Zmniejszenie skutków ubocznych prednizonu

Prednizon to rodzaj leku steroidowego stosowanego w leczeniu wielu chorób i stanów, zwłaszcza związanych ze stanem zapalnym. Należą do nich astma, choroba Leśniowskiego-Crohna, białaczka, toczeń, chłoniak, stwardnienie rozsiane, łuszczyca, reumatoidalne zapalenie stawów, wrzodziejące zapalenie jelita grubego i wiele innych schorzeń.

Prednizon zmniejsza stan zapalny poprzez obniżenie aktywności układu odpornościowego. Tak korzystny, jak ten efekt może być, prednizon może również powodować działania niepożądane, czasami poważne. Należą do nich trądzik, bezsenność, wahania nastroju, nieprawidłowy wzrost włosów, obrzęk twarzy i przyrost masy ciała.

Stosowanie prednizonu w dużych dawkach przez długi czas może prowadzić do poważnych, nieodwracalnych powikłań, takich jak osteoporoza (słabe, porowate kości), zaćma (zmętnienie oczu), jaskra (uszkodzenie nerwu ocznego) i cukrzyca typu 2.

W tym artykule omówiono strategie, których możesz użyć, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych prednizonu. Obejmuje to sposób bezpiecznego odstawienia prednizonu, aby uniknąć odstawienia leku.

Dlaczego dawkowanie ma znaczenie

Ryzyko i nasilenie skutków ubocznych prednizonu wzrasta wraz z dawką leku i czasem jego przyjmowania. Im wyższa dawka, tym większe ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Im dłużej jesteś leczony, tym większe ryzyko powikłań.

Prednizon jest ogólnie przeznaczony do krótkotrwałego stosowania w celu powstrzymania stanu zapalnego i opanowania choroby. Kiedy to zostanie osiągnięte, dawka jest stopniowo zmniejszana, aż do ostatecznego zakończenia leczenia. W przypadku niektórych schorzeń, takich jak choroby autoimmunologiczne, można przepisać inne leki, takie jak leki biologiczne, aby utrzymać kontrolę nad stanem.

Prednizon jest również przepisywany w najniższej możliwej dawce, aby opanować chorobę. Jednak w niektórych przypadkach nie jest to możliwe i potrzebne są wyższe dawki. W takim przypadku lekarz rozważy korzyści i ryzyko leczenia.

Jeśli, na przykład, jesteś zagrożony osteoporozą, twój lekarz będzie musiał monitorować twój stan i może przepisać suplementy w celu ochrony kości. Jeśli masz pewne schorzenia, takie jak jaskra otwartego kąta lub rodzinna historia jaskry i musisz zażywać prednizon, Twój lekarz może poprosić Cię o wizytę u okulisty, aby dokładnie monitorował Cię pod kątem rozwoju wysokiego ciśnienia w oku lub pogorszenia jaskry.

Odgrywasz rolę w procesie podejmowania decyzji. Jeśli doświadczasz skutków ubocznych, które są nie do zniesienia, musisz poinformować o tym swojego lekarza. W niektórych przypadkach dawkę można zmniejszyć. W innych przypadkach może być konieczne przerwanie leczenia i zbadanie innych leków.

Czas dawek

Prednizon naśladuje hormon zwany kortyzolem. Jest to hormon, który organizm uwalnia w chwilach stresu.Poziom kortyzonu jest najwyższy rano i stopniowo spada w ciągu dnia.

Aby zmniejszyć niektóre skutki uboczne, takie jak bezsenność, dawki raz dziennie należy przyjmować rano ze śniadaniem. Przyjęcie dawki prednizonu zbyt późno wieczorem może mieć wpływ na sen.

Zapobieganie skutkom ubocznym

Istnieją sposoby na zmniejszenie ryzyka lub nasilenia niektórych skutków ubocznych prednizonu. Identyfikując ryzyko wystąpienia tych skutków ubocznych, możesz podjąć kroki w celu ich uniknięcia lub ograniczenia.

Osteoporoza

Każdy, kto przyjmuje prednizon przez długi czas, może doświadczyć pewnego poziomu utraty gęstości kości. Istnieją jednak pewne warunki, które zwiększają ryzyko osteoporozy, w tym:

• Historia osteoporozy w rodzinie
• Starszy wiek
• Klimakterium
• Nadczynność tarczycy
• Posiadanie cienkiej ramki
• Palenie
• Nadużywanie alkoholu
• Mało lub wcale nie ćwiczy

Jeśli którekolwiek z powyższych dotyczy Ciebie, porozmawiaj ze swoim lekarzem o sposobach zapobiegania lub spowolnienia utraty minerałów kostnych. Obejmuje to zdrową dietę z dużą ilością wapnia, przyjmowanie witaminy D lub suplementu wapnia. i rutynowe ćwiczenia, w tym trening siłowy.

Przybranie na wadze

Ćwiczenia pomagają również zmniejszyć ryzyko przyrostu masy ciała spowodowane prednizonem. Nawet stosowany przez krótki czas prednizon może zwiększać apetyt i powodować obrzęk twarzy (tzw. „męczenie twarzy”). Przy długotrwałym stosowaniu prednizon może również powodować zmiany w tkance tłuszczowej, prowadząc do odkładania się tkanki tłuszczowej z tyłu szyi lub wokół brzucha.

