Przegląd
Co to jest rakowiak płuc?
Rakowiak płuca jest rodzajem guza nowotworowego składającego się z komórek neuroendokrynnych. Komórki te znajdują się w całym ciele, w tym w płucach. Są podobne do komórek endokrynnych, ponieważ oba wytwarzają hormony lub substancje hormonopodobne. Pod innymi względami przypominają komórki nerwowe, ponieważ obie mogą wydzielać neuroprzekaźniki.
Czasami komórki neuroendokrynne rosną zbyt szybko i tworzą mały guz zwany rakowiakiem. Guzy rakowiakowe mogą tworzyć się w innych narządach ciała poza płucami. W rzeczywistości tylko około 2 na 10 rakowiaków znajduje się w płucach.
Istnieją dwa rodzaje rakowiaków płuc: typowy oraz nietypowy.
- Typowe rakowiaki stanowią około 9 na 10 rakowiaków płuc. Rosną powoli i rzadko rozprzestrzeniają się poza płuca.
- Nietypowe rakowiaki występują znacznie rzadziej niż typowe rakowiaki płuc. Zwykle rosną szybciej niż typowe rakowiaki. Istnieje większa szansa, że rozprzestrzenią się (przerzuty) poza płuca. Innym sposobem klasyfikacji rakowiaków płuc jest ich lokalizacja. Centralne rakowiaki znajdują się w ścianach dużych dróg oddechowych płuc. W mniejszych drogach oddechowych bliżej brzegów płuc tworzą się rakowiaki obwodowe. Zarówno rakowiaki centralne, jak i obwodowe są zwykle typowymi rakowiakami.
Jak często występują rakowiaki płuc?
Nowotwory rakowiaka płuca występują dość rzadko, stanowiąc zaledwie 1% do 2% wszystkich nowotworów płuc. Każdego roku w Stanach Zjednoczonych diagnozuje się około 2000 do 4500 nowych przypadków rakowiaka płuc. Rakowiaki znacznie częściej rozwijają się w innych miejscach ciała, takich jak przewód pokarmowy, niż w płucach. Ludzie, którzy mają rakowiaka płuc, są zwykle młodsi niż ludzie, u których rozwijają się inne rodzaje raka płuc.
Objawy i przyczyny
Co powoduje guzy rakowiaka płuc?
Przyczyna rakowiaków płuc jest wciąż niejasna. Nie wydają się być związane z paleniem, zanieczyszczeniami powietrza lub innymi chemikaliami. Istnieją jednak czynniki, które mogą narazić niektóre osoby na zwiększone ryzyko. Rakowiaki płuc częściej rozwijają się u białych niż u ludzi innych ras. Guzy zwykle występują u większej liczby kobiet niż mężczyzn. Osoby z rzadkim dziedzicznym zaburzeniem zwanym stwardnieniem gruczolakowatości wewnątrzwydzielniczej typu 1 (MEN1) są nieco bardziej narażeni na rakowiaki płuc.
Jakie są objawy rakowiaka płuc?
Około 25% lub więcej osób z rakowiakiem płuc nie ma żadnych objawów. Często te rodzaje guzów są wykrywane podczas testów diagnostycznych na inną chorobę, takich jak prześwietlenie klatki piersiowej na infekcję płuc.
Kiedy objawy są obecne, zwykle pojawia się kaszel lub świszczący oddech. Kaszel może wytwarzać krew w flegmie lub plwocinie. Jeśli guz jest wystarczająco duży, aby zablokować przepływ powietrza, u osoby może rozwinąć się infekcja zwana po obturacyjnym zapaleniu płuc.
Zespół rakowiaka to stan związany z nadprodukcją niektórych hormonów przez komórki neuroendokrynne guza. Zespół rakowiaka jest rzadkością w przypadku rakowiaka płuca. Objawy zespołu rakowiaka mogą obejmować:
- Zaczerwienienie twarzy (ciepło) i zaczerwienienie.
- Świszczący oddech, duszność lub objawy przypominające astmę.
- Słabość.
- Wysokie ciśnienie krwi.
- Przybranie na wadze.
- Zwiększona ilość owłosienia na ciele i twarzy (hirsutyzm).
