8 faktów na temat zastraszania, które każdy powinien wiedzieć

Większość ludzi ma wrażenie, że dobrze rozumie zastraszanie. Ale czasami mają niepełny obraz problemu. Jest to szczególnie ważne, jeśli chodzi o zrozumienie łobuzów i rozpoznanie rodzajów nękania. Oto osiem faktów na temat zastraszania, które każdy powinien wiedzieć.

Istnieje wiele powodów znęcania się

Błędem jest zakładanie, że wszyscy prześladowcy są samotnikami lub mają niską samoocenę. W rzeczywistości istnieje co najmniej sześć powszechnych rodzajów nękania. Podczas gdy niektórzy łobuzowie cierpią z powodu problemów z poczuciem własnej wartości, inni nękają, ponieważ czują się do tego upoważnieni.

W rzeczywistości wiele razy dzieci, które znęcają się, są popularnymi dziećmi, które chcą rządzić szkołą. Tymczasem inne dzieci nękają, ponieważ również padły ofiarą nękania, a niektóre nękają, próbując wspiąć się po drabinie społecznej. Niektóre dzieci znęcają się nawet nad presją rówieśników.

Znęcanie się wiąże się z posiadaniem nad kimś władzy. W rezultacie wiele dzieci, które nękają, pragnie władzy. Innymi słowy, łobuz chce poprawić swój status. Tymczasem inne dzieci uczestniczą w bullyingu, ponieważ postrzegają to jako skuteczną metodę kontrolowania i manipulowania hierarchią społeczną w szkole.

To może się przydarzyć każdemu

Chociaż pewne cechy często sprawiają, że prześladowcy atakują kogoś, błędem jest zakładanie, że istnieje jeden rodzaj celu. W rzeczywistości nawet najpopularniejsze dzieciaki w szkole mogą paść ofiarą zastraszania. Należy pamiętać, że dzieci są zastraszane, ponieważ łobuz wybrał je na cel.

Błędem jest również zakładanie, że niektóre dzieci są zastraszane, ponieważ zrobiły coś, co spowodowało zastraszanie lub mają osobowość ofiary. Kiedy ta idea zostaje przyjęta, usuwa winę z łobuza i nakłada ją na ofiarę. Odpowiedzialność za zastraszanie zawsze spada na dzieci, które je zastraszają. Tylko oni mają wybór w tej sprawie. Podobnie, etykietowanie dzieci, które są prześladowane, uwalnia dręczyciela i sugeruje, że ofiara zasługuje na ofiarę.

Może się to zdarzyć w każdym wieku

Chociaż zastraszanie często zaczyna się w późnej szkole podstawowej, a szczyty osiąga w gimnazjum, ważne jest, aby podkreślić, że zastraszanie może rozpocząć się już w wieku przedszkolnym. Ponadto, podczas gdy większość znęcania się w szkole ma miejsce w gimnazjum, część znęcania przenosi się w dorosłość. W rzeczywistości zastraszanie w miejscu pracy jest coraz większym problemem.

Naprawdę nie ma znaczenia, w jakim wieku jest dana osoba; prześladowcy atakują każdego, kto nie spełnia przyjętej normy i skupiają się na tym. Będą również zastraszać innych, przez których czują się zagrożeni lub tych, którzy mają coś, czego chcą. Ludzie są również prześladowani, ponieważ wyglądają, zachowują się, rozmawiają lub ubierają się inaczej.

Istnieje 6 rodzajów bullyingu

Kiedy większość ludzi wyobraża sobie znęcanie się, wyobrażają sobie grupę dzieciaków bijących i kopiących inne dziecko. Ale nękanie fizyczne nie jest jedynym rodzajem nękania. W rzeczywistości istnieje sześć różnych rodzajów nękania:

• Znęcanie się fizyczne
• Zastraszanie werbalne
• Agresja relacyjna
• Cyberprzemoc
• Znęcanie się przed sądem
• Znęcanie się na tle seksualnym

Wiedza, jak rozpoznać wszystkie rodzaje nękania, pomaga rodzicom i nauczycielom skuteczniej reagować na sytuacje nękania. Na przykład, upewnij się, że potrafisz rozpoznać agresję relacyjną i cyberprzemoc tak łatwo, jak możesz zauważyć znęcanie się fizyczne.