Zmniejszenie spożycia soli może zapobiec retencji wody, która przyczynia się do powstawania księżyca na twarzy. Obserwowanie spożycia tłuszczu i kalorii może pomóc w zapobieganiu przybieraniu na wadze. Aby poradzić sobie ze zwiększonym apetytem, ​​miej pod ręką mnóstwo niskokalorycznych przekąsek, w tym warzywa i owoce. Pomocna może być współpraca z dietetykiem.

Ćwiczenia i dieta mogą również pomóc zmniejszyć ryzyko redystrybucji tkanki tłuszczowej, znanej jako lipodystrofia. Mimo to może być trudno uniknąć, jeśli przez dłuższy czas przyjmujesz prednizon. Porozmawiaj z lekarzem, jeśli zaczniesz zauważać objawy lipodystrofii.

Objawy nastroju

Podobnie jak w przypadku innych skutków ubocznych prednizonu, ryzyko wystąpienia objawów nastroju wzrasta wraz z dawką i czasem trwania leczenia. W jednym badaniu obserwacyjnym z udziałem 53 osób z nieswoistym zapaleniem jelit u prawie połowy wystąpiły objawy zmian nastroju po 2 tygodniach przyjmowania prednizonu. Objawy te ustąpiły po tym, jak zatrzymali prednizon.

Pomaga przygotować się na te skutki uboczne, informując rodzinę i przyjaciół, czego się spodziewać i jak mogą Cię wesprzeć. Takie postępowanie usuwa trochę stresu. Może pomóc Ci rozpoznać, kiedy pojawiają się wahania nastroju.

Ćwiczenia mogą pomóc „spalić” część stresu. Może również poprawić nastrój, wyzwalając uwalnianie hormonów dobrego samopoczucia, zwanych endorfiny. Możesz także wypróbować strategie redukcji stresu, takie jak joga, medytacja, kierowane obrazy i progresywna relaksacja mięśni.

Niezbędne jest również dużo odpoczynku. Może to być trudne, ponieważ prednizon może zakłócać sen. Jednym ze sposobów radzenia sobie jest poprawa higieny snu. Obejmuje to unikanie jedzenia i elektroniki przed snem oraz spanie w chłodnym, ciemnym pokoju. Niektórzy ludzie korzystają również z suplementów melatoniny dostępnych bez recepty w drogeriach.

Bezpieczne zatrzymywanie prednizonu

Nagłe zatrzymanie prednizonu rzadko jest dobrym pomysłem, zwłaszcza jeśli przyjmujesz więcej niż 10 mg dziennie lub przyjmujesz go przez ponad trzy tygodnie. Kiedy bierzesz prednizon, organizm nie musi wytwarzać własnego naturalnego kortyzolu. Nagłe zatrzymanie pozostawia organizm bez kortyzolu do normalnego funkcjonowania. Może to prowadzić do objawów odstawienia, takich jak:

• Zmęczenie
• Gorączka
• Bóle głowy
• Ból stawu
• Ból w mięśniach
• Nudności lub wymioty

Aby tego uniknąć, lekarze zwykle powoli zmniejszają dawkę lub zmniejszają ją stopniowo, aby organizm miał możliwość wznowienia wytwarzania własnego kortyzolu. W zależności od choroby podstawowej (powodu przyjmowania prednizonu), a także dawki i czasu trwania leczenia, zmniejszanie dawki może potrwać wiele tygodni lub miesięcy.

Twój lekarz zapewni ci dokładny harmonogram zmniejszania dawki, który pozwoli ci ostatecznie całkowicie pozbyć się prednizonu.

Streszczenie

Prednizon jest ważnym lekiem stosowanym w leczeniu wielu stanów zapalnych. Może jednak powodować skutki uboczne, szczególnie w dużych dawkach lub przy długim stosowaniu. Aby zmniejszyć ryzyko, lekarz przepisze prednizon w najniższej dawce i najkrótszym możliwym czasie.

Możesz zmniejszyć ryzyko wystąpienia pewnych działań niepożądanych, takich jak bezsenność, przyjmując lek wcześniej w ciągu dnia. Inne skutki uboczne, takie jak przyrost masy ciała, wahania nastroju i osteoporoza, mogą zostać zmniejszone dzięki zmianom stylu życia, takim jak dieta, ćwiczenia i poprawa nawyków związanych ze snem.

Prednizon nigdy nie powinien być nagle odstawiany; może to prowadzić do objawów odstawienia. Jeśli prednizon nie jest już potrzebny, lekarz zaleci stopniowy schemat zmniejszania dawki, w którym dawka będzie stopniowo zmniejszana, aż do całkowitego zaprzestania leczenia.

Niektórzy uważają, że skutki uboczne prednizonu przeważają nad korzyściami z leczenia. Jeśli skutki uboczne utrudniają normalne funkcjonowanie lub obniżają jakość życia, poinformuj o tym lekarza.

Mogą być inne metody leczenia, które mogą pomóc. W niektórych przypadkach wszystko, co może być potrzebne, to zmniejszenie dawki. Jednak ważne jest, aby nigdy nie dostosowywać dawki ani schematu dawkowania samodzielnie bez uprzedniej konsultacji z lekarzem.