Seks a płeć

Seks dotyczy biologii, płeć dotyczy tożsamości

Seks i płeć to dwie różne rzeczy. Seks dotyczy biologii człowieka. Opisuje ich budowę chromosomową, ich hormony i/lub ich anatomię. Płeć natomiast opisuje rozumienie siebie jako mężczyzny, kobiety lub całkowicie innej płci.

Istnieje błędne przekonanie, że istnieją tylko dwie płcie — mężczyzna i kobieta. Prawda jest bardziej skomplikowana. Podczas gdy biologia większości ludzi pasuje do tych kategorii, ciała innych ludzi istnieją między nimi w szerokim spektrum.

Osoby, których ciał nie można ostatecznie zakwalifikować jako mężczyzn lub kobiet, można opisać jako interpłciowe, mające cechy interpłciowe lub mające różnice lub zaburzenia zróżnicowania płciowego.

Oprócz różnorodności seksualnej rośnie świadomość różnorodności płci wśród ludzi. Odzwierciedla to rosnącą widoczność osób transpłciowych — tych, których tożsamość płciowa nie jest taka, jakiej można by się spodziewać po przydzielonej płci po urodzeniu.

Osoby transpłciowe mogą mieć zarówno płeć binarną, jak i niebinarną, a płeć, podobnie jak płeć, istnieje w pewnym spektrum. Osoby interpłciowe mogą również identyfikować się jako osoby transpłciowe lub zróżnicowane pod względem płci.

Zrozumieć seks

Biologia płci zaczyna się od omówienia chromosomów. Istnieją dwa rodzaje chromosomów płci — X i Y. Większość ludzi ma dwa chromosomy płci, a osoby z dwoma chromosomami X to zazwyczaj kobiety, a osoby z X i Y to mężczyźni.

Jednak niektórzy ludzie mają jeden lub trzy chromosomy płci. Można je sklasyfikować jako interpłciowe lub endoseksualne (binarny mężczyzna lub kobieta). Ponadto niektórzy ludzie mają dwa chromosomy, ale niektóre geny na jednym z chromosomów mogą nie działać prawidłowo. To może prowadzić do tego, że ktoś będzie na przykład kobietą XY.

Kolejnym ważnym aspektem biologii, który określa płeć danej osoby, są hormony i receptory hormonów. Narażenie na androgeny, takie jak testosteron, prowadzi do rozwoju struktur związanych z płcią męską.

Brak ekspozycji na androgeny lub nieefektywna ekspozycja na androgeny prowadzi do rozwoju struktur związanych z płcią żeńską. Nieefektywna ekspozycja na androgeny występuje, gdy występuje problem z białkami (receptorami androgenowymi), które reagują na stymulację przez te hormony. Brak ekspozycji na androgeny występuje, gdy organizm nie wytwarza testosteronu lub DHT.

Wreszcie, ważne jest, aby pamiętać, że płeć zapisana w akcie urodzenia nie dotyczy chromosomów ani hormonów, ale anatomii. Chociaż w większości przypadków anatomia danej osoby jest odzwierciedleniem ich budowy chromosomowej, nie zawsze jest to prawdą. Seks jest bardziej skomplikowany niż tylko X i Y.

Zrozumienie płci

Płeć opisuje rozumienie siebie jako mężczyzny, kobiety lub innej płci. Płeć większości ludzi jest taka, jakiej można by się spodziewać po ich zarejestrowanej płci po urodzeniu, a osoby, dla których jest to prawdą, są określane jako cisgender. Osoby, których płeć nie jest taka, jakiej można by się spodziewać po ich zarejestrowanej płci przy urodzeniu, można opisać jako osoby transpłciowe lub zróżnicowane pod względem płci.

Podobnie jak w przypadku seksu, płeć ma wiele elementów. W większości przypadków, gdy mówimy o czyjejś płci, mówimy o jej tożsamości płciowej, która została opisana powyżej. Jednak oprócz tożsamości płciowej ludzie mają również ekspresję płciową.

Ekspresja płciowa opisuje płciowe sposoby, w jakie ludzie prezentują się temu słowu. Może to, ale nie musi, być odzwierciedleniem ich tożsamości płciowej. Na przykład cispłciowa kobieta z krótkimi włosami, która lubi nosić dopasowane garnitury, nadal jest kobietą. Transpłciowy mężczyzna z długimi włosami nadal jest mężczyzną.

Ekspresja płci jest silnie konstruowana kulturowo. To, co jest rozumiane jako prezentacja męska lub kobieca, zależy w dużej mierze od miejsca i czasu. Był czas, kiedy uważano, że różowy jest zbyt mocnym i męskim kolorem do noszenia przez kobiety.

