Przyczyny i czynniki ryzyka kiły

Kiła to infekcja przenoszona drogą płciową (STI) wywołana przez bakterię o spiralnym kształcie zwaną Treponema pallidum. Zwykle przenosi się poprzez kontakt z bólem podczas spotkania seksualnego z zarażoną osobą. Matka może również przekazać go dziecku w czasie ciąży.

Istnieją pewne czynniki ryzyka, które zwiększają ryzyko zarażenia się kiłą. Czytaj dalej, aby dowiedzieć się więcej o nich i o tym, jak bakteria jest przenoszona z jednej osoby na drugą, dzięki czemu możesz podjąć środki ostrożności, aby się chronić.

Najczęstsze przyczyny

Kontakt seksualny jest głównym sposobem, w jaki ludzie zapadają na kiłę. Matka w ciąży może również przekazać go swojemu dziecku.

Kontakt seksualny

Przenoszenie kiły drogą płciową następuje, gdy skóra lub tkanka śluzowa wchodzi w kontakt z otwartą, wrzodziejącą raną znaną jako chancre. Korkociągowy kształt bakterii pozwala im zagłębiać się w błonę śluzową jamy ustnej, pochwy lub odbytnicy lub wchodzić do mikroskopijnych pęknięć w skórze.

Nieleczona kiła przechodzi przez cztery etapy infekcji: pierwotną, wtórną, utajoną i trzeciorzędową.

Ryzyko i sposób transmisji mogą się różnić w zależności od etapu:

• Podczas kiły pierwotnej choroba przechodzi przez kontakt z ranami, które mogą być twarde, okrągłe lub bezbolesne.
• Podczas kiły wtórnej choroba może zostać przekazana przez kontakt z wtórną wysypką.
• Podczas kiły utajonej nie ma żadnych objawów, a infekcja na ogół nie może się rozprzestrzeniać.
• Podczas kiły trzeciorzędowej choroba rozprzestrzeniła się na inne narządy i prawdopodobnie w tym momencie jest wysoce zaraźliwa.

Kiła nie może być przenoszona przez sedesy, swobodny kontakt lub wspólne korzystanie z przyborów lub artykułów higieny osobistej. Dzieje się tak, ponieważ T. pallidum ma delikatną skorupę, w której brakuje składników potrzebnych do utrzymania jej na zewnątrz ciała przez bardzo długi czas.

Matka do dziecka

Do przeniesienia kiły okołoporodowej, zwanej również kiłą wrodzoną, dochodzi, gdy bakteria kiły u ciężarnej matki wniknie do łożyska otaczającego rozwijający się płód.

Chociaż może się to zdarzyć na dowolnym etapie ciąży, prawdopodobieństwo jest najwyższe w drugiej połowie. Ryzyko zakażenia różni się w zależności od stadium zakażenia matki.

Czynniki ryzyka związane ze stylem życia

Chociaż kiła może dotknąć każdego, istnieje wiele czynników ryzyka, które mogą zwiększać prawdopodobieństwo zakażenia.

Do najczęstszych czynników ryzyka należą:

• Niekonsekwentne stosowanie prezerwatyw: Jest to główna przyczyna transmisji we wszystkich grupach. Według badania przeprowadzonego przez CDC, tylko około 24% kobiet i 33% mężczyzn w wieku od 15 do 44 lat konsekwentnie używa prezerwatywy.

• Wielu partnerów seksualnych: To naraża Cię na ryzyko ze względu na zwiększone szanse na kontakt. Dotyczy to zwłaszcza anonimowych partnerów, którzy spotykają się na platformach internetowych.

• Geje, biseksualiści i inni mężczyźni uprawiający seks z mężczyznami (MSM): Osoby te odpowiadają za około połowę pierwotnych i wtórnych zakażeń kiłą w Stanach Zjednoczonych. Fizjologiczne podatności – takie jak kruchość tkanek odbytnicy – ​​i wysokie wskaźniki HIV sprawiają, że MSM jest z natury bardziej narażony na ryzyko w porównaniu z heteroseksualnymi rówieśnikami.

• Zażywanie narkotyków drogą iniekcji spowodowało falę epidemii chorób przenoszonych drogą płciową. Chociaż kiła rzadko jest przenoszona przez kontakt z krwią, przyjmowanie narkotyków drogą iniekcji może zaburzać ocenę sytuacji i zwiększać ryzyko przemocy seksualnej lub zamiany seksu na narkotyki.

Unikanie badań przesiewowych

Być może jedną z największych przeszkód w wykrywaniu i leczeniu zakażenia kiłą jest unikanie badań przesiewowych STI. Może to mieć różne przyczyny.

Niektóre osoby mogą nie przejść badań z powodu braku dostępu do opieki zdrowotnej, podczas gdy inne mogą nie znać wytycznych dotyczących badań przesiewowych.

Inni mogą je aktywnie ignorować. Przyczyny unikania badań mogą obejmować piętno lub strach przed otrzymaniem jednoczesnej diagnozy HIV. Przekłada się to na zwiększone ryzyko infekcji, a także reinfekcji.

Badanie z 2015 roku przeprowadzone na Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles wykazało, że od 6% do 8% MSM wcześniej zarażonych kiłą doświadczyło powtórnej infekcji w ciągu dwóch lat. Wielu z tych, którzy odłożyli testy do czasu wtórnej infekcji, przyznało, że albo nie chcą wiedzieć, albo boją się poznać wyniki.

Młodzi mężczyźni afroamerykańscy są o 62% mniej podatni na testy, jeśli kojarzą choroby przenoszone drogą płciową z niemoralnością, wstydem, nieczystością lub słabością charakteru. Obecnie wskaźnik kiły wśród Afroamerykanów jest prawie pięciokrotnie wyższy niż wśród białych.

Wytyczne testowania

CDC zaleca obecnie przeprowadzanie przynajmniej raz w roku badań w kierunku kiły, chlamydii i rzeżączki wszystkim aktywnym seksualnie gejom, biseksualistom i innym mężczyznom uprawiającym seks z mężczyznami.

Wszystkie aktywne seksualnie osoby zakażone wirusem HIV również powinny być poddawane badaniom przesiewowym w kierunku tych chorób przenoszonych drogą płciową podczas ich pierwszej wizyty kontrolnej w zakresie HIV i przynajmniej raz w roku w trakcie ich opieki.

Dodatkowo kobiety w ciąży powinny zostać przebadane w kierunku kiły podczas pierwszej wizyty prenatalnej.

Wszyscy aktywni seksualnie mężczyźni homoseksualni i biseksualni, którzy mają wielu lub anonimowych partnerów seksualnych, powinni być poddawani badaniom przesiewowym częściej (np. co trzy do sześciu miesięcy).

Nieprzestrzeganie tych wytycznych może zwiększyć prawdopodobieństwo niewykrytego przypadku kiły, który następnie zostanie przekazany partnerom.

Jeśli chodzi o Twoje zdrowie, bądź szczery wobec swojego ryzyka i rób, co możesz, aby chronić siebie i każdego, kogo możesz potencjalnie narazić na infekcję.

Jeśli koszt sprawia, że ​​wahasz się przed wykonaniem testu, zapoznaj się ze sposobami bezpłatnego lub po obniżonych kosztach wykonania testu na choroby przenoszone drogą płciową.