Depakote i leczenie pobudzenia w chorobie Alzheimera

Walproinian jest lekiem sklasyfikowanym jako lek przeciwdrgawkowy i dlatego jest zwykle przepisywany w celu kontrolowania napadów padaczkowych. Czasami jest również przepisywany w celu zapobiegania migrenowym bólom głowy i zmniejszenia epizodów maniakalnych w chorobie afektywnej dwubiegunowej. Niektórzy lekarze przepisują go również w celu leczenia trudnych zachowań w chorobie Alzheimera i innych typach demencji. Stosowanie walproinianu w ten sposób jest uważane za niezgodne z przeznaczeniem, ponieważ nie jest zatwierdzony przez amerykańską Agencję ds. Żywności i Leków (FDA) do tego zastosowania.

„Produkty walproinianowe obejmują sól sodową walproinianu (Depacon), sól sodową diwalproeksu (Depakote, Depakote CP i Depakote ER), kwas walproinowy (Depakene i Stavzor) oraz ich leki generyczne” według FDA.KątKąt

Inne formy

Walproinian występuje w różnych postaciach, w tym tabletek, tabletek o przedłużonym uwalnianiu, kapsułek z posypką walproinianową (te kapsułki można połykać w całości lub otworzyć, a ich zawartość posypać miękkim pokarmem dla osób z trudnościami w połykaniu) oraz zastrzyków/IV dla tych, którzy nie mogą brać leki doustne.

Dlaczego jest używany w leczeniu trudnych zachowań

Jedną z trudności w chorobie Alzheimera jest to, że w wyniku choroby mogą zmienić się osobowości i zachowania.KątNiektóre z trudnych zachowań w demencji mogą obejmować pobudzenie, niepokój, wojowniczość, agresję werbalną, odporność na troskę, błądzenie i myślenie paranoidalne. Może być trudno wiedzieć, jak reagować na tego typu zachowania i emocje.

Społeczność medyczna próbowała różnych leków, aby spróbować zredukować te zachowania, w tym leków przeciwpsychotycznych (które mogą mieć znaczące negatywne skutki uboczne i są ściśle regulowane w branży domów opieki), benzodiazepiny (które również mają negatywne skutki uboczne i wątpliwą skuteczność) i leki przeciwdepresyjne (które nie zawsze są skuteczne lub odpowiednie). Najważniejsze jest to, że generalnie nie ma wysoce skutecznego leku do leczenia zaburzeń behawioralnych w demencji.KątKąt

W ten sposób walproinian zyskał popularność w próbie leczenia pobudzenia w demencji. Oprócz nadziei, że będzie skutecznym leczeniem, walproinian miał tę zaletę, że był lekiem, który początkowo był nieco bardziej niedoceniany pod względem przepisów dotyczących domów opieki – które są silnie skoncentrowane na zmniejszeniu i wyeliminowaniu leków przeciwpsychotycznych w demencja, ale nie tak skoncentrowana na walproinianie.

Czy należy stosować walproinian?

Według wielu badań, odpowiedź na ogół brzmi: Nie.

Dlaczego nie?

Często jest nieskuteczny. Chociaż istnieją pojedyncze anegdotyczne przypadki skuteczności, przeglądy wielu badań wykazały, że walproinian nie był bardziej pomocny niż placebo (fałszywa pigułka) w zmniejszaniu trudnych zachowań związanych z demencją.KątKąt

Według innego badania opublikowanego w JAMA Psychiatry, walproinian również nie spowolnił progresji poznawczej demencji, co jest spodziewaną korzyścią, która nie pojawiła się po jego zastosowaniu.KątKąt

Skutki uboczne

Wiele badań wykazało również, że uczestnicy, którzy otrzymali walproinian, byli narażeni na wysokie ryzyko wystąpienia działań niepożądanych leku.KątTe działania niepożądane obejmowały małopłytkowość (zmniejszenie liczby płytek krwi), zwiększone pobudzenie, zaburzenia chodu, drżenie, uspokojenie polekowe i senność, nudności, wymioty i biegunkę.

Alternatywy

Zamiast sięgać po butelkę z lekiem w celu modyfikacji trudnych zachowań w demencji, pierwszą strategią zawsze powinno być podejście nielekowe. Rozważ czynniki, które mogą wywoływać te zachowania, takie jak środowisko, ból fizyczny, dyskomfort lub niepokój, i spróbuj rozwiązać te potencjalne przyczyny i je skorygować.

Zastosuj strategie, takie jak danie osobie czasu na uspokojenie się w samotności, a następnie powrót później, aby dokończyć zadanie, które próbujesz wykonać.

Na koniec zrozum, że stres i wypalenie opiekuna mogą zaostrzyć zachowanie osoby z demencją.KątMonitoruj się pod kątem oznak przeciążenia opiekuna i korzystaj z zasobów rodziny, przyjaciół i społeczności, aby wesprzeć Cię w roli opiekuna.

To normalne i właściwe, aby szukać terapii, które pomagają w trudnych zachowaniach, które często pojawiają się w demencji. Niestety, musimy jeszcze znaleźć konsekwentnie bezpieczny i skuteczny lek do tego celu.

Z tego powodu należy szukać wsparcia jako opiekun, ponieważ behawioralne i psychologiczne objawy demencji mogą być stresujące. To wsparcie może pomóc Ci poczuć się mniej odizolowanym i umożliwić opiekunom dzielenie się różnymi strategiami, które były dla nich pomocne.