Pomiar duszności (duszności) w POChP

Jak postrzeganie niepełnosprawności kieruje leczeniem

Duszność to termin medyczny używany do opisania duszności, objawu uważanego za kluczowy dla wszystkich postaci przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP), w tym rozedmy i przewlekłego zapalenia oskrzeli.

Ponieważ POChP ma charakter zarówno postępujący, jak i nieodwracalny, nasilenie duszności odgrywa kluczową rolę w określeniu zarówno stadium choroby, jak i odpowiedniego leczenia.

Lekarz konsultujący pacjenta w gabinecie — Universal Images Group / Getty Images

Wyzwania w diagnozie

Z klinicznego punktu widzenia rozpoznanie duszności jest bardzo subiektywne. Podczas gdy testy spirometryczne (które mierzą pojemność płuc) i pulsoksymetria (które mierzą poziom tlenu we krwi) mogą wykazać, że dwie osoby mają ten sam poziom upośledzenia oddychania, jedna może czuć się kompletnie zdyszana po aktywności, podczas gdy druga może być w porządku.

Ostatecznie, postrzeganie duszności przez daną osobę jest ważne, ponieważ pomaga upewnić się, że dana osoba nie jest ani niedoleczona, ani nadmiernie leczona, a przepisana terapia, w razie potrzeby, poprawi jakość życia osoby, a nie ją zabierze.KątKąt

W tym celu pulmonolodzy wykorzystają narzędzie zwane zmodyfikowaną skalą duszności Medical Research Council (mMRC), aby ustalić, w jakim stopniu duszność danej osoby powoduje niepełnosprawność w świecie rzeczywistym.

Jak przeprowadzana jest ocena

Proces pomiaru duszności jest podobny do testów stosowanych do pomiaru odczuwania bólu u osób z bólem przewlekłym. Zamiast definiować duszność w kategoriach pojemności płuc, skala mMRC oceni uczucie duszności tak, jak osoba je postrzega.

Nasilenie duszności oceniane jest w skali od 0 do 4, której wartość ukierunkowuje zarówno diagnostykę, jak i plan leczenia.

Stopień	Opis duszności
0	„Dostaję zadyszki tylko przy intensywnych ćwiczeniach”.
1	„Dostaję zadyszki, gdy spieszę po płaskim terenie lub wchodzę na niewielkie wzgórze”.
2	„Na płaskim terenie chodzę wolniej niż ludzie w tym samym wieku z powodu braku tchu lub muszę zatrzymywać się na oddech podczas chodzenia we własnym tempie”.
3	„Zatrzymuję się na oddech po przejściu około 100 metrów lub po kilku minutach na równym podłożu”.
4	„Jestem zbyt zadyszany, by wyjść z domu, lub zadyszany, gdy się ubieram”.

Rola skali duszności MMRC

Skala duszności mMRC okazała się cenna w dziedzinie pulmonologii, ponieważ pozwala lekarzom i badaczom na:

Oceń skuteczność leczenia indywidualnie
Porównaj skuteczność leczenia w populacji
Przewiduj czasy i wskaźniki przeżycia

Z klinicznego punktu widzenia skala mMRC dość dobrze koreluje z takimi obiektywnymi pomiarami, jak testy czynności płuc i testy chodu. Co więcej, wartości wydają się być stabilne w czasie, co oznacza, że są znacznie mniej podatne na subiektywną zmienność, którą można by przypuszczać.KątKąt

Wykorzystanie indeksu BODE do przewidywania przeżycia

Skala duszności mMRC służy do obliczania wskaźnika BODE, narzędzia, które pomaga oszacować czas przeżycia osób żyjących z POChP.KątKąt

Indeks BODE składa się z wskaźnika masy ciała („B”) danej osoby, niedrożności dróg oddechowych („O”), duszności („D”) i tolerancji wysiłku („E”). Każdy z tych składników jest oceniany w skali od 0 do 1 lub od 0 do 3, których liczby są następnie stabelaryzowane w celu uzyskania wartości końcowej.

Ostateczna wartość — od 0 do 10 — dostarcza lekarzom procent prawdopodobieństwa przeżycia czterech lat przez daną osobę. Ostateczna tabela BODE jest opisana w następujący sposób:

0 do 2 punktów: 80% prawdopodobieństwa przeżycia
3 do 4 punktów: 67 procent prawdopodobieństwa przeżycia
5 z 6 punktów: 57 procentowe prawdopodobieństwo przeżycia
7 do 10 punktów: 18-procentowe prawdopodobieństwo przeżycia

Wartości BODE, zarówno duże, jak i małe, nie są ustalone w kamieniu. Zmiany stylu życia i lepsze przestrzeganie leczenia mogą poprawić długoterminowe wyniki, czasami radykalnie. Należą do nich takie rzeczy jak rzucenie palenia, poprawa diety i podjęcie odpowiednich ćwiczeń w celu poprawy zdolności oddechowej.

Ostatecznie liczby są po prostu migawką aktualnego stanu zdrowia, a nie prognozą śmiertelności. Ostatecznie wybory dotyczące stylu życia, które podejmujesz, mogą odegrać znaczącą rolę w określeniu, czy szanse są przeciwko tobie, czy na twoją korzyść.