7 testów diagnostycznych na zaburzenia snu

Dla tych, którzy cierpią na złe skutki zaburzeń snu, dostępnych jest wiele testów diagnostycznych, które mogą prowadzić do lepszego zrozumienia, na czym może polegać problem. Omówmy opcje.

Nocna pulsoksymetria

Oksymetria nocna jest jednym z najprostszych i na ogół najwcześniejszych badań snu, jakie można przeprowadzić.KątPolega na użyciu sondy (podobnej do spinacza do bielizny) noszonej na palcu lub płatku ucha, która stale mierzy poziom tlenu i tętno. Odbywa się to za pomocą czerwonego światła i czujnika, który wykrywa zmiany w kolorze krwi, które mogą sugerować występowanie desaturacji (lub utraty tlenu).

Ten test będzie zwykle wykonywany w domu podczas snu. Może identyfikować osoby zagrożone nocnymi zaburzeniami oddychania. takie jak bezdech senny, i może służyć do identyfikacji osób wymagających dodatkowej oceny, na przykład polisomnogramu.

Polisomnografia (PSG)

Jest to w dużej mierze uważane za złoty standard w diagnozowaniu zaburzeń snu. Polega na wizycie w ośrodku snu, który może składać się ze specjalnie wyznaczonych pomieszczeń w szpitalu, laboratorium snu, a nawet specjalnie wyposażonego pokoju hotelowego. Te badania snu obejmują nocleg, który jest monitorowany przez przeszkolonego technika.KątKąt

Podczas snu pacjenta monitorowane są różne parametry fizjologiczne, w tym zapis EEG, EKG, oddechy, poziom tlenu, napięcie mięśni oraz ruchy gałek ocznych i kończyn. Istnieje również nagranie wideo i audio, które zapewnia zapis snu w nocy. Testy te mogą zdiagnozować wiele zaburzeń snu – od bezdechu sennego przez zespół niespokojnych nóg po parasomnie – a nawet mogą być przydatne w wykluczeniu innych przyczyn bezsenności.

Badanie miareczkowania

Miareczkowanie za pomocą ciągłego dodatniego ciśnienia w drogach oddechowych (CPAP) jest zwykle wykonywane tej samej nocy, co polisomnogram diagnostyczny (PSG), aby skrócić czas oczekiwania, zminimalizować koszty ponoszone przez pacjenta i jak najszybciej leczyć bezdech senny.

Wczesne leczenie może zmniejszyć powikłania sercowo-naczyniowe związane z bezdechem sennym.KątKrótko mówiąc, technik będzie stopniowo zwiększał ciśnienie CPAP (sprężone powietrze w pomieszczeniu, a nie tlen) dostarczane przez miękką maskę do poziomu, który eliminuje większość lub wszystkie epizody ustania oddychania. Ten poziom ciśnienia CPAP zostanie przepisany do terapii domowej.

Pacjent często zaczyna noc od niskiego ciśnienia CPAP lub dwupoziomowego. Gdy osoba idzie spać, będzie monitorowana pod kątem zaburzeń oddychania. Każde spłycenie oddechu, bezdech lub chrapanie skłoni technika snu do zdalnej regulacji ciśnienia urządzenia CPAP. Ponownie osoba będzie monitorowana pod wyższym ciśnieniem. Celem jest zminimalizowanie bezdechów i spłyconych oddechów oraz wyeliminowanie chrapania.

Jest to również idealne rozwiązanie dla pacjenta, który ma być miareczkowany do efektywnego ucisku w pozycji leżącej (na plecach) oraz w okresach snu z szybkimi ruchami gałek ocznych (REM). Te dwa stany często prowadzą do pogorszenia bezdechu sennego, więc skuteczna presja w tych warunkach byłaby najbardziej korzystna.

Często pod koniec tego badania ciśnienie może jeszcze wzrosnąć. Umożliwi to lekarzowi dokonującemu przeglądu dokonanie porównań między różnymi ciśnieniami. Może również ujawnić zmiany, które należy wprowadzić w presjach, aby najskuteczniej radzić sobie z bezdechem sennym.

Testowanie wielu opóźnień snu (MSLT)

Testowanie wielu latencji snu (MSLT) jest również często nazywane badaniem drzemki. Jest podobny w konfiguracji do opisanego powyżej polisomnogramu (PSG).

Badania te będą zwykle wykonywane po wstępnym nocnym badaniu PSG. Po przebudzeniu dana osoba będzie miała zaplanowane godziny drzemki w ciągu dnia. Zwykle pojawiają się one co dwie godziny.

Zazwyczaj pacjent kładzie się do łóżka i pozwala leżeć tam przez 20 minut w celu zasypiania. Technik będzie monitorował początek snu, aw szczególności sen REM. Po 20 minutach osoba zostanie wybudzona lub poinformowana, że ​​czas na drzemkę się skończył. Następnie w dwugodzinnych odstępach proces ten jest powtarzany. Zazwyczaj będą one miały miejsce w ciągu 10 godzin.

Testy te są przydatne do identyfikacji nadmiernej senności w ciągu dnia. Może to być obecne w wielu zaburzeniach, takich jak bezdech senny, idiopatyczna hipersomnia (nadmierna senność bez przyczyny) i narkolepsja. W szczególności wczesny początek fazy REM w tych okresach snu może sugerować narkolepsję.

Aktygrafia

Aktygrafia to pomiar aktywności za pomocą niewielkiego urządzenia wielkości zegarka. To urządzenie monitoruje ruch i może być używane do oceny cykli snu i czuwania lub rytmów dobowych przez dłuższy czas. Mogą być noszone przez tygodnie, a nawet miesiące.

Urządzenia pomagają określić, czy występują zakłócenia w cyklu snu i czuwania, ponieważ wiele z nich występuje w zaburzeniach rytmu dobowego, takich jak zespół zaawansowanej fazy snu, zespół opóźnionej fazy snu, a nawet bezsenność. Wyniki te są często skorelowane z dziennikiem snu.

Dziennik snu

Dziennik snu lub dziennik snu jest czasami przydatny do oceny zaburzeń rytmu okołodobowego lub bezsenności, zwłaszcza w połączeniu z danymi aktygraficznymi. Można je również wykorzystać do oceny problemów ze snem wśród dzieci.

Ogólnie rzecz biorąc, są one papierowym zapisem i dokumentują sen i czuwanie na przestrzeni tygodni i miesięcy. Notuje się pory snu i pobudki. Dokumentowane są również wszelkie okresy bezsenności w nocy lub drzemki w ciągu dnia. Czasami można również odnotować użycie kofeiny, alkoholu lub leków.

Nauka w domu

Większość osób zdaje sobie sprawę, że znacznie lepiej śpi w domu niż w ośrodku snu. To z pewnością prawda, a wielu z nich naciska na opracowanie technologii, które mogą pozwolić na domową ocenę zaburzeń snu. Mogą to być ograniczone badania, które monitorują podstawowe parametry snu, takie jak poziom tlenu, tętno oraz ruch klatki piersiowej i brzucha za pomocą specjalnych pasów. Niektóre badania miareczkowania, takie jak badania automiareczkowania, można przeprowadzić w domu przy użyciu aparatu CPAP.

Ponadto badane są nowe technologie, które mogą prowadzić do innego monitorowania. Ogólnie rzecz biorąc, te nowe technologie są w powijakach, a dane mogą nie być wiarygodne jako obecny złoty standard diagnozowania, jakim jest nocny polisomnogram wykonywany w akredytowanym ośrodku snu.