Związek między ATP a niską energią w fibromialgii i CFS

Coś, co łączy fibromialgię (FMS) i zespół przewlekłego zmęczenia (ME/CFS) to brak energii. Różni się to od zmęczenia lub braku motywacji, które mogą towarzyszyć depresji. Możemy chcieć coś zrobić, ale fizycznie nie jesteśmy w stanie tego zrobić.

Po pierwsze, to nie jest zmęczenie i potrzeba snu. To bardziej męczące kości, nie może poruszać mięśni. Jeśli kiedykolwiek ćwiczyłeś do tego stopnia, że ​​nie możesz już tego robić, bez względu na to, jak bardzo chcesz, o tym właśnie mówimy. Jeśli kiedykolwiek wyszedłeś ze znieczulenia, a twoje kończyny były zbyt ciężkie, by je podnieść, rozumiesz. Możesz chcieć spać, ale koniecznie musisz odpocząć mięśniom, zanim zrobisz cokolwiek innego.

Jednak w przypadku FMS i ME/CFS ten brak energii może uderzyć nagle i trwać przez długi czas, niezależnie od tego, jak długo odpoczywamy. Może się to zdarzyć w trakcie zakupów, w pracy lub dziesięć minut po wstaniu z łóżka. Może też być tam z samego rana i w ogóle nie wstawać.

Nie w pełni rozumiemy ten objaw ani dlaczego jest on częścią tych chorób, ale badania sugerują, że przynajmniej częściowo jest to spowodowane niskim poziomem czegoś zwanego trifosforanem adenozyny lub ATP.

Co to jest trifosforan adenozyny?

ATP przechowuje energię w twoim ciele. Biolodzy często nazywają to „energetyczną walutą życia”. Jest głównym źródłem energii we wszystkich żywych komórkach. W ten sposób zamieniana jest energia zawarta w pożywieniu, aby mogła zasilać wszystkie procesy organizmu.

ATP jest wytwarzane przez mitochondria w twoich komórkach. Twoje komórki potrzebują jej do funkcjonowania, twoje mięśnie potrzebują jej do skurczu, wszystko w twoim ciele potrzebuje tego, aby działać tak, jak powinno.

Adenozyna występuje naturalnie w organizmie i między innymi reguluje przepływ krwi do niektórych narządów. Jednak jeśli chodzi o ATP, ważniejsza jest trójfosforanowa część.

Aby utworzyć ATP, adenozyna łączy się z trzema grupami fosforanów. Kiedy gdzieś potrzebna jest energia i wysyłany jest ATP, jeden z tych fosforanów zostaje oderwany, uwalniając energię. Następnie twoje ciało wymienia fosforany, aby ponownie wytworzyć ATP. To niekończący się proces recyklingu.

Kiedy elementy budulcowe ATP nie są dostępne dla twojego organizmu lub coś zakłóca proces recyklingu, poziomy ATP mogą spaść i spowodować niedobór energii.

Niedobór ATP w fibromialgii

Nie mamy wielu badań nad rolą ATP w FMS, a badania, które mamy, są dość małe. Na szczęście dość konsekwentnie sugerują, że w tym stanie poziom ATP jest niski.

Europejskie badanie opublikowane w 2013 r. wykazało korelację między obniżoną pojemnością mięśni dłoni i stóp w FMS a znacznie niższymi stężeniami ATP i fosfokreatyny, która jest jak worek fosforanu, którego organizm używa do podtrzymania procesu recyklingu podczas spalania energii .

Wcześniejsze prace wykazały znacząco niski poziom ATP w płytkach krwi uczestników z FMS wraz z innymi nieprawidłowościami sugerującymi, że organizm nie był w stanie utrzymać stałych ilości ATP.

Tak więc, podczas gdy praca wydaje się identyfikować niedobór i zakłada się, że niedobór odgrywa rolę w braku energii, to tak naprawdę wszystko, co możemy na razie powiedzieć.

