie 5” Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego ” (DSM-5).

Leczenie

Leczenie dysfagii czynnościowej może różnić się w zależności od osoby.

CBT jest często stosowana w połączeniu z terapią opartą na uważności i interwencjami typu umysł-ciało, aby pomóc ludziom lepiej zrozumieć i zmienić nieprzystosowane myśli i reakcje behawioralne, które mogą przyczyniać się do objawów.

Jeśli masz fobię, która wpływa na zdolność połykania, co z kolei wpływa na twoje nawyki żywieniowe lub je ogranicza, może być potrzebna profesjonalna pomoc. Znajdź terapeutę, który będzie z Tobą pracował nad opracowaniem planu leczenia, który zajmie się Twoją fobią i wszelkimi powiązanymi zaburzeniami.

Jeśli przyczyną dysfagii jest efekt uboczny leków, porozmawiaj o tym z lekarzem, ponieważ może być możliwe zmniejszenie dawki leków lub zmiana leczenia, szczególnie jeśli skutki uboczne mają duży wpływ na Twoje życie.

Jeśli cierpisz na przewlekłą dysfagię, porozmawiaj ze swoim lekarzem pierwszego kontaktu. Problemy z połykaniem można dobrze rozwiązać, jeśli zostaną odpowiednio zdiagnozowane i zastosowane odpowiednie leczenie.

Jeśli nie można znaleźć przyczyny fizycznej, zaleca się konsultację z psychiatrą, jeśli masz w przeszłości lęk, depresję lub inne problemy ze zdrowiem psychicznym.