Ustalanie granic z dzieckiem o silnej woli

Niektórzy rodzice mają szczęście, że mają dziecko o łagodnym temperamencie, które jest chętne do pomocy, ułatwiając dyscyplinę. Tacy rodzice mogą nawet nie potrzebować uczenia się skutecznych technik dyscyplinowania, ponieważ ich dziecko jest tak uległe, że nawet nieskuteczna dyscyplina działa.

Karcenie dziecka o silnej woli

Rodzice dziecka trudnego lub o silnej woli nie mają tego luksusu. Ich dzieci często kłócą się o wszystko i wielokrotnie testują swoich rodziców, utrudniając wszystkim członkom rodziny dyscyplinę i codzienne życie.

Często widuję rodziców, którzy „nie wiedzą, co jeszcze zrobić” ze swoim dzieckiem. Mogą nawet czuć, że „spróbowali wszystkiego”. Czas na przerwę nie działa, ponieważ „rozdziera swój pokój”. Odbieranie przywilejów nie działa, ponieważ „nie ma już nic, czego chce lub o co dba”. A większość prób dyscypliny przeradza się w kłótnie lub walki.

W tym momencie rodzice albo myślą, że robią coś złego, czego nie mogą zrozumieć, zwłaszcza jeśli mają inne dziecko, które zachowuje się dobrze, albo biorą to do siebie i myślą, że ich dziecko „robi to celowo”. Zwykle nie jest to prawdą.

Inni rodzice kontynuują te same rutyny i codzienne kłótnie, mając nadzieję, że zachowanie jest tylko częścią etapu lub fazy typu „straszne dwójki”, przez którą przechodzi dziecko.

Ustalanie granic z dzieckiem o silnej woli

Chociaż nie oznacza to, że jesteś złym rodzicem lub że nie wiesz wystarczająco dużo o właściwej dyscyplinie, jeśli Twoje dziecko źle się zachowuje, jeśli to, co robisz, nie działa, to nadszedł czas, aby uzyskać pomoc i spróbować czegoś innego .

Książka dr. Roberta MacKenzie „Ustawianie granic z dzieckiem o silnej woli” jest doskonałym źródłem informacji dla rodziców poszukujących pomocy, aby dowiedzieć się, jak mogą zrozumieć i skutecznie zdyscyplinować swoje dzieci, zwłaszcza jeśli mają silną wolę lub można je opisać jako „wyzywające”. , trudny, porywczy, uparty, piekielny, pistolet lub po prostu niemożliwy.

Oprócz pomocy w zrozumieniu, dlaczego Twoje dziecko zachowuje się w taki sposób, ta książka uczy, jakich technik dyscyplinujących należy unikać, w tym bycia niekonsekwentnym oraz „powtarzania, przypominania, rozumowania, wyjaśniania, kłótni, debatowania, pouczania, grożenia, karania lub zmuszania .

Dlaczego dzieci o silnej woli trudno dyscyplinować? Dr MacKenzie wyjaśnia, że ​​często ma to związek z temperamentem twojego dziecka, co w przypadku dziecka o silnej woli może sprawić, że „wymagają dużo przewodnictwa i dyscypliny”, ponieważ często „uczą się inaczej” i „muszą doświadczać konsekwencji własnych wyborów i zachowań”.

Kiedy zrozumiesz temperament swojego dziecka, łatwiej będzie ci zrozumieć, dlaczego twoje techniki dyscypliny nie działają i dlaczego musi ono ciągle cię „testować”. Może również pomóc w zrozumieniu własnego temperamentu oraz tego, jak do siebie pasują temperamenty Twojego dziecka i Twojego. „Złe dopasowanie” temperamentów może jeszcze bardziej utrudnić dyscyplinę. Chociaż nie możesz zmienić temperamentu swojego dziecka, dr MacKenzie pokazuje, jak możesz zmienić swój własny (aby nie traktować problemów z zachowaniem dziecka osobiście) i jak możesz nauczyć się lepszych „metod prowadzenia”, aby łatwiej było wychowywać twoje dziecko o silnej woli.

Twoje dziecko o silnej woli

Jak to możliwe, że Twoje dziecko przeciwstawia się lub kwestionuje Twoje zasady lub po prostu je ignoruje? Często dzieje się tak dlatego, że próbuje przetestować twoje zasady, „przeprowadzając badania”, aby zobaczyć, co mu ujdzie na sucho i co dla niego działa. Jeśli zignorowanie zasady pozwala mu odejść od robienia czegoś, czego nie chce robić, czy to sprzątania pokoju, czy wyłączania telewizora, to jest mało prawdopodobne, by słuchał. Nawet jeśli zwleka z zrobieniem czegoś tylko o 5 lub 10 minut lub jeśli poświęcisz połowę czasu i pozwolisz mu to zrobić, to zwykle wystarczy, aby wzmocnić jego bunt.

Ucząc się, jak lepiej uczyć swoich zasad i unikając metod „pozwalających” lub „karzących”, możesz pomóc dziecku przestrzegać Twoich zasad. Dr MacKenzie uczy, że najlepszą metodą nauczania swoich zasad jest „podejście demokratyczne”, które obejmuje „równowagę między stanowczością a szacunkiem”. Ucząc się stawiania sztywnych limitów i unikania miękkich limitów, Twoje dziecko nauczy się, że oczekuje się od niego przestrzegania Twoich zasad i powinno rzadziej je testować.

Co się dzieje, gdy próbujesz zdyscyplinować swoje dziecko? Jeśli ma silną wolę i używasz nieefektywnych limitów, prawdopodobnie utkniesz w schemacie, który prowadzi do krzyku, walki, kłótni i niewielkiego podporządkowania się. Dr MacKenzie opisuje je jako „taniec rodzinny”, który opisuje jako „destrukcyjne wzorce komunikacji i rozwiązywania problemów przekazywane z pokolenia na pokolenie”. Tańce rodzinne często zawierają zbyt dużo mówienia („kroki słowne”), dopóki nie osiągniesz „kroku działania” (takiego jak przerwa).

Ustalanie limitów

Dr MacKenzie uczy, że skuteczna dyscyplina zaczyna się od „jasnego, stanowczego komunikatu”, który koncentruje się na zachowaniu, które próbujesz kontrolować, a nie na dziecku, jest „konkretny i bezpośredni”, jest przekazywany „normalnym głosem” i obejmuje „konsekwencje niezgodności”.

Inne narzędzia obejmują okres wyciszenia, oferowanie ograniczonych możliwości wyboru, używanie timera i nie branie przynęty dziecka oraz bycie wciągniętym w kłótnie lub dyskusje.

Oprócz używania jasnych komunikatów, powinieneś również być jasny w swoich działaniach, aby nałożyć konsekwencje, gdy Twoje zasady nie są przestrzegane. Konsekwencje są ważne, ponieważ „uczą dziecko o silnej woli, aby dostroić się do twoich słów, brać je poważnie i częściej współpracować”. Są najskuteczniejsze, gdy są „natychmiastowe”, „konsekwentne”, „logicznie powiązane”, „proporcjonalne” i „poprzedzone czystym kontem”.

Rodzaje konsekwencji obejmują naturalne konsekwencje, które „wynikają naturalnie ze zdarzenia lub sytuacji”, na przykład jeśli stłucze zabawkę, to nie może już się nią bawić. Możesz także użyć logicznych konsekwencji, które są „logicznie związane z sytuacją lub zachowaniem”, na przykład niemożność jazdy na rowerze, jeśli zostanie przyłapany na jeździe bez kasku. Dr MacKenzie opisuje wiele różnych sytuacji, w których tego typu konsekwencje mogą być skuteczne, w tym gdy dziecko jest zapominalskie, nieostrożne, zwleka, nie współpracuje z innymi dziećmi, nie dzieli się, robi bałagan, nie wykonuje prac domowych lub praca domowa lub jest destrukcyjna.

Dr MacKenzie opisuje również, jak efektywnie wykorzystać czas wolny, zarówno w domu, jak i poza domem. Zaleca wykorzystanie przerwy w przypadku „bardziej ekstremalnych niewłaściwych zachowań, takich jak testowanie, które przeradza się w bunt, skrajne zachowanie pozbawione szacunku, zachowanie buntownicze, zachowanie antagonistyczne lub krzywdzące oraz napady złości”.

Kilka ostatnich rozdziałów uczy, jak motywować i uczyć dziecko o silnej woli współpracy i przestrzegania zasad poprzez unikanie negatywnych wiadomości, a zamiast tego używanie pozytywnych wiadomości, badanie wyborów i modelowanie zachowań korygujących.

Oprócz szczegółowego opisania każdej z technik, które prowadzą do skutecznej dyscypliny, o której mowa powyżej, dr MacKenzie podaje jasne wytyczne dotyczące stosowania każdej techniki. Obejmuje to liczne przykłady tego, czego nie należy robić i sytuacje, w których każda metoda byłaby najskuteczniejsza.

Ustawienie Limitów jest również łatwe do odczytania i dobrze zorganizowane. Gorąco polecam wszystkim rodzicom, zwłaszcza jeśli masz dziecko o silnej woli lub trudne.

Ocena: 5 gwiazdek