Badanie: Osoby z chorobami neurologicznymi często doświadczały urazu w dzieciństwie

Niedawne badanie przeprowadzone przez Amerykańską Akademię Neurologii (AAN) wykazało, że wielu pacjentów leczonych z powodu schorzeń neurologicznych miało historię niekorzystnych doświadczeń w dzieciństwie (ACE).

Wyniki badań, które zostały opublikowane w czasopiśmie AAN Neurology: Clinical Practice, dostarczają więcej dowodów na to, jak stres i traumatyczne wydarzenia przeżyte w dzieciństwie mogą mieć trwały wpływ na samopoczucie fizyczne i psychiczne.

Badania

Naukowcy przekazali 198 dorosłym pacjentom ambulatoryjnym z objawami neurologicznymi na Uniwersytecie Pensylwanii kwestionariusz ACE, a także badania przesiewowe pod kątem lęku i depresji.

Kiedy przyjrzeli się wynikom kwestionariusza i badań przesiewowych, naukowcy odkryli, że 23,7% pacjentów miało wysokie wyniki ACE — znacznie wyższe niż w populacji ogólnej (12,6%).

Pacjenci z wysokimi wynikami byli leczeni z powodu schorzeń neurologicznych, takich jak udar, bóle głowy i epilepsja. Naukowcy zauważyli również, że ci pacjenci mieli wyższe:

• Wskaźniki wizyt na izbie przyjęć i hospitalizacji
• Wskaźniki współistniejących medycznych i/lub psychiatrycznych czynników ryzyka
• Wyniki dotyczące lęku i depresji

Adys Mendizabal, neurolog z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Los Angeles i autor badania, mówi Verywell, że naukowcy są coraz bardziej świadomi wpływu ACE na zdrowie.

Mendizabal został poproszony o podjęcie badania, ponieważ zaobserwował, że wielu pacjentów, którzy przechodzili konsultację neurologiczną, miało historię urazu. „Zauważywszy trochę skojarzenia”, Mendizabal mówi, że „chcieli się temu przyjrzeć”.

ACE i zdrowie długoterminowe

Badania wykazały, że środowisko, w którym dziecko dorasta, wpływa na jego rozwój w dorosłość.

Na przykład w połowie lat 90. Kaiser Permanente przeprowadził pionierskie badanie, które wykazało, że maltretowanie i dysfunkcja w domu dziecka były powiązane z czynnikami ryzyka kilku głównych przyczyn śmierci dorosłych.

Naukowcy opracowali kwestionariusz, w którym pytano dorosłych o określone zdarzenia niepożądane lub doświadczenia, które przeżyli jako dzieci, w tym:

• Przemoc psychiczna, fizyczna lub seksualna
• Przemoc wobec matki
• Nadużywanie substancji w gospodarstwie domowym, choroba psychiczna, próby samobójcze
• Uwięzieni członkowie rodziny

Uczestnicy, którzy doświadczyli czterech lub więcej zdarzeń niepożądanych w dzieciństwie, mieli wyższe ryzyko rozwoju czynników związanych ze stylem życia i nawyków jako dorośli, które przyczyniły się do złych wyników zdrowotnych, takich jak:

• Alkoholizm/Palenie
• Narkomania
• Próby samobójcze
• Depresja
• Otyłość
• Choroby przenoszone drogą płciową
• Brak aktywności fizycznej

Toksyczny stres

Dzieci, które doświadczają jednego lub dwóch z tych niepożądanych zdarzeń przez krótki czas, zwykle wracają do zdrowia i dorastają bez doświadczania trwałych szkodliwych skutków. Jednak dzieci, które przez długi czas mieszkają w dysfunkcyjnych gospodarstwach domowych – zwłaszcza we wczesnych latach rozwoju – doświadczają „toksycznego stresu”.

Długotrwałe narażenie na wysokie „dawki” stresu (przewlekły stres toksyczny) powoduje, że organizm wytwarza wysoki poziom hormonu stresu – kortyzolu.

Kiedy dana osoba ma podwyższony poziom kortyzolu przez długi czas, może to przyczynić się do takich schorzeń, jak:

• Cukrzyca
• Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP)
• Choroba sercowo-naczyniowa
• Udar
• Rak
• Zespół stresu pourazowego (PTSD)

Zmiany w mózgu

Badania wykazały również, że ekspozycja na wysoki poziom kortyzolu przez długi czas może również zmienić chemię mózgu dziecka. Zmiany te mogą przyczyniać się do opóźnień w nauce, trudności behawioralnych i zaburzeń nastroju, które mogą narazić dzieci na wyzwania akademickie i społeczne w latach szkolnych.