Istnieją różnice między płciami

Jeśli chodzi o zastraszanie, różne płcie mają tendencję do zastraszania w różny sposób. Na przykład prześladujące dziewczyny są zazwyczaj „wrednymi dziewczynami”, które wykorzystują agresję relacyjną i cybernękanie do kontrolowania sytuacji i manipulowania nimi. Dziewczyny również częściej uciekają się do wyzwisk i mają tendencję do znęcania się tylko nad innymi dziewczynami.

Z drugiej strony chłopcy są bardziej agresywni fizycznie. Nie oznacza to, że nie wyzywają innych i nie wyzywają cyberprzemocy, ale jeśli chodzi o to, chłopcy mają tendencję do uderzania i uderzania o wiele więcej niż dziewczynki. Dodatkowo chłopcy będą znęcać się nad każdą płcią. Są również bardziej impulsywni, groźni i cieszą się statusem, jaki otrzymują po walce.

To jest zaniżone

Pomimo wielu negatywnych emocji i konsekwencji bullyingu, wiele celów bullyingu nie mówi nikomu, co się dzieje. Powody milczenia różnią się w zależności od osoby. Ale niektóre nastolatki i nastolatki są zakłopotane, zdezorientowane lub czują, że mogą sobie z tym poradzić niezależnie.

Niektórzy młodzi ludzie również kwestionują, czy mówienie przyniesie coś dobrego. Niestety, niektórzy dorośli i systemy szkolne ustanowiły wzorzec nieradzenia sobie z nękaniem, a młodzi ludzie uważają, że mówienie nie zmieni sytuacji.

Często obecni są osoby postronne

Często, gdy dochodzi do znęcania się, inne dzieci są obecne. Jednak powszechną reakcją tych osób postronnych jest stanie z boku i nic nie robienie. Z tego powodu działania mające na celu zapobieganie nękaniu powinny obejmować pomysły, jak zachęcić osoby postronne do podjęcia działań. Programy te powinny zawierać pomysły dotyczące tego, co mogą zrobić osoby postronne, jeśli będą świadkami zastraszania.

Często dzieci milczą, ponieważ nie są pewne, co powinny zrobić, lub czują, że to nie ich sprawa. Jednak celem zapobiegania nękaniu jest wykorzystanie publiczności, którą ma łobuz i skierowanie jej na pomoc ofierze, a nie na ciche wspieranie dręczycieli.

Ma poważne konsekwencje

Bycie celem łobuza może mieć poważne konsekwencje. W rzeczywistości wiele ofiar czuje się samotnych, odizolowanych i upokorzonych. A jeśli znęcanie się nie zostanie rozwiązane, mogą pojawić się inne problemy, w tym depresja i inne choroby psychiczne, niska samoocena i problemy akademickie.

Z tego powodu rodzice i nauczyciele muszą zdać sobie sprawę, że zastraszanie nie jest rytuałem przejścia i nie uczyni ofiar silniejszymi. Zamiast tego ma trwałe konsekwencje i należy się nim zająć szybko i skutecznie.

Jeśli Twoje dziecko jest prześladowane, ważne jest, aby natychmiast się tym zająć. Zacznij od słuchania i wczuwania się w to, przez co przechodzą. Następnie przeprowadź burzę mózgów, jak najlepiej rozwiązać tę sytuację. Oczywiście zgłoszenie nękania, które ma miejsce w szkole, jest zawsze najlepszą opcją, ale chcesz mieć pewność, że Twoje dziecko zgadza się z tą decyzją.

Kluczem jest umożliwienie dziecku odgrywania aktywnej roli w rozwiązywaniu sytuacji, zamiast wkraczać i próbować wszystko naprawić. Pamiętaj, zastraszanie sprawia, że ​​dziecko czuje się bezsilne. Tak więc każdy sposób przywrócenia poczucia siły i pewności siebie znacznie przyczyni się do wyleczenia skutków bullyingu.