Niedobór ATP w ME/CFS

W ME/CFS badacze poświęcili nieco więcej uwagi ATP, prawdopodobnie dlatego, że brak energii jest bardziej wyróżniającą cechą w ME/CFS niż w FMS, gdzie skupia się na ogół na bólu.

Kilka badań ME/CFS dotyczących funkcji mitochondriów w komórkach potwierdza rosnące przekonanie, że niska produkcja ATP wynika z dysfunkcji mitochondriów, co oznacza, że ​​same elementy budulcowe komórek nie funkcjonują prawidłowo.

Jednym z charakterystycznych objawów ME/CFS jest złe samopoczucie powysiłkowe, które jest nienormalnym i skrajnym wzrostem objawów po wysiłku. Ilość wysiłku, jaki wymaga, różni się w zależności od osoby, ale uniemożliwia jej wykonanie tej samej aktywności następnego dnia, co jest niezwykłe i unikalne dla tej choroby.

Artykuł z 2015 r. łączy złe samopoczucie powysiłkowe z krytycznie niskim poziomem ATP z powodu niewystarczającej adenozyny, sugerując, że wydłużony okres rekonwalescencji istnieje, ponieważ organizm musi najpierw nadrobić zaległości na adenozynie, a następnie na ATP.

Artykuł przeglądowy opublikowany w 2014 roku potwierdza tę hipotezę, a naukowcy łączą defekty w produkcji ATP nie tylko z złym samopoczuciem powysiłkowym, ale prawdopodobnie z początkiem samej choroby i kilkoma nieprawidłowościami metabolicznymi z nią związanymi. Autorzy tej pracy wysunęli również możliwość, że niska produkcja ATP w ME/CFS może prowadzić do autoimmunizacji poprzez wpływ na śmierć komórek.

Leczenie

Leki farmaceutyczne, które są zwykle przepisywane na te choroby, nie rozwiązują możliwej dysfunkcji mitochondriów lub niedoboru ATP. Jednak niektórzy świadczeniodawcy zgłaszają sukcesy z suplementami, które, jak się uważa, łagodzą te podstawowe problemy. Niektóre z tych suplementów mają badania, które dostarczają przynajmniej niektórych dowodów na ich skuteczność.

Prawdopodobnie słyszałeś o koenzymie Q10 (CoQ10), który występuje naturalnie w twoim organizmie i może być również przyjmowany jako suplement. Jest popularny wśród osób z FMS, ME/CFS i wieloma innymi schorzeniami, a także dla ogólnego stanu zdrowia. Częściowo dzieje się tak dlatego, że organizm potrzebuje CoQ10 do wytwarzania ATP. Jednak zdrowa zbilansowana dieta powinna zwykle zapewnić osobie odpowiednie zapasy ATP.

Kilka badań dotyczących FMS i/lub ME/CFS łączy niski poziom ATP z niedoborem CoQ10. Kilka badań sugeruje również, że suplementy CoQ10 poprawiają energię w tych warunkach. Suplementy CoQ10 mogą:

• Popraw energię
• Złagodzić dolegliwości powysiłkowe
• Złagodzić zmęczenie
• Złagodzić nasilenie bólu (przeczulicę bólową) FMS

Inne suplementy czasami sugerowane w przypadku dysfunkcji mitochondriów obejmują:

• Karnityna
• Kreatyna
• D-ryboza
• Magnez
• Niacynamid (witamina B3)

Twój lekarz może zalecić inne metody leczenia w celu zwiększenia energii poprzez podniesienie poziomu ATP.

Pamiętaj, że nawet naturalne substancje mogą wywoływać skutki uboczne i negatywne interakcje z innymi zażywanymi rzeczami. Przed rozpoczęciem porozmawiaj ze swoim lekarzem o wszelkich zabiegach, którymi jesteś zainteresowany, i upewnij się, że wiesz, jak bezpiecznie rozpocząć suplementację.