Kiedy dyscyplina staje się wykorzystywaniem dzieci?

W wiadomościach o przemocy fizycznej wobec dzieci często pojawiają się pytania o to, co stanowi znęcanie się nad dziećmi. W Stanach Zjednoczonych istnieją przepisy federalne określające definicje nadużyć, ale ostatecznie każdy stan tworzy bardziej szczegółowe przepisy.To, co stanowi znęcanie się nad dzieckiem w jednym stanie, nie może być uważane za znęcanie się w innym stanie.

Stany wprowadzają również przepisy dotyczące tego, co jest dozwolone w lokalnych okręgach szkolnych. Chociaż wielu ekspertów ostrzegało przed niebezpieczeństwami kar cielesnych, wiosłowanie uczniów jest nadal dozwolone w szkołach publicznych w 19 stanach.Statuty określają, kiedy można zastosować przymus fizyczny i odosobnienie.

Każdy stan różni się nieznacznie w sposobie zgłaszania nadużyć, prowadzenia dochodzeń i rozwiązywania problemów w ramach systemu prawnego.

Przemoc fizyczna

W terminach federalnych przemoc fizyczna jest ogólnie definiowana jako „wszelkie nieprzypadkowe obrażenia fizyczne”. Może to obejmować palenie, kopanie, gryzienie lub uderzanie dziecka. Niektóre stany obejmują grożenie dziecku krzywdą lub stwarzanie sytuacji, w których krzywda dziecka jest prawdopodobna jako część ich definicji przemocy fizycznej.

Lokalne przepisy różnią się w szczegółach. Na przykład prawo kalifornijskie stanowi: „Poważne obrażenia fizyczne nie obejmują rozsądnego i odpowiedniego do wieku lania w pośladki, gdy nie ma dowodów na poważne obrażenia fizyczne”.Tymczasem prawo Oklahomy stanowi: „Rodzice/nauczyciele/inne osoby mogą używać zwykłej siły jako środka dyscypliny, w tym między innymi dawania klapsów, przełączania się i wiosłowania”.

Nadużycia emocjonalne

Nie wszystkie stany uważają, że przemoc psychiczna lub emocjonalna jest częścią ich definicji krzywdzenia dzieci. Stany, które uznają przemoc emocjonalną za maltretowanie, zwykle definiują je jako uszkodzenie zdolności psychologicznych lub stabilności emocjonalnej dziecka na podstawie obserwowalnych zmian w zachowaniu, reakcji emocjonalnej lub poznaniu.

Wykorzystywanie seksualne

Każdy stan obejmuje wykorzystywanie seksualne jako część definicji wykorzystywania dzieci. Niektóre stany wymieniają określone czyny, które są uważane za nadużycie, oraz wiek. Przepisy dotyczące gwałtu i wieku przyzwolenia różnią się znacznie w zależności od stanu. Wykorzystywanie seksualne jest uważane za część definicji wykorzystywania seksualnego w większości stanów, która obejmuje przestępstwa handlu ludźmi w celach seksualnych i pornografię dziecięcą.

Zaniedbanie

Zaniedbanie jest definiowane jako niezapewnienie dziecku jedzenia, odzieży, schronienia, opieki medycznej, bezpieczeństwa i nadzoru niezbędnego do zapobieżenia krzywdzie. Niektóre stany uwzględniają również „zaniedbanie wychowawcze”, które odnosi się do braku zapewnienia dziecku dostępu do odpowiedniej edukacji. Niektóre stany zwalniają rodziców, którzy nie są w stanie zapewnić finansowego utrzymania dziecka. Podczas gdy w innych stanach brak możliwości zapłaty nadal stanowi zaniedbanie.

Stany różnią się w swoich definicjach zaniedbań medycznych. Niektóre stany definiują to jako brak zapewnienia opieki medycznej lub leczenia zdrowia psychicznego. Inne stany definiują to jako odmowę leczenia lub żywienia niepełnosprawnych niemowląt z chorobami zagrażającymi życiu. Istnieją również pewne wyjątki od zasad zaniedbań medycznych, gdy jest to sprzeczne z przekonaniami religijnymi rodziny.

Nadużywanie substancji rodzicielskich

Przepisy stanowe różnią się w kwestii tego, czy nadużywanie substancji przez rodziców powinno być traktowane jako część definicji krzywdzenia dziecka. Obecnie 14 stanów uważa za znęcanie się nad dzieckiem, jeśli ciężarna matka zażywa narkotyki lub pije alkohol podczas ciąży. Produkcja i sprzedaż narkotyków pod nieobecność dziecka jest nielegalna w 10 stanach. W siedmiu stanach przebywanie pod wpływem substancji kontrolowanych w stopniu, który osłabia zdolność rodzica do opieki nad dzieckiem, jest uznawane za nadużycie.

Porzucenie

Niektóre stany mają definicję porzucenia, która jest odrębna od zaniedbania. Porzucenie zwykle obejmuje sytuacje, w których miejsce pobytu rodzica jest nieznane lub gdy dziecko zostaje pozostawione w potencjalnie niebezpiecznych okolicznościach. Porzucenie może również obejmować nieutrzymywanie kontaktu lub nie zapewnianie dziecku rozsądnego wsparcia.