Podsumowując, seks dotyczy biologii, a płeć dotyczy tożsamości. Tam, gdzie płeć i płeć są zgodne, nie ma potrzeby interwencji. Tam, gdzie występuje rozbieżność między płcią a płcią, jednostki mogą zdecydować się na szukanie opieki.

Opieka zdrowotna, gdy płeć różni się od płci

Niektóre osoby, których płeć i płeć nie pasują do siebie, decydują się na poszukiwanie płci potwierdzającej leczenie lub zabiegi chirurgiczne w celu potwierdzenia swojej płci. Celem opieki afirmującej płeć jest złagodzenie dysforii płciowej, dyskomfortu związanego z niedopasowaniem ciała osoby do jej tożsamości.

Jednak niektórzy ludzie konceptualizują opiekę afirmującą płeć jako sposób na osiągnięcie euforii płciowej – poczucia szczęścia i spełnienia w swoim płciowym ciele.

Opieka interpłciowa: zgoda i kontrowersje

W przeszłości lekarze i rodzice przeprowadzali wczesne operacje u niemowląt i małych dzieci z cechami interpłciowymi w celu „normalizacji” wyglądu ich genitaliów.

Często nie omawiano tego z dziećmi, nawet gdy się starzały, a wiele osób interpłciowych było leczonych bez jakiejkolwiek wiedzy o ich stanie lub bez pozwolenia na podejmowanie świadomych decyzji w sprawie zgody.

Uważano, że nadanie genitaliom dziecka wyraźnie męskiego lub żeńskiego ułatwi im życie jako zdrowych, szczęśliwych młodych mężczyzn lub kobiet. Jednak fundamentalne prace, które ustanowiły ten wzorzec opieki, okazały się później bardzo problematyczne

Sprawa Jana / Joanny

W latach sześćdziesiątych psycholog z Johns Hopkins University, John Money, zachęcał rodziców młodego chłopca do wychowania go na dziewczynkę po tym, jak dziecko doznało druzgocącego uszkodzenia penisa podczas nieudanego obrzezania.

Przeprowadzono operację, aby dać dziecku widoczne genitalia, a w okresie dojrzewania podano mu żeńskie hormony. Dziecku nigdy nie powiedziano, że urodził się jako mężczyzna.

Wczesne wyniki jego przypadku zostały wykorzystane do uzasadnienia setek lub tysięcy niepotrzebnych operacji na innych dzieciach z chorobami interpłciowymi lub innymi różnicami narządów płciowych. John Money powiedział, że jego przypadek pokazał, że to tylko sposób wychowania wpływa na tożsamość płciową osoby, a praktyka medyczna odpowiednio się zmieniła.

Niestety, John Money się mylił. Jako nastolatek dziecko odrzuciło przypisaną mu tożsamość kobiecą. W końcu dowiedział się, że urodził się jako mężczyzna i zaczął przechodzić opiekę medyczną i chirurgiczną, aby pomóc jego ciału odzwierciedlić jego tożsamość płciową i płeć, w której się urodził.

Niestety przez większość swojego życia cierpiał na depresję i popełnił samobójstwo w wieku 30 lat. Co gorsza, upłynęło wiele lat, zanim establishment medyczny zaczął uważać, że operacje narządów płciowych u dzieci mogą nie leżeć w ich najlepszym interesie.

Rośnie świadomość, że przeprowadzanie operacji narządów płciowych u dzieci interpłciowych jest naruszeniem ich praw człowieka, co może mieć niszczący wpływ na ich zdrowie medyczne, fizyczne i seksualne przez całe życie.Kąt.

W Stanach Zjednoczonych prestiżowe szpitale dziecięce, takie jak Bostons Children’s Hospital i Lurie Children’s Hospital, które w przeszłości przeprowadzały te operacje, przestały oferować niektóre lub wszystkie niekonieczne z medycznego punktu widzenia procedury, dopóki pacjenci nie będą mogli uczestniczyć we własnej opiece.

Stanowi to ogromny krok naprzód w poszanowaniu prawa dzieci do pełnego, szczęśliwego życia, które obejmuje możliwość zdrowych funkcji seksualnych w wieku dorosłym.

Jednak niektórzy badacze, lekarze i rodzice nadal twierdzą, że posiadanie genitaliów, które wydają się być binarne, jest ważniejsze dla życia i dobrego samopoczucia dzieci niż danie im możliwości podejmowania decyzji dotyczących przebiegu ich opieki.Kąt