Anatomia nerwu podjęzykowego

Nerw podjęzykowy zapewnia wszystkie funkcje motoryczne języka. To dwunasty nerw czaszkowy. Uszkodzenie tego nerwu może wpływać na mowę, żucie i połykanie. Przedrostek hypo ma pochodzenie greckie i oznacza „pod”. Glosal, również z greckiego, oznacza „język”.

Anatomia

Kiedy twoje nerwy biegną przez twoje ciało, odrywają się i rozchodzą się wszędzie. Te gałęzie przenoszą wrażenia (informacje sensoryczne) między mózgiem a resztą ciała i umożliwiają ruch (funkcje motoryczne) wszystkich ruchomych części.

Większość nerwów w twoim ciele pochodzi z rdzenia kręgowego. Dwanaście nerwów w twojej głowie jest innych. Nazywają się nerwami czaszkowymi i wyłaniają się jako symetryczne pary z samego mózgu.

Struktura

Dziesięć nerwów czaszkowych, w tym nerw podjęzykowy, wyłania się z pnia mózgu, który znajduje się z tyłu mózgu i łączy mózg z rdzeniem kręgowym. W szczególności nerw podjęzykowy wyłania się z jądra podjęzykowego, które znajduje się mniej więcej w linii środkowej rdzenia przedłużonego.

Wewnątrz pochewki nerwu podjęzykowego biegnie gałąź splotu szyjnego, ale włókna tych dwóch nerwów nie łączą się ze sobą w żaden sposób.

Nerw podjęzykowy nie rozgałęzia się, dopóki nie dotrze do mięśni języka, w którym to czasie wysyła liczne małe gałęzie, które unerwiają te mięśnie.

Lokalizacja

Zaczynając od kilkunastu małych „korzonków”, które łączą się w dwie gałęzie, nerw podjęzykowy przechodzi przez obszar mózgu zwany przestrzenią podpajęczynówkową, a następnie przechodzi przez otwór w kości potylicznej, który tworzy tył i podstawę czaszki .

Dwie części nerwu łączą się ze sobą i opuszczają czaszkę przez kanał podjęzykowy. Tam spotyka się ze splotem szyjnym.

Nerw podjęzykowy biegnie następnie między tętnicą szyjną a żyłą szyjną, w dół do szyi, gdzie przecina mięsień mostkowo-obojczykowo-sutkowy i biegnie wzdłuż mięśnia szpikowo-gnykowego. W końcu dociera do dna jamy ustnej i łączy się z mięśniami języka.

Wariacje anatomiczne

U niektórych osób dwie gałęzie nerwu podjęzykowego łączą się ze sobą dopiero po wyjściu z kanału podjęzykowego, który u tych osób zawiera dwa otwory zamiast jednego.

Funkcjonować

Nerw podjęzykowy jest wyłącznie nerwem ruchowym; nie wysyła żadnych informacji czuciowych do iz mózgu.

Ten nerw i mięśnie, którym służy, odpowiadają przynajmniej za kilka ważnych funkcji, w tym:KątKąt

• Mówienie i śpiewanie
• Żucie
• Łykanie

Ponadto nerw podjęzykowy dostarcza ruchów, które pomagają oczyścić usta ze śliny, wspomagają nieprzytomne ruchy związane z mową i są zaangażowane w kilka ruchów automatycznych i odruchowych.

Nerw podjęzykowy kontroluje dwa zestawy mięśni. Jeden zestaw jest zewnętrzny (na zewnątrz języka), podczas gdy drugi zestaw jest wewnętrzny (w pełni zawarty w języku).

