Objawy i przyczyny schizofrenii u dzieci

Przegląd

Schizofrenia dziecięca jest rzadkim, ale poważnym zaburzeniem psychicznym, w którym dzieci nieprawidłowo interpretują rzeczywistość. Schizofrenia obejmuje szereg problemów z myśleniem (poznawczym), zachowaniem lub emocjami. Schizofrenia może skutkować kombinacją halucynacji, urojeń oraz skrajnie zaburzonego myślenia i zachowania, które upośledzają zdolność funkcjonowania dziecka.

Schizofrenia dziecięca jest zasadniczo taka sama jak schizofrenia u dorosłych, ale pojawia się we wczesnym okresie życia i ma głęboki wpływ na zachowanie i rozwój dziecka. W przypadku schizofrenii dziecięcej wczesny wiek zachorowania stanowi szczególne wyzwanie dla diagnozy, leczenia, edukacji oraz rozwoju emocjonalnego i społecznego.

Schizofrenia jest chorobą przewlekłą wymagającą leczenia przez całe życie. Jak najwcześniejsze rozpoznanie i rozpoczęcie leczenia schizofrenii dziecięcej może znacznie poprawić długoterminowe wyniki leczenia Twojego dziecka.

Objawy schizofrenii

Schizofrenia obejmuje szereg problemów z myśleniem, zachowaniem lub emocjami. Oznaki i objawy mogą się różnić, ale zwykle obejmują urojenia, halucynacje lub dezorganizację mowy i odzwierciedlają upośledzoną zdolność do funkcjonowania. . Efekt może być wyłączający.

Objawy schizofrenii zwykle zaczynają się w połowie 20. roku życia do późnego 20. roku życia. Rzadko zdarza się, aby u dzieci zdiagnozowano schizofrenię. Schizofrenia o wczesnym początku występuje przed 18 rokiem życia. Schizofrenia o bardzo wczesnym początku u dzieci poniżej 13 roku życia jest niezwykle rzadka.

Objawy mogą różnić się rodzajem i nasileniem w czasie, z okresami pogorszenia i remisji objawów. Niektóre objawy mogą być zawsze obecne. Schizofrenia może być trudna do rozpoznania we wczesnych fazach.

Wczesne oznaki i objawy

Najwcześniejsze oznaki schizofrenii dziecięcej mogą obejmować problemy rozwojowe, takie jak:

• Opóźnienia językowe
• Późne lub nietypowe indeksowanie
• Późne spacery
• Inne nieprawidłowe zachowania motoryczne — na przykład kołysanie lub machanie ramionami

Niektóre z tych oznak i objawów są również powszechne u dzieci z wszechobecnymi zaburzeniami rozwojowymi, takimi jak zaburzenia ze spektrum autyzmu. Dlatego wykluczenie tych zaburzeń rozwojowych jest jednym z pierwszych kroków w diagnozie.

Objawy u nastolatków

Objawy schizofrenii u nastolatków są podobne do tych u dorosłych, ale schorzenie to może być trudniejsze do rozpoznania w tej grupie wiekowej. Jednym z powodów jest to, że niektóre z wczesnych objawów schizofrenii u nastolatków są typowe dla typowego rozwoju w wieku nastoletnim, takie jak:

• Wycofaj się z przyjaciół i rodziny
• Spadek wydajności w szkole
• Problemy ze snem
• Drażliwość lub obniżony nastrój
• Brak motywacji
• Dziwne zachowanie
• Stosowanie substancji

W porównaniu z objawami schizofrenii u dorosłych, nastolatki mogą być:

• Mniej podatne na urojenia
• Bardziej prawdopodobne jest wystąpienie halucynacji wzrokowych

Późniejsze oznaki i objawy

Wraz z wiekiem dzieci ze schizofrenią pojawiają się bardziej typowe oznaki i objawy choroby. Oznaki i objawy mogą obejmować:

