Przyczyny i czynniki ryzyka stwardnienia rozsianego

Przyczyny i czynniki ryzyka stwardnienia rozsianego (MS) są skomplikowane. Naukowcy nie do końca rozumieją, co dokładnie powoduje SM i dlaczego niektórzy ludzie to chorują, a inni nie. Pojawiło się kilka głównych czynników, które wydają się odgrywać pewną rolę, w tym zdrowie układu odpornościowego, choroby zakaźne, genetyka, styl życia i inne. Chociaż każdy może wyjaśnić kawałek układanki SM, nikