Jak pozwolić na niezależność i nadal trzymać nastolatka blisko?

Wydaje się, że dzieje się to prawie z dnia na dzień. W jednej chwili czujesz, że zbudowałeś bliską relację ze swoim nastoletnim synem lub córką, a w następnej zastanawiasz się, gdzie popełniłeś błąd. Nagle odrzuca twoje sugestie, przewraca oczami na twoje opinie i oskarża cię o to, że jesteś najgorszym rodzicem w historii, kiedy nie idzie po jej myśli.

Jedyny moment, w którym wydajesz się mieć jakąkolwiek wartość, to wtedy, gdy czegoś potrzebuje, co sprawia, że ​​czujesz się wykorzystany i już nie doceniany. Zapewniamy jednak, że ten scenariusz jest typowy dla większości relacji rodzic-nastolatek i nie jesteś sam. Jako rodzic nie zrobiłeś nic złego.

Dlaczego zachowanie nastolatków staje się trudne

Pchnięcie i ciągnięcie, które odczuwasz ze swoim nastolatkiem, jest normalną częścią ich rozwoju. W okresie dojrzewania nastolatki próbują dowiedzieć się, kim są poza tobą. W rezultacie, próbując oderwać się od ciebie i oddzielić od ciebie, mogą być w tym procesie wręcz złośliwi.

To, o co walczą, to większa autonomia, wolność i wkład w decyzje, które mają na nich wpływ. I chociaż czasami może się wydawać, że nie dbają o to, co masz do powiedzenia, badania wskazują, że nadal to robią. Po prostu nie wiedzą, jak to pokazać.

Oczywiście nie jest zabawnie być rodzicem, który nie może oddychać bez irytowania własnego dziecka, ale o wiele łatwiej jest przezwyciężyć tę przejściową młodzieńczą przypadłość, kiedy zrozumie się, co kryje się u podstaw.

W konsekwencji, gdy zaczynają się od ciebie odczepiać, zaczynają decydować, które z twoich zachowań im się podobają, a które nie lubią. Minusem jest to, że wszystko, co robisz, stwarza twojemu nastolatkowi okazję do oceny, jak się czuje w związku z twoim zachowaniem. W konsekwencji możesz zacząć czuć, że nie możesz nic zrobić dobrze.

Ale spróbuj wziąć głęboki oddech i pamiętaj, że twój nastolatek stara się ustalić własną tożsamość. To normalne, że nie zgadzają się z tym, co robisz lub myślisz. To nawet normalne, że zachowują się tak, jakby twoje myśli lub działania były nie do zniesienia. Dopóki ich tożsamość nie będzie już spleciona z twoją, twój styl może krępować ich. I to jest w porządku.

W końcu twój nastolatek dojdzie do punktu, w którym będzie mógł się od ciebie oddzielić. Nauczą się doceniać małe dziwactwa, które masz, bez postrzegania ich jako drażniących. I nadal będą chcieli twojej rady. W końcu rodzice wciąż mają większy wpływ na swoje dzieci niż ktokolwiek inny w ich życiu. Ale dopóki ten dzień nie nadejdzie, jak sobie radzisz?

Jak zarządzać zachowaniem nastolatków

Jeśli znajdziesz się w tej aż nazbyt znajomej sytuacji, w której nic, co robisz, wydaje się nie pasować do twojego dziecka, przypomnij sobie, że nie jesteś sam. Jest wielu innych rodziców, którzy doświadczają tego samego, co ty. Oto kilka sugestii, jak najlepiej wykorzystać sytuację.

Zrozum rozwój nastolatków

Za każdym razem, gdy twój nastolatek odpowiada niegrzecznymi słowami lub wydaje się zniechęcony twoim istnieniem, przypomnij sobie, że jest to normalna część rozwoju nastolatka. Weź głęboki oddech, a następnie odpowiedz. Oczywiście bycie nastolatkiem z wściekłymi hormonami nie daje mu pozwolenia na mówienie nienawistnych rzeczy i należy mu przypominać, że krzywdzi innych ludzi.

Twój nastolatek bardzo się stara się dowiedzieć, kim jest bez ciebie. Pamiętaj, że nadal postrzegają siebie jako przedłużenie Ciebie. I choć ich słowa bolą, to tylko sezon, przez który przechodzą. To nie będzie trwać wiecznie.

Ustal zasady dotyczące szacunku

Chociaż rozdzielenie się z tobą nastolatka w okresie dojrzewania jest całkowicie normalne, nigdy nie powinieneś tolerować ciągłego braku szacunku ze strony nastolatka. Przypomnij jej, że może wyrażać swoje opinie, niezadowolenia i nieporozumienia normalnym tonem i pełnymi szacunku słowami. Całkowicie dopuszczalne jest powiedzenie nastolatkowi, że nie wolno jej powiedzieć „Nienawidzę cię”.

Zamiast tego wyjaśnij, że musi znaleźć słowa, aby powiedzieć komuś, co naprawdę ją niepokoi. Kiedy oboje jesteście spokojni, przypomnij nastolatkowi, że jeśli chce być traktowana jak dorosła, musi komunikować się jak dorosła. A jeśli nie jest w stanie komunikować się z szacunkiem, jej wybory mają konsekwencje.

Wiedz, kiedy kopać głębiej

Czasami nastolatki wybuchają na ciebie gniewem, gdy ich frustracja ma z tobą niewiele wspólnego. Zamiast tego jesteś łatwym i bezpiecznym celem. W takich sytuacjach ważne jest, aby odróżnić normalną frustrację nastolatków od poważniejszych problemów, takich jak zastraszanie, presja rówieśników lub wykluczenie z imprezy towarzyskiej.

Jeśli reakcja twojego nastolatki na ciebie wydaje się ekstremalna, możesz chcieć zbadać ją nieco głębiej. Zamiast złościć się na wybuch, weź głęboki oddech i cofnij się. Zastanów się, dlaczego może zachowywać się w taki sposób, a następnie zadawaj przemyślane, otwarte pytania.

Pamiętaj, że nastolatki nie są łatwe. Oprócz radzenia sobie ze wszystkimi fizycznymi zmianami zachodzącymi w ich ciałach, mają również wiele innych rzeczy, z którymi muszą sobie radzić, w tym presję społeczną i wyzwania akademickie. Upewnij się, że nie odpisujesz wszystkich złych zachowań jak zwykle. Czasami dzieje się coś większego.

Nie bój się być nielubianym

Jednym z największych obowiązków rodzicielstwa jest pomoc w ukształtowaniu nastolatka na odpowiedzialnego, opiekuńczego dorosłego. Czasami rezultatem jest to, że twoja nastolatka cię nie lubi. Ale to jest w porządku. Bardzo ważne jest, abyś najpierw był rodzicem i skoncentrował się na prowadzeniu nastolatka w robieniu tego, co słuszne w otaczającym ją świecie.

Zbyt wiele razy rodzice kładą zbyt duży nacisk na bycie lubianym przez ich nastolatka lub bycie fajnym rodzicem. Twoje dziecko może nie zawsze zgadzać się z twoimi decyzjami i może nie zawsze cię lubić, ale w końcu, jeśli przyjmiesz rolę rodzica, będzie cię szanować za wykonywanie trudnych telefonów i zapewnianie jej bezpieczeństwa.

Sprawy mogą stać się bardzo nieprzyjemne bardzo szybko, gdy rodzice skupiają się na byciu przyjacielem nastoletniego dziecka, a nie rodzicem. Pamiętaj, że Twój nastolatek ma wielu przyjaciół, ale tylko Ty możesz pełnić rolę rodzica.