• Złudzenia. Są to fałszywe przekonania, które nie są oparte na rzeczywistości. Na przykład myślisz, że jesteś krzywdzony lub nękany; że określone gesty lub komentarze są skierowane do Ciebie; że masz wyjątkowe zdolności lub sławę; że inna osoba jest w tobie zakochana; lub że niedługo nastąpi poważna katastrofa. Urojenia występują u większości osób ze schizofrenią.
• Halucynacje. Te halucynacje to zwykle widzenie lub słyszenie rzeczy, które nie istnieją. Jednak dla osoby ze schizofrenią halucynacje mają pełną siłę i wpływ normalnego doświadczenia. Halucynacje mogą występować w każdym ze zmysłów, ale słyszenie głosów jest najczęstszą halucynacją.
• Zdezorganizowane myślenie. Niezorganizowane myślenie jest wywnioskowane z niezorganizowanej mowy. Skuteczna komunikacja może być zaburzona, a odpowiedzi na pytania mogą być częściowo lub całkowicie niepowiązane. Rzadko mowa może obejmować składanie bezsensownych słów, których nie można zrozumieć, czasami określanych jako sałatka słowna.
• Wyjątkowo zdezorganizowane lub nieprawidłowe zachowanie motoryczne. Ten objaw może objawiać się na kilka sposobów, od dziecięcej głupoty po nieprzewidywalne pobudzenie. Zachowanie nie jest skoncentrowane na celu, co utrudnia wykonywanie zadań. Zachowanie może obejmować opór na instrukcje, niewłaściwą lub dziwaczną postawę, całkowity brak reakcji lub bezużyteczny i nadmierny ruch.
• Objawy negatywne. Odnosi się to do zmniejszonej lub braku zdolności do normalnego funkcjonowania. Na przykład osoba ta może zaniedbywać higienę osobistą lub sprawiać wrażenie braku emocji ― nie nawiązuje kontaktu wzrokowego, nie zmienia wyrazu twarzy, mówi monotonnie, nie dodaje ruchów rąk lub głowy, które zwykle występują podczas mówienia. Ponadto osoba ta może mieć zmniejszoną zdolność do angażowania się w czynności, takie jak utrata zainteresowania codziennymi czynnościami, wycofanie społeczne lub brak zdolności do odczuwania przyjemności. .

Objawy mogą być trudne do zinterpretowania

Kiedy schizofrenia dziecięca zaczyna się we wczesnym okresie życia, objawy mogą narastać stopniowo. Wczesne oznaki i objawy mogą być tak niejasne, że nie możesz rozpoznać, co jest nie tak, lub możesz przypisać je fazie rozwojowej.

W miarę upływu czasu objawy mogą stać się bardziej dotkliwe i bardziej zauważalne. W końcu u Twojego dziecka mogą rozwinąć się objawy psychozy, w tym halucynacje, urojenia i trudności w organizowaniu myśli. Gdy myśli stają się bardziej zdezorganizowane, często następuje „oderwanie się od rzeczywistości” (psychoza), często wymagające hospitalizacji i leczenia lekami.

Kiedy musisz iść do lekarza?

Może być trudno wiedzieć, jak radzić sobie z niejasnymi zmianami w zachowaniu dziecka. Możesz obawiać się pospiesznego wyciągania wniosków, które przypisują Twojemu dziecku chorobę psychiczną. Nauczyciel Twojego dziecka lub inny personel szkoły może Cię ostrzec o zmianach w zachowaniu Twojego dziecka.

Zasięgnij porady lekarskiej, jeśli Twoje dziecko:

• Ma opóźnienia rozwojowe w porównaniu z rodzeństwem lub rówieśnikami
• Przestał spełniać codzienne oczekiwania, takie jak kąpiel czy ubieranie się
• Nie chce już towarzysko
• Spada w wynikach w nauce
• Ma dziwne rytuały jedzenia
• Wykazuje nadmierne podejrzliwość innych
• Pokazuje brak emocji lub okazuje emocje nieadekwatne do sytuacji
• Ma dziwne pomysły i obawy
• Myli sny lub telewizję z rzeczywistością
• Ma dziwaczne pomysły, zachowanie lub mowę
• Ma gwałtowne lub agresywne zachowanie lub pobudzenie;

Te ogólne oznaki i objawy nie muszą koniecznie oznaczać, że Twoje dziecko cierpi na schizofrenię dziecięcą. Te objawy mogą wskazywać na fazę, inne zaburzenie zdrowia psychicznego, takie jak depresja lub zaburzenie lękowe, lub stan medyczny. Zasięgnij pomocy medycznej tak szybko, jak to możliwe, jeśli masz obawy dotyczące zachowania lub rozwoju Twojego dziecka.

