Rozmowa z dziećmi o poronieniu

Kiedy dochodzi do poronienia, czasami najtrudniej rozmawiać o tym z innymi dziećmi. W zależności od wieku dzieci i tego, czy powiedziałaś im o ciąży, być może będziesz musiała coś powiedzieć.

Rozmowa z dziećmi o utracie ciąży

Nawet jako rodzic może być trudno wymyślić, co powiedzieć. Oto kilka rzeczy, o których należy pamiętać, rozmawiając z dziećmi na temat poronienia lub urodzenia martwego dziecka.

Starsze dzieci

Jeśli twoje dzieci są nastolatkami (lub preteens), bądź szczery i wyjaśnij, co się stało, w zrozumiały dla nich sposób. Zapewnij ich, że wszystko z tobą w porządku i że poronienie lub urodzenie martwego dziecka nie oznacza, że coś jest z tobą nie tak.

Wyjaśnij powody, dla których dochodzi do poronienia i urodzenia martwego dziecka i upewnij się, że rozumieją, że nic nie można było zrobić inaczej, aby zapobiec utracie.

Pamiętaj, że Twoje starsze dzieci mogą razem z Tobą opłakiwać utratę dziecka. Dziecko, które straciłeś, było bratem lub siostrą Twojego starszego dziecka i może również odczuwać poczucie straty.

Możesz pozwolić swoim starszym dzieciom pocieszać się, o ile zdajesz sobie sprawę, że one również mogą być w żałobie. W niektórych przypadkach poronienie może zbliżyć rodzinę. Pozwala także starszym dzieciom ćwiczyć empatię.

Chociaż te możliwości nawiązania więzi i rozwoju nie usuwają smutku Twojej rodziny po poronieniu lub urodzeniu martwego dziecka, mogą być małą „srebrną podszewką”.

Młodsze dzieci

Jeśli powiedziałeś młodszym dzieciom o ciąży, będziesz musiał wyjaśnić, że stało się coś, co spowodowało stratę. Używaj słów i pojęć, które mogą łatwo rozpoznać i zrozumieć.

Na przykład małe dzieci mogą nie rozumieć słów takich jak „poronienie”. Może być konieczne podanie prostszych definicji i wyjaśnień.

Jeśli twoje dzieci są zbyt małe, aby zrozumieć pojęcie ciąży, lub jeśli nie powiedziałaś o ciąży swoim dzieciom, możesz zdecydować się nie ujawniać, że miałaś poronienie.

Dzieci mają tendencję do wychwytywania emocji otaczających ich dorosłych, a ich zachowanie może się zmienić w odpowiedzi. Jeśli twoje małe dzieci zachowują się bardziej czepliwie lub zdenerwowane niż zwykle, postaraj się być cierpliwy i wyrozumiały.

Twoje dzieci mogą wyczuć, że czujesz się smutny, nie wiedząc dlaczego. W takim przypadku może być konieczne podanie jakiegoś wyjaśnienia.

Pomaganie dzieciom w przetwarzaniu wiadomości

Niezależnie od tego, ile lat mają Twoje dzieci, istnieje kilka strategii, których możesz użyć, aby pomóc im przetworzyć informacje, które im przekazałeś. Oto kilka rzeczy, które możesz zrobić.

Podkreśl, że to nie ich wina

Jeśli twoje dzieci są na tyle duże, aby dostrzec i zrozumieć, że jesteś smutny, pamiętaj, aby podkreślić, że to nie ich wina (niezależnie od wybranego wyjaśnienia). Będziesz musiał wyjaśnić im, że jesteś smutny, ponieważ tęsknisz za dzieckiem, a nie z powodu czegokolwiek, co zrobili (lub czego nie zrobili).

Zapewnij swoje dzieci, że je kochasz i odpowiedz na wszelkie pytania, jakie mogą mieć na temat tego, co się stało.

Brytyjskie Stowarzyszenie Poronień sugeruje rodzicom użycie analogii, w której ciążę tłumaczy się jako sadzenie nasion w ogrodzie – tylko niektóre nasiona wyrastają na pełne rośliny. Być może nie będziesz musiał wchodzić w szczegóły dotyczące małych dzieci. Możesz chcieć wyjaśnić, że dziecko po prostu nie rosło prawidłowo lub że nie może dłużej pozostać w brzuchu mamy i odejść, po prostu zostaw je w tym miejscu.

Zachęcaj do aktywności rodzinnej

Niezależnie od wieku dzieci, rozważ zrobienie czegoś razem jako rodzina, aby pożegnać się z dzieckiem. Na przykład możesz zdecydować się na pochówek lub posadzić drzewo w pamięci dziecka. Jeśli jesteś religijny, możesz chcieć wykorzystać tradycję, która ma znaczenie w twojej wierze.