Zewnętrzne mięśnie obejmują:

• Genioglossus: Stanowi większą część języka i pozwala wysunąć język i przesunąć go na boki

• Hyoglossus: podnosi się z szyi, przygniata i cofa język, jest ważny przy śpiewaniu

• Styloglossus: Powyżej i po obu stronach języka, umożliwia cofanie i podnoszenie języka

Wewnętrzne mięśnie obejmują:KątKąt

• Górny podłużny: cienki mięsień tuż pod błoną śluzową w tylnej części języka; współpracuje z dolnym podłużnym, aby cofnąć język i uczynić go krótkim i grubym

• Dolny podłużny: wąski pasek pod powierzchnią języka między mięśniem gnio-guzowatym a mięśniem gnykowo-językowym; wraz z górnym podłużnym pozwala na cofnięcie języka

• Poprzeczny: Wzdłuż boków; pozwala zwęzić i wydłużyć język

• Pionowo: na obrzeżach przedniej części języka; pozwala spłaszczyć i poszerzyć język

Podniebienno-językowy, który unosi tylną część języka, jest jedynym mięśniem języka, który nie jest unerwiony przez nerw podjęzykowy. Zamiast tego jest kontrolowany przez splot gardłowy nerwu błędnego, który jest dziesiątym nerwem czaszkowym.

Nerw podjęzykowy komunikuje się również z kilkoma innymi nerwami, w tym:

• Nerwu błędnego
• pień współczulny
• Splot szyjny

• Gałąź językowa nerwu trójdzielnego

Powiązane warunki

Nerw podjęzykowy i związane z nim funkcje mogą być zagrożone przez chorobę lub uraz. Stany medyczne, które mogą upośledzać funkcję nerwu podjęzykowego, obejmują:

• Stwardnienie zanikowe boczne (ALS)
• Stwardnienie rozsiane
• Zespół Guillain-Barre
• Sarkoidoza
• Postępujące porażenie opuszkowe
• Udar
• Guz u podstawy czaszki
• Nieprawidłowości kości u podstawy czaszki

• Tętniak (wybrzuszenie) u podstawy mózgu

• Zakażenie rdzenia przedłużonego
• Zmiany nadjądrowe
• podstawne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
• Jednostronne porażenie nerwu 12.
• Choroba neuronu ruchowego
• choroba Kennedy’ego
• Powikłania operacji usunięcia niedrożności tętnicy szyjnej

Urazy, które mogą spowodować uszkodzenie nerwu podjęzykowego, są rzadkie. Uszkodzenie nerwów może wynikać z urazu tyłu głowy lub szyi. Ze względu na bliskość innych nerwów czaszkowych uszkodzenie samego nerwu podjęzykowego jest rzadkie.

W zależności od miejsca urazu może dotyczyć jednej lub obu stron pary nerwów.

Objawy upośledzenia funkcji nerwu podjęzykowego obejmują:

• Osłabienie języka po dotkniętej stronie
• Atrofia języka po uszkodzonej stronie
• Zaburzenia mowy
• Trudności w żuciu i połykaniu

Rehabilitacja

Leczenie dysfunkcji nerwu podjęzykowego zależy od przyczyny. Aby postawić diagnozę, lekarz rozważy wszystkie objawy i przeprowadzi badanie fizykalne.

Testy mogą obejmować obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI) w celu sprawdzenia objawów udaru lub guza (guzów), nakłucie lędźwiowe (nakłucie lędźwiowe) w celu wykrycia raka lub infekcji lub określone testy na choroby, na które mogą wskazywać objawy. Po postawieniu diagnozy można rozpocząć leczenie.

Wiele badań koncentruje się na bezpośredniej naprawie nerwów, a także na przenoszeniu nerwów w celu skorygowania problemów, takich jak porażenie twarzy, a techniki chirurgiczne poprawiają się w odniesieniu do nerwów podjęzykowych, a także kilku innych nerwów twarzy.

Inne znaczenie kliniczne

Stwierdzono, że stymulacja nerwu podjęzykowego jest bezpiecznym i skutecznym sposobem leczenia obturacyjnego bezdechu sennego w przypadkach, gdy inne metody leczenia nie odniosły sukcesu.KątJest również badany dla dzieci, które mają zarówno zespół Downa, jak i obturacyjny bezdech senny.