Myśli samobójcze i zachowania samobójcze

Myśli i zachowania samobójcze są powszechne wśród osób ze schizofrenią. Jeśli masz dziecko lub nastolatka, który jest zagrożony próbą samobójczą lub podjął próbę samobójczą, upewnij się, że ktoś zostaje z twoim dzieckiem. Natychmiast zadzwoń pod numer alarmowy. Lub jeśli uważasz, że możesz to zrobić bezpiecznie, zabierz dziecko na najbliższy szpitalny oddział ratunkowy.

Przyczyny schizofrenii dziecięcej

Nie wiadomo, co powoduje schizofrenię dziecięcą, ale naukowcy uważają, że rozwija się ona w taki sam sposób, jak schizofrenia u dorosłych. Naukowcy uważają, że połączenie genetyki, chemii mózgu i środowiska przyczynia się do rozwoju zaburzenia. Nie jest jasne, dlaczego u niektórych schizofrenia zaczyna się tak wcześnie, a u innych nie.

Problemy z niektórymi naturalnie występującymi w mózgu substancjami chemicznymi, w tym neuroprzekaźnikami zwanymi dopaminą i glutaminianem, mogą przyczyniać się do schizofrenii. Badania neuroobrazowe wskazują na różnice w budowie mózgu i ośrodkowym układzie nerwowym osób ze schizofrenią. Chociaż naukowcy nie są pewni znaczenia tych zmian, wskazują, że schizofrenia jest chorobą mózgu.

Czynniki ryzyka

Chociaż dokładna przyczyna schizofrenii nie jest znana, niektóre czynniki wydają się zwiększać ryzyko rozwoju lub wywołania schizofrenii, w tym:

• Posiadanie rodzinnej historii schizofrenii
• Zwiększona aktywacja układu odpornościowego, np. z powodu stanów zapalnych lub chorób autoimmunologicznych
• Starszy wiek ojca
• Niektóre powikłania ciąży i porodu, takie jak niedożywienie lub narażenie na toksyny lub wirusy, które mogą wpływać na rozwój mózgu
• Zażywanie leków psychoaktywnych (psychoaktywnych) w wieku nastoletnim

Powikłania schizofrenii dziecięcej

Nieleczona schizofrenia dziecięca może skutkować poważnymi problemami emocjonalnymi, behawioralnymi i zdrowotnymi. Powikłania związane ze schizofrenią mogą wystąpić w dzieciństwie lub później, takie jak:

• Samobójstwo, próby samobójcze i myśli samobójcze
• Samookaleczenie
• Zaburzenia lękowe, zaburzenia paniczne i zaburzenia obsesyjno-kompulsywne (OCD)
• Depresja
• Nadużywanie alkoholu lub innych narkotyków, w tym tytoniu
• Konflikty rodzinne
• Niezdolność do samodzielnego życia, niezdolność do uczęszczania do szkoły lub pracy
• Izolacja społeczna
• Problemy zdrowotne i medyczne
• Bycie represjonowanym
• Problemy prawne, finansowe i bezdomność
• Agresywne zachowanie, choć rzadkie

Profilaktyka schizofrenii dziecięcej

Wczesna identyfikacja i leczenie mogą pomóc w opanowaniu objawów schizofrenii dziecięcej, zanim pojawią się poważne komplikacje. Wczesne leczenie ma również kluczowe znaczenie w ograniczaniu epizodów psychotycznych, które mogą być niezwykle przerażające dla dziecka i jego rodziców. Trwające leczenie może poprawić długoterminowe rokowanie Twojego dziecka.