Zachowaj spokój

Może być trudno zachować spokój, gdy nastolatek obraża Twoje włosy lub muzykę lub odpowiada Ci szorstkim głosem. Ale jeśli weźmiesz przynętę i zaangażujesz się w krzykliwy mecz, sprawy z twoim nastolatkiem bardzo szybko wymkną się spod kontroli.

Zamiast tego weź głęboki oddech, zanim cokolwiek powiesz. Pomocne może być nawet odejście na kilka minut, aby się uspokoić. Chodzi o to, że nie chcesz zniżać się do poziomu swojego nastolatka i angażować się w krzykliwy mecz wypełniony mądrymi uwagami, wyzwiskami i raniącymi słowami.

Pamiętaj, nastolatki często nie zdają sobie sprawy, że są krzywdzące. W rezultacie, gdy zareagujesz spokojnie, możesz rozładować sytuację, zanim wymknie się spod kontroli. Nadal możesz pociągać swojego nastolatka do odpowiedzialności za brak szacunku, ale nie ma powodu, abyś również miał brak szacunku.

Poluzuj chwyt

Pamiętaj, że dla nastolatka zdrowe jest podejmowanie rozsądnego ryzyka i popełnianie błędów. To część procesu uczenia się. Więc chociaż pozwolenie 17-latce na wjazd do miasta na koncert może Cię denerwować, jeśli udowodniła, że ​​jest odpowiedzialnym kierowcą i ma dobry plan, puszczenie jej może być dopuszczalne.

Nawet jeśli nie zgadzasz się z sugestiami lub pomysłami nastolatka, upewnij się, że okazujesz mu szacunek. Posłuchaj, co ma do powiedzenia, bez wygłaszania wykładów.

Na przykład możesz powiedzieć: „Jestem pod wrażeniem tego, jak opracowałeś plan wyjazdu na trzy godziny na mecz baseballowy, ale nadal uważam, że nie jest to dobry pomysł”. Co więcej, jeśli dasz swojej nastolatce trochę swobody, a ona nawali, nie przechodź w tryb „tak ci powiedziałem”. Po prostu podaj fakty i przejdź dalej. Jest bardzo duża szansa, że ​​nauczyła się już swojej lekcji.

Przyjmij swoją nową niezależność

Gdy nastolatki się starzeją, chcą więcej prywatności. Mogą nawet udostępniać Ci mniej informacji niż wcześniej. Dopóki jest zdrowa, dobrze sobie radzi w szkole i nie wykazuje żadnych oznak depresji ani nadużywania substancji, odrobina przestrzeni między tobą a nastolatkiem jest zdrowa. Nastolatki potrzebują wolności w tworzeniu własnych planów, wybieraniu własnych przyjaciół i myśleniu własnymi myślami.

Ta odległość między tobą a nastolatkiem może czasami powodować poczucie niepewności. Z jednej strony cieszysz się, że staje się bardziej samodzielna i odpowiedzialna, ale z drugiej strony jest ci smutno, że wydaje się oddalać od ciebie.

Aby poradzić sobie z pustką, którą czujesz, skup się na czynnościach niezwiązanych z rodzicielstwem, które uznasz za satysfakcjonujące. Powinieneś także robić rzeczy, które cię uszczęśliwiają, takie jak spacer, czytanie dobrej książki, oglądanie filmu z przyjacielem lub pójście na spokojną kolację ze współmałżonkiem.

Nastoletnie lata są wypełnione wyzwaniami, jakich nigdy nie doświadczyłeś. Ale mogą to być również jedne z najbardziej satysfakcjonujących lat rodzicielstwa. Chociaż prawdą jest, że radzenie sobie z potrzebą niezależności nastolatka może powodować bóle głowy, nie ma nic bardziej satysfakcjonującego niż obserwowanie, jak nastolatka ustala swoją tożsamość i przyjmuje to, kim jest.

Tak, nastolatki mogą być trudne, ale nie pozwól, aby te wyzwania powstrzymały cię od obserwowania, jak twoja nastolatka rozwija się w osobę, którą miała być.