Niezwykła historia botoksu

Jeśli chodzi o zabiegi estetyczne, wstrzykiwanie toksyny botulinowej jest obecnie najczęściej wykonywanym zabiegiem kosmetycznym. Amerykańskie Towarzystwo Chirurgów Plastycznych szacuje, że w 2018 roku ponad siedem milionów osób otrzymało zastrzyki z toksyny botulinowej. Aby przedstawić tę liczbę z lepszej perspektywy, więcej osób otrzymuje zastrzyki z toksyny botulinowej w ciągu roku niż mieszka w Arizonie.

Większość ludzi kojarzy zastrzyki z toksyny botulinowej z leczeniem zmarszczek; jednak ten niezwykły środek jest niezwykle wszechstronny i stosowany w wielu innych stanach, w tym w spastyczności, drganiach oczu (tj. kurczu powiek), przykurczu szyi (tj. dystonia szyjna), migrenach i nadreaktywnym pęcherzu.KątBotox jest również stosowany w leczeniu silnego pocenia się pod pachami (tj. nadpotliwości).

Historia o tym, jak wstrzyknęliśmy tę toksynę drobnoustrojową do naszego ciała w celu leczenia zmarszczek, jest fascynująca i nieoczekiwana.

Co to jest toksyna botulinowa?

Toksyna botulinowa jest wytwarzana przez bakterię Clostridium botulinum. W naturze zakażenie Clostridium botulinum powoduje zatrucie jadem kiełbasianym, rzadką, ale powodującą kalectwo chorobę porażenną. Zatrucie jadem kiełbasianym zaczyna się od sparaliżowania mięśni twarzy, ust i gardła, zanim rozprzestrzeni się na resztę ciała. Kiedy zatrucie jadem kiełbasianym paraliżuje mięśnie używane do oddychania, może nastąpić śmierć. Warto zauważyć, że w maju 2017 r. w Kalifornii wybuchła epidemia zatrucia jadem kiełbasianym, związana z sosem serowym nacho sprzedawanym na stacji benzynowej. W rezultacie do szpitala trafiło 10 osób, a jedna zmarła.

Chociaż Clostridium botulinum występuje w kilku szczepach — osiem serotypów A, B, C1, C2, D, E, F i G — tylko serotypy A i B są wykorzystywane do tworzenia preparatów klinicznych.

Jak to działa

Po wstrzyknięciu do mięśnia toksyna botulinowa nasyca zakończenia nerwowe i wiąże się, zapobiegając uwalnianiu acetylocholiny, neuroprzekaźnika. Bez acetylocholiny aktywność mięśni ustaje. Ten ogniskowy lub specyficzny dla miejsca paraliż wygładza zmarszczki i zatrzymuje skurcze. Innymi słowy, toksyna botulinowa działa poprzez „paraliżowanie” zmarszczek.

Oprócz zakłócania uwalniania acetylocholiny, toksyna botulinowa zaburza również uwalnianie mediatorów bólu i stanów zapalnych, w tym substancji P i glutaminy, co wyjaśnia, dlaczego toksynę botulinową stosuje się w leczeniu migrenowych bólów głowy.

Działania niepożądane po leczeniu toksyną botulinową obejmują siniaki, obrzęki, bóle głowy, dyskomfort, a także osłabienie mięśni, które może wpływać na mięśnie otaczające wstrzyknięty mięsień. Ból w miejscu wstrzyknięcia można zminimalizować za pomocą igły o małym kalibrze, aplikacji miejscowego środka znieczulającego lub oblodzenia okolicy przed wstrzyknięciem.

Skutki działania toksyny botulinowej zanikają z czasem. W szczególności, po wstępnym odnerwieniu chemicznym, zakończenia nerwowe wyrastają lub regenerują się, a funkcjonalność zostaje przywrócona po zmianie zakończenia nerwowego, toksyna botulinowa działa przez około cztery do sześciu miesięcy, zanim nerwy się zregenerują. U kilku osób standardowa dawka nie przyniesie pożądanego rezultatu. W takich przypadkach można podać drugą dawkę.

Toksyna botulinowa typu A jest obecnie wytwarzana przez 4 oddzielne firmy farmaceutyczne o nazwach handlowych Botox Cosmetic, Dysport, Xeomen i Jeuveau. Chociaż każdy z nich ma niewielkie różnice, aktywnym składnikiem wszystkich jest toksyna botulinowa i wszystkie działają zasadniczo tak samo.

Pochodzenie toksyny botulinowej

Clostridium botulinum została po raz pierwszy odkryta przez belgijskiego naukowca Emile Pierre van Ermengem po wybuchu zatrucia jadem kiełbasianym w Belgii. W latach dwudziestych naukowcy z Uniwersytetu Kalifornijskiego w San Francisco po raz pierwszy próbowali wyizolować toksynę botulinową. Jednak minęło 20 lat, zanim toksyna botulinowa została ostatecznie wyizolowana w postaci krystalicznej przez dr Edwarda Schantza.

W latach 70. naukowcy zaczęli używać toksyny botulinowej do leczenia zeza (tj. zezów). Podczas testowania tego leczenia na małpach naukowcy zauważyli, że toksyna botulinowa zmniejsza zmarszczki gładzizny czołowej. Glalabella to skóra między brwiami i nad nosem.

Po tym, jak toksyna botulinowa okazała się skuteczna w leczeniu zeza, Allergan jako pierwsza firma wydała licencję na leczenie i nazwała go Botoxem. Następnie Botox otrzymał aprobatę FDA do różnych zastosowań medycznych i kosmetycznych.

Oto daty różnych zatwierdzeń FDA dla toksyny botulinowej:

1. Zeza i kurcz powiek w 1989 r.
2. Dystonia szyjna w 2000 roku
3. Linie gładzizny w 2002 r.
4. Nadpotliwość pach (nadmierna potliwość) w 2004 r.

5. Przewlekłe migreny i spastyczność górnej wargi w 2010 r.

6. Nietrzymanie moczu w 2011 r.
7. Kurze łapki (linie boczne kantalu) w 2013 r.

Należy pamiętać, że chociaż lekarze stosują toksynę botulinową do leczenia wielu rodzajów zmarszczek na twarzy, wiele z tych zabiegów jest poza etykietą. Innymi słowy, twój lekarz stosuje ocenę kliniczną, aby leczyć zmarszczki na twarzy za pomocą Botoxu.

W annałach medycyny toksyna botulinowa jest prawdopodobnie najbardziej znana, ponieważ była to pierwsza iniekcja mikrobiologiczna stosowana w leczeniu choroby. Wstrzykiwanie produktów bakteryjnych do organizmu człowieka to nowy wynalazek. Z każdym mijającym rokiem naukowcy opracowują kolejne formuły tego wszechstronnego środka i znajdują dla niego więcej zastosowań.

Botulinum to wszechstronny środek powszechnie stosowany w leczeniu wielu rodzajów zmarszczek. Ogólnie rzecz biorąc, jest stosunkowo bezpieczny, z kilkoma negatywnymi skutkami. Jeśli jesteś zainteresowany leczeniem toksyną botulinową, porozmawiaj ze swoim dermatologiem.