Dla dzieci (zwłaszcza młodszych) „siedzenie w miejscu” części żałoby, która jest wymagana na zgromadzeniach lub nabożeństwach, może być trudna.

Stworzenie ogrodu pamięci to jeden ze sposobów, w jaki możesz włączyć swoje dzieci do uhonorowania dziecka. Ćwiczenie może pomóc im poradzić sobie z żalem, jednocześnie pozwalając im się poruszać.

Dbanie o siebie

Jest takie stare powiedzenie: „Jeśli mama nie jest szczęśliwa, nikt nie jest szczęśliwy”. W tym stwierdzeniu jest wiele prawdy. Rodzice ustalają nastrój do interakcji rodzinnych. Jednym z najważniejszych zadań rodziców jest pomaganie dzieciom w znajdowaniu sposobów radzenia sobie z własnymi żałobami.

Po pierwsze, muszą się upewnić, że dbają o siebie. Radzenie sobie z niedawnym poronieniem będzie inne dla każdego rodzica. Rozproszenie uwagi może być pomocne, ale nie próbuj uciekać przed smutkiem.

Oprzyj się pokusie zajęcia się innymi czynnościami, aby uciec od żalu. Rozpacz jest sposobem, w jaki rozpoznajesz, że twoje poronienie miało znaczenie – i że boli.

Oprzyj się na swoim systemie wsparcia przyjaciół i rodziny. Znajdź ludzi, z którymi możesz porozmawiać, którzy mogą po prostu słuchać i nie będą odczuwać potrzeby „naprawiania” rzeczy. Możesz znaleźć pocieszenie w rozmowie z innymi, którzy doświadczyli poronienia. Dzielenie się z inną osobą może być bardzo uzdrawiające, ale tylko wtedy, gdy druga osoba dobrze radzi sobie z własną stratą.

Możesz rozwinąć depresję po poronieniu. To normalne. Możesz również doświadczyć skomplikowanego żalu, zaburzeń lękowych, a nawet zespołu stresu pourazowego po poronieniu.

Jeśli po utracie ciąży wpadniesz w depresję lub niepokój, wiedz, że szukanie porady nie jest oznaką słabości.

Jeśli czujesz, że żałoba jest czymś więcej niż „normalną żałobą”, porozmawiaj ze swoim lekarzem. Mogą pomóc w uzyskaniu potrzebnego wsparcia. Pamiętaj, że dbanie o siebie jest konieczne, zanim będziesz mógł pomóc swojej rodzinie poradzić sobie.

Dolna linia

Jako rodzice często robimy wszystko, co możliwe, aby chronić nasze dzieci przed smutkiem i złymi wiadomościami. Niestety, zdarzają się chwile, kiedy chęć ochrony naszych dzieci może sprawić, że poczują się bardziej samotne i przestraszone.

Rozpacz u dzieci może wyglądać zupełnie inaczej niż u dorosłych. Dodatkowo, gdy dziecko widzi zdenerwowanych rodziców, może zrobić wszystko, co w jego mocy, aby ich pocieszyć. Pogrążeni w smutku rodzice mogą błędnie interpretować to zachowanie jako oznaczające, że ich dziecko nie jest dotknięte stratą.

Jako rodzic możesz mieć trudności z porozmawianiem z nimi o stracie. Tylko Ty znasz najlepszy sposób, w jaki Twoja rodzina poradzi sobie z żałobą. To, co działa dla innych, może nie być najlepsze dla Ciebie.

Prawdopodobnie uzyskasz znaczną ilość porad, jak postępować w procesie żałoby od przyjaciół, którzy mają dobre intencje, ale to, co zadziała dla twoich przyjaciół z ich własnymi dziećmi, niekoniecznie będzie najlepsze dla ciebie i twoich dzieci.

Zaufaj, że jesteś w najlepszej sytuacji, aby pomóc dziecku w żałobie.

Książki dla dzieci o utracie ciąży

Istnieje kilka książek, które mogą pomóc w rozwiązaniu problemu utraty ciąży z młodszymi dziećmi, w tym:

Krzak róży Molly autorstwa Janice Cohn i Gail Owens. Ta książka jest skierowana do dzieci w wieku od 4 do 7 lat i zawiera anegdotę, w której młoda dziewczyna o imieniu Molly jest smutna z powodu poronienia matki. Jej rodzina wspólnie przeżywa żałobę i sadzi krzew róży.
Mieliśmy mieć dziecko, ale zamiast tego mieliśmy anioła autorstwa Pata Schwieberta i Taylora Billa. Ta 24-stronicowa książka z obrazkami, która ma na celu pomóc rodzicom wyjaśnić dzieciom utratę ciąży.