Badanie z 2009 roku opublikowane w American Journal of Preventive Medicine wykazało, że dorośli z wynikiem ACE wynoszącym sześć lub więcej umierali średnio 20 lat wcześniej niż osoby, które nie miały historii ACE.

„Tendencje są prawdziwe”, mówi dr Ryan Matlow, psycholog kliniczny dziecięcy ze Stanford School of Medicine, mówi Verywell. „Brzemię przewlekłego stresu i złożonej traumy w dzieciństwie ma duży wpływ emocjonalnie, psychologicznie i wpływa na ich zachowanie”.

Wczesna identyfikacja ACE

W miarę jak społeczność medyczna staje się bardziej świadoma tego, w jaki sposób trauma może kształtować przyszły fizyczny i psychiczny dobrostan dziecka, eksperci opracowują procesy identyfikowania i wspierania dzieci z wysokimi wynikami ACE, zanim pojawią się negatywne konsekwencje zdrowotne.

Na przykład wiele gabinetów lekarskich zaczyna badać pacjentów za pomocą testu ACE Quiz, który może pomóc im zidentyfikować dzieci z grupy wysokiego ryzyka oraz zapewnić wczesne interwencje i zasoby.

Według Centrum Kontroli i Zapobiegania Chorobom (CDC) wysoce skuteczne interwencje i narzędzia zapobiegawcze obejmują:

• Wzmocnienie bezpieczeństwa finansowego rodziny
• Zasoby dotyczące zapewnienia małym dzieciom dobrego startu w szkole
• Łączenie dzieci z troskliwymi dorosłymi i zajęciami
• Terapia i wsparcie zdrowia psychicznego
• Wspieranie i edukowanie rodziców w zakresie pozytywnych taktyk rodzicielskich

Normalizacja zdrowia psychicznego

W ciągu ostatnich kilku lat – a zwłaszcza po roku blokady podczas pandemii COVID-19 – Amerykanie doświadczyli zmiany nastawienia do świadomości zdrowia psychicznego i negatywnych skutków, które może powodować, jeśli nie są leczone.

Zdrowie psychiczne jest obecnie uznawane za stan zagrożenia zdrowia publicznego, a rządy i organizacje traktują priorytetowo inicjatywy w zakresie tworzenia polityki i udostępniania zasobów wszystkim.

Normalizacja zdrowia psychicznego może również pomóc w zapobieganiu negatywnym skutkom urazów z dzieciństwa i dzieci z wysokimi wynikami ACE.

„Wspaniała interwencja dla dzieci z historią złożonej traumy polegałaby na normalizacji negatywnych emocji, które odczuwamy jako naturalne” – mówi Matlow. „I połącz to z częścią psycho/edukacyjną i budowaniem umiejętności, aby ich wspierać”.

W kulturze, która systematycznie bagatelizuje i piętnuje znaczenie zasobów zdrowia psychicznego oraz ich wpływu na nasze zdrowie w perspektywie długoterminowej, zaczynamy dostrzegać postęp.

Co możemy zrobić?

Świadomość i profilaktyka są kluczem do pomagania dzieciom i dorosłym, którzy doświadczyli traumy w dzieciństwie, stają się bardziej odpornymi i przeciwdziałają czynnikom ryzyka i schorzeniom, które mogą pojawić się w późniejszym życiu.

Przyjęcie postawy opieki opartej na traumie jest punktem wyjścia do nakłonienia szkół, systemów rządowych, placówek opieki zdrowotnej i organizacji do zmiany sposobu komunikowania się z osobami, które mogą mieć historię traumy w dzieciństwie.

„Nie trzeba profesjonalisty, aby pomóc dziecku z umiejętnościami i narzędziami do budowania odporności”, mówi Matlow. „Ustanowienie bezpieczeństwa, zachęcanie do opowiadania historii i tworzenie narracji ekspozycji to podstawowe elementy wspierania dzieci z traumą w dzieciństwie”.

Podjęcie kroków w celu normalizacji tych rozmów – w tym uświadomienie sobie, że negatywne emocje są częścią bycia człowiekiem – może pomóc społecznościom w przejściu na bardziej skoncentrowane na zdrowiu psychicznym.

Możemy normalizować rozmowę o zdrowiu psychicznym w naszym codziennym życiu poprzez:

• Zagłębianie się w nasze rozmowy z przyjaciółmi i rodziną
• Mów otwarcie, jeśli zmagamy się z negatywnymi emocjami
• Grzecznie zwróć uwagę, jeśli ktoś mówi o zdrowiu psychicznym coś, co jest stygmatyzujące lub nieprawidłowe
• Zdobądź wiedzę o opiece opartej na traumie i o tym, jak zmienić nasz język wokół zdrowia psychicznego