Reumatoidalne zapalenie stawów Wiek zachorowania

Reumatoidalne zapalenie stawów (RZS) to postępująca choroba autoimmunologiczna, która atakuje kilka stawów w ciele. Choroba jest spowodowana przez układ odpornościowy, który atakuje sam siebie, celując w tkankę głównie wokół stawów.

RZS jest najczęstszą postacią zapalenia stawów, której pierwszymi objawami są najczęściej sztywność stawów i obrzęk rąk, stóp, kolan lub nadgarstków. Kobiety są trzykrotnie bardziej podatne na zachorowanie na RZS i we wszystkich grupach demograficznych może rozpocząć się już w wieku 30 lat.

Dlaczego wiek zachorowania na RZS ma znaczenie

Wiek zachorowania na reumatoidalne zapalenie stawów ma znaczenie z kilku powodów. W zależności od wieku zachorowania nasilenie, progresja i opcje leczenia RZS mogą wyglądać inaczej.

Badania wykazały, że reumatoidalne zapalenie stawów o późnym początku (LORA), określane również jako RZS o początku wieku starszego, wiąże się z większą aktywnością choroby, zmniejszoną funkcją na początku i większym uszkodzeniem radiologicznym.Z drugiej strony, RZS o młodym początku (YORA) prowadzi do długiej drogi z chorobą i prezentuje się inaczej fizycznie i w badaniach krwi.

Ogólnie rzecz biorąc, ważne jest, aby w miarę możliwości wcześnie zdiagnozować i leczyć, biorąc pod uwagę postępujący, ogólnoustrojowy charakter RZS.

Średni początek

Większość ludzi ma objawy RZS w wieku od 30 do 60 lat, ale jest mało prawdopodobne, aby zdiagnozowano mężczyzn w wieku poniżej 45 lat. Zarówno u mężczyzn, jak iu kobiet, mediana wieku zachorowania wynosi 58 lat.

RZS można podzielić na reumatoidalne zapalenie stawów o młodym początku (YORA) i reumatoidalne zapalenie stawów o późniejszym początku (LORA). Podstawowe objawy i możliwe leczenie są takie same w każdym wieku, ale kilka rzeczy odróżnia te dwa typy RZS.

RZS o początku młodzieńczym

YORA są zwykle rozważane u osób w wieku od 16 do 40 lat. Osoby z typem RZS mają tendencję do występowania określonych objawów fizycznych i pozytywnych wyników testów laboratoryjnych. Chociaż rzadko, u niektórych młodych dorosłych diagnozuje się RZS. W rzeczywistości stwierdzono, że osiem na 100 000 osób w wieku od 18 do 34 lat ma RZS.

Jeśli chodzi o objawy fizyczne, udokumentowano, że RZS o młodym początku ma tendencję do nasilania się. Ich objawy często obejmują niewielkie zajęcie stawów, takie jak dłonie i stopy, zamiast zajęcie dużych stawów barków.

Początkiem choroby jest zwykle sztywność i obrzęk tych stawów. Pojawia się stopniowo i postępuje z biegiem czasu, zamiast nagłego lub nagłego początku.

RZS o młodym początku częściej pojawia się w krwiobiegu, co jest sygnałem, że choroba może być cięższa i szybciej się rozwijać. Chociaż jest to prawdą, należy zauważyć, że gdy pracownicy służby zdrowia analizują badania krwi, patrzą na cały obraz, a pozytywny wynik testu niekoniecznie oznacza, że ​​dana osoba ma RZS.

Niestety nie ma lekarstwa na RZS. W przypadku osób, u których w młodym wieku zdiagnozowano RZS, bardzo ważne jest, aby natychmiast rozpocząć leczenie, ze względu na progresję, nasilenie i prawdopodobieństwo deformacji i uszkodzenia stawów z czasem. Możliwości leczenia są obfite. W celu uzyskania remisji, badania pokazują, że leki znane jako leki przeciwreumatyczne modyfikujące przebieg choroby (DMARD) dają najlepsze wyniki.

Leki

Leki przeciwreumatyczne modyfikujące przebieg choroby (DMARD) to klasa leków stosowanych w leczeniu stanu zapalnego. DMARD spowalniają postęp RZS i są częściej stosowane w YORA, a nie LORA. Należą do nich metotreksat, leflunomid, hydroksychlorochina i sulfasalazyna.

American College of Rheumatology (ACR) zaleca metotreksat jako leczenie pierwszego rzutu w przypadku umiarkowanego do bardzo aktywnego RZS.

Wraz z tymi lekami można również stosować niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) w celu zmniejszenia stanu zapalnego i bólu, w tym leki dostępne bez recepty, takie jak Advil i Aleve.

Glikokortykosteroidy (kortykosteroidy lub sterydy) są również możliwą opcją leczenia, ale są zwykle stosowane w przypadku ostrego początku w celu złagodzenia objawów, w celu odstawienia tych leków.

