Objawy i leczenie tocznia wywołane lekami

Toczeń polekowy (DIL) jest rzadką chorobą autoimmunologiczną spowodowaną reakcją na niektóre leki. Szacuje się, że w Stanach Zjednoczonych rocznie występuje od 15 000 do 30 000 przypadków tocznia polekowego. Zwykle zaczyna się po zażyciu szkodliwego leku przez trzy do sześciu miesięcy.

Objawy DIL naśladują objawy tocznia rumieniowatego układowego (SLE). Jest ich wiele, w tym bóle mięśni i stawów, utrata masy ciała i gorączka.

Toczeń polekowy może zagrażać życiu, ale jest całkowicie odwracalny, gdy przestaniesz brać winny lek.

Leki, które powodują toczeń polekowy

Wiadomo, że ponad 40 leków powoduje tę formę tocznia, ale kilka jest uważanych za głównych winowajców.

Są to głównie leki stosowane w leczeniu przewlekłych schorzeń, takich jak choroby serca, choroby tarczycy, nadciśnienie (wysokie ciśnienie krwi), zaburzenia neuropsychiatryczne, stany zapalne i epilepsja.

Trzy leki najczęściej związane z toczniem polekowym to:

• Pronestyl (prokainamid), stosowany w leczeniu arytmii serca
• Apresolina (hydralazyna), stosowana w leczeniu nadciśnienia
• chinaglut (chinidyna), stosowany w leczeniu arytmii serca

Klasy leków, które zostały zaangażowane w DIL, obejmują:

• Środki antyarytmiczne (np. prokainamid, chinidyna)
• Antybiotyki (np. minocyklina)
• Leki przeciwdrgawkowe
• Środki przeciwzapalne
• Leki przeciwpsychotyczne
• Leki przeciwtarczycowe
• Biologia
• Leki do chemioterapii
• Leki cholesterolowe
• Diuretyki
• Leki na nadciśnienie (np. hydralazyna, diltiazem izoniazyd)
• Penicylamina
• Inhibitory pompy protonowej

Większość osób przyjmujących te leki nie rozwinie choroby. DIL jest rzadkim działaniem niepożądanym.

Czynniki ryzyka

Pracownicy służby zdrowia nie wiedzą, dlaczego niektórzy ludzie rozwijają toczeń polekowy podczas przyjmowania niektórych leków, a inni nie. Jednak niektóre czynniki mogą sprawić, że jest to bardziej prawdopodobne, w tym:

• Inne schorzenia
• Genetyka
• Czynniki środowiskowe
• Interakcje z innymi lekami

Mężczyźni są bardziej skłonni do przepisywania leków powodujących toczeń polekowy, chociaż rozwijają się one w tym samym tempie statystycznym, co kobiety.

DIL występuje najczęściej u osób w wieku od 50 do 70 lat. Bardziej prawdopodobne jest, że rozwinie się u białych ludzi niż u Afroamerykanów.

Objawy tocznia polekowego

Jeśli doświadczasz tocznia polekowego, możesz mieć objawy podobne do tych, których doświadczają osoby z SLE, takie jak:

• Bóle mięśni i stawów
• Zmęczenie
• Rozmazany obraz
• Gorączka
• Ogólne złe samopoczucie (złe samopoczucie)
• Obrzęk stawów
• Utrata apetytu
• Ból opłucnowy w klatce piersiowej
• Wysypka skórna na grzbiecie nosa i policzków, która nasila się pod wpływem światła słonecznego (wysypka motylkowa)
• Utrata masy ciała
• Fioletowe plamy na skórze (purpura)
• Czerwone lub fioletowe grudki pod skórą, które są delikatne (rumień guzowaty)

Objawy te mogą pojawiać się stopniowo lub szybko.

Podczas gdy SLE może wpływać na główne narządy, DIL zwykle nie.

Wskazówką, że doświadczasz DIL, a nie typowych skutków ubocznych leków, jest to, że objawy pojawiają się po miesiącach lub latach ciągłego przyjmowania leku bez problemu. Z drugiej strony regularne działania niepożądane zwykle pojawiają się wkrótce po rozpoczęciu przyjmowania nowego leku.

Diagnoza

Pracownicy służby zdrowia często mają trudności ze zdiagnozowaniem DIL, ponieważ objawy są podobne nie tylko do SLE, ale także do wielu innych chorób autoimmunologicznych i przewlekłych stanów bólowych.

Jeśli masz objawy zgodne z DIL, poinformuj swojego lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i suplementach.

Jeśli uważają, że masz DIL, prawdopodobnie będziesz musiał przestać brać lek podejrzewany o przyczynę. Pozostanie na leku nie tylko pogorszy objawy, ale może nawet sprawić, że stan stanie się zagrażający życiu.

Nie ma jednego, konkretnego testu na DIL. Rozważając tę ​​diagnozę, Twój lekarz może wykonać szereg testów, w tym:

• Fizyczny egzamin
• Badania krwi
• Rentgen klatki piersiowej
• Elektrokardiogram

Cztery rodzaje badań krwi stosowanych do diagnozowania DIL to:

• Przeciwciało antyhistonowe
• Panel przeciwciał przeciwjądrowych (ANA)
• Przeciwciała przeciw cytoplazmie neutrofili (ANCA)
• Pełna morfologia krwi (CBC)

Osoby z DIL wywołane przez chinidynę lub hydralazynę mogą mieć ujemne wyniki ANA.

Leczenie

W pierwszej kolejności zostałeś przepisany lekiem nie bez powodu. Ponieważ pozostawanie na nim jest niebezpieczne, ty i twój lekarz będziecie musieli omówić alternatywne metody leczenia dla dowolnego schorzenia, do którego leczenia miał być lek.

Dobrą wiadomością jest to, że po zaprzestaniu przyjmowania szkodliwego leku objawy powinny ustąpić w ciągu kilku tygodni do kilku miesięcy. Jednak w niektórych przypadkach może minąć nawet rok, zanim objawy całkowicie ustąpią.

Aby pomóc ci radzić sobie w tym czasie, twój lekarz może przepisać leki w celu leczenia twoich objawów. Niektóre opcje obejmują:

• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ)

• Kremy kortykosteroidowe
• Leki przeciwmalaryczne

Chociaż DIL może być ciężką i wyniszczającą chorobą trudną do zdiagnozowania, dobrą wiadomością jest to, że można ją wyleczyć, odstawiając lek, który ją wywołał.

Współpracuj z lekarzem, aby znaleźć prawidłową diagnozę, alternatywny lek i leczenie, które może pomóc w radzeniu sobie z objawami DIL, dopóki nie ustąpią. Po odstawieniu obraźliwych leków rokowanie jest na ogół doskonałe.