Objawy zespołu rakowiaka mogą być spowodowane innymi zaburzeniami. Ważne jest, aby skontaktować się z lekarzem, aby dowiedzieć się, jaka jest rzeczywista przyczyna objawów.
Diagnoza i testy
Jak diagnozuje się rakowiaka płuca?
Twój lekarz zapyta Cię o Twoją historię medyczną i wszelkie objawy, które masz. Usługodawca wysłucha twoich płuc i sprawdzi twój oddech. Jeśli usługodawca uzna, że masz problem z płucami, zleci więcej badań. Badania obrazowe obejmują prześwietlenie klatki piersiowej i tomografię komputerową.
Prześwietlenia klatki piersiowej może wskazywać na obecność rakowiaka płuca, z wyjątkiem przypadków, gdy guz jest bardzo mały lub jest ukryty przez inne narządy w klatce piersiowej.
Tomografia komputerowa (TK): Jeśli zdjęcia rentgenowskie klatki piersiowej nie są wyraźne, można wykonać tomografię komputerową. Skan CT daje obrazy, które zapewniają przekrój płuc i klatki piersiowej. W przeciwieństwie do zwykłych zdjęć rentgenowskich, tomografia komputerowa może wykryć bardzo małe guzy płuc i wskazać ich dokładną lokalizację. Są również przydatne w sprawdzaniu, czy guz rozprzestrzenił się na wątrobę lub inne narządy.
W zależności od wyników testu, Twój lekarz może zlecić inne testy, aby dowiedzieć się, czy guz jest rakowiakiem, czy inną postacią raka płuc.
Badania krwi i moczu: Nieprawidłowe poziomy hormonów lub innych substancji związanych z rakowiakami mogą być obecne we krwi lub moczu. Badania krwi w celu pomiaru poziomu serotoniny lub chromograniny-A mogą wskazywać na obecność typowego rakowiaka. Testy moczu mogą mierzyć poziom 5-HIAA, metabolitu serotoniny. Testy te są najbardziej pomocne u niewielkiego odsetka osób z rakowiakiem płuc, u których występuje zespół rakowiaka. W większości innych te testy będą normalne.
Biopsja: Biopsja to procedura, w której niewielka próbka guza lub wzrostu jest usuwana, aby komórki można było zbadać pod mikroskopem. Istnieją dwa główne rodzaje biopsji:
- Biopsje niechirurgiczne są wykonywane w szpitalu lub klinice, ale nie wymagają nacięcia chirurgicznego. Chociaż przed zabiegiem konieczne będzie podanie środków uspokajających, czas powrotu do zdrowia jest krótki. Prawdopodobnie będziesz mógł opuścić szpital kilka godzin po wykonaniu biopsji. Najczęstszym rodzajem biopsji niechirurgicznej w przypadku rakowiaka jest bronchoskopia, w której do dróg oddechowych wprowadzana jest cienka, elastyczna kamera, umożliwiająca wykonanie biopsji pod bezpośrednim widzeniem.
- Biopsje chirurgiczne są wykonywane w znieczuleniu i wymagają wykonania nacięcia chirurgicznego w klatce piersiowej. Wymaga hospitalizacji, a czas rekonwalescencji jest dłuższy niż w przypadku biopsji niechirurgicznych.
Zarządzanie i leczenie
Jak leczy się rakowiaka płuca?
Metoda leczenia będzie zależeć od wielkości guza, jego lokalizacji i ogólnego stanu zdrowia. Dwie główne formy leczenia to chirurgia i radioterapia.
Wiele rakowiaków płuc można leczyć samą operacją, z wyjątkiem przypadków, gdy guz rozprzestrzenił się na inne narządy. W przypadkach, gdy rakowiaka nie można całkowicie usunąć, można przeprowadzić operację paliatywną w celu usunięcia większości guza lub złagodzenia objawów.
Główne rodzaje leczenia chirurgicznego to:
- Lobektomia: Ten rodzaj zabiegu chirurgicznego polega na usunięciu części płuca zwanej płatem. Można go wykonać w celu usunięcia rakowiaka obwodowego (zlokalizowanego na obrzeżach płuc). Jeden płat płucny jest usuwany podczas lobektomii. Usunięcie dwóch płatów nazywamy bilobektomią. Procedura znana jako resekcja rękawa należy do tej kategorii. Resekcja rękawa usuwa sekcje dróg oddechowych powyżej i poniżej guza wraz z guzem. Odcinki dróg oddechowych są następnie ponownie łączone, podobnie do zszywania ze sobą odcinków rękawa po odcięciu jego części.
- Pneumonektomia: Ta procedura obejmuje usunięcie całego płuca.
- Resekcja podpłat: Ta kategoria obejmuje segmentektomia oraz resekcja klina. Segmentektomia polega na usunięciu części jednego płata płucnego. Resekcja klinowa odnosi się do usunięcia małej, klinowatej części płuca w przypadkach, gdy guz jest bardzo mały.
- Rozwarstwienie węzłów chłonnych: Często węzły chłonne w pobliżu płuc są usuwane podczas powyższych operacji w celu ustalenia, czy guz rozprzestrzenił się na te węzły i prawdopodobnie w celu zmniejszenia ryzyka rozprzestrzenienia się guza na inne części ciała.
Radioterapia: Ten rodzaj leczenia wykorzystuje promieniowanie o wysokiej energii do niszczenia komórek rakowych. Zwykle pacjent przechodzi serię zabiegów napromieniania przez określony czas. Radioterapia wiązkami zewnętrznymi jest typowym rodzajem radioterapii w leczeniu rakowiaków. Promieniowanie może być również podawane przez małe granulki lub pręciki, które są dostarczane do guza lub w jego pobliżu przez mały cewnik. Nazywa się to radioterapią wewnętrzną lub brachyterapią.
Lek o nazwie Sandostatin® (oktreotyd) jest czasami stosowany w leczeniu zespołu rakowiaka poprzez kontrolowanie wydzielania hormonów.
Chemoterapia: Może to być wymagane w przypadkach, w których guz rozprzestrzenił się z płuc na inne narządy. Chemioterapia polega na stosowaniu leków podawanych do krwioobiegu (dożylnie) w celu zniszczenia komórek nowotworowych. Chemioterapia może być podawana w szpitalu, gabinecie lekarskim lub klinice. Zwykle z czasem podawana jest pewna liczba zabiegów.
W leczeniu raka przerzutowego przed chemioterapią stosuje się inhibitor mTOR, ewerolimus (AFINITOR®). Również terapię radioligandem peptydowym stosuje się w przypadku choroby przerzutowej, w której możliwe jest leczenie.
Perspektywy / Prognozy
Jakie są perspektywy dla pacjentów z rakowiakiem płuc?
Rokowanie jest ogólnie bardzo dobre. Średnia pięcioletnia przeżywalność osób, które były leczone z powodu typowych rakowiaków, wynosi od 85% do 95%. Osoby, które były leczone z powodu atypowych rakowiaków płuc, mają pięcioletni wskaźnik przeżycia wynoszący od 50% do 60%. Wskaźniki przeżycia są zwykle wyższe u osób z rakowiakami płuc, które się nie rozprzestrzeniły.
Ważne jest, aby po leczeniu zaplanować regularne wizyty kontrolne z zespołem opieki zdrowotnej, ponieważ rakowiaki mogą nawracać. Dlatego powinieneś skontaktować się ze swoim dostawcą w celu nadzoru. Poinformuj swojego lekarza, jeśli zaczniesz odczuwać jakiekolwiek nietypowe objawy, takie jak trudności w oddychaniu, nieoczekiwana utrata wagi lub ból.
Guzy rakowiaka płuc są często wykrywane podczas testów na inne schorzenia. Są to rzadkie nowotwory z opcjami leczenia. Jeśli w jakikolwiek sposób obawiasz się świszczącego oddechu lub kaszlu, skontaktuj się z lekarzem. Jeśli byłeś leczony z powodu rakowiaka płuc, pamiętaj, aby zachować zaplanowaną serię wizyt kontrolnych u swojego lekarza. Pamiętaj, rokowanie po leczeniu jest bardzo dobre.
Discussion about this post