Terapia

Terapie fizyczne i zajęciowe to zabiegi stosowane w celu utrzymania siły ciała i pomocy osobom z RZS w samodzielnym wykonywaniu codziennych zadań. Terapie te mogą być częściej stosowane u osób starszych, ponieważ są one mniej zdolne do przezwyciężania dolegliwości i mają mniejszą siłę niż osoby z RZS o wczesnym początku.

Operacja

Jeśli RZS wyrządził wystarczające szkody, operacja może być możliwą opcją leczenia. Operacja byłaby wykonywana w celu usunięcia stanu zapalnego, naprawy ścięgien, zespolenia stawów lub wymiany stawów. Wiek może jednak dyskwalifikować pacjenta z wymiany stawu, jeśli jest za młody.

Biorąc pod uwagę długość trwania choroby, pacjenci o wczesnym początku mogą wymagać operacji w przyszłości po latach uszkodzeń, jeśli leki nie są w stanie kontrolować choroby.

Czy młodzieńcze zapalenie stawów o młodym początku RZS?

Młodzieńcze zapalenie stawów (JIA) jest najczęstszym rodzajem zapalenia stawów u dzieci poniżej 16 roku życia. Kiedyś nazywano je młodzieńczym reumatoidalnym zapaleniem stawów. Chociaż RZS i MIZS są podobne i oba mają objawy obrzęku i bólu, rokowanie jest różne. RZS jest postępującym, przewlekłym stanem, podczas gdy MIZS jest zwykle przerośnięty. Dlatego MIZS nie należy do grupy pacjentów z młodym początkiem RZS.

RA . o późnym początku

RZS o późnym początku, określany również jako RZS w wieku podeszłym, zwykle dotyka osoby powyżej 60. roku życia. Jest kilka rzeczy, które odróżniają LORA od EORA.

Jeśli chodzi o prezentację fizyczną, u pacjentów o późnym początku zwykle występuje ostry początek. Oznacza to, że zamiast objawów pojawiania się z czasem, objawy mogą pojawić się szybko. Ponadto ich choroba będzie dotyczyć dużych stawów, takich jak barki, zamiast małych stawów, takich jak dłonie lub stopy w EORA. Mając to na uwadze, powszechne jest, że RZS o późnym początku jest mniej dotkliwy.

Ponadto osoby z LORA częściej doświadczają objawów ogólnoustrojowych, w tym gorączki, bólu mięśni i utraty wagi.

Badanie krwi będzie również wyglądało inaczej w LORA. Często badania krwi pod kątem przeciwciał i białek we krwi dają wynik ujemny u osób z późnym początkiem RZS.

Osoby z RZS w podeszłym wieku mają również więcej chorób współistniejących. Wszystkie stadia RZS charakteryzują się wysokim odsetkiem chorób współistniejących, ale starsi pacjenci z RZS częściej mają więcej chorób współistniejących związanych ze starością.

Leczenie LORA jest podobne do leczenia RZS o wczesnym początku, z naciskiem na leki steroidowe w celu zaradzenia ostrym objawom, które są częstsze u pacjentów o późnym początku.

Leki

Opcje leków dla tej grupy pacjentów z RZS obejmują DMARDs, NLPZ i steroidy.

Biorąc pod uwagę ostry początek, powszechny w LORA, steroidy są czasami stosowane na krótko w celu zmniejszenia bólu i stanu zapalnego. Jednak wytyczne ACR sugerują unikanie sterydów w jak największym stopniu i zdecydowanie odradzają długotrwałe stosowanie.

NLPZ mogą być stosowane do kontrolowania bólu, ale wysokie dawki i/lub długotrwałe stosowanie niesie ze sobą wiele zagrożeń, w tym zapalenie żołądka/choroba wrzodowa, uszkodzenie nerek i powikłania sercowo-naczyniowe.

Terapia

U pacjentów z RZS stosuje się terapie fizyczne i zajęciowe. Pacjenci w podeszłym wieku z RZS będą doświadczać ciężkich objawów RZS w mniejszym stopniu, ale nadal mogą odnieść korzyści z terapii, aby lepiej radzić sobie z codziennym życiem i zadaniami.

Operacja

Operacja wymiany stawu jest powszechna wśród dorosłych powyżej 60 roku życia. Chociaż jakość życia osoby starszej może ulec znacznej poprawie po operacji z powodu RZS, ważne jest rozważenie ryzyka i rozważenie rehabilitacji i opieki potrzebnej po operacji.

Reumatoidalne zapalenie stawów jest istotną i zmieniającą życie diagnozą bez względu na wiek zachorowania. Udowodniono, że wczesna diagnoza i leczenie poprawiają wyniki i nasilenie choroby. Twój lekarz określi najlepsze leczenie na podstawie wieku zachorowania, chorób współistniejących i ciężkości. Chociaż leczenie i wizyty kontrolne będą wymagane w celu leczenia RZS, możliwe jest długie i szczęśliwe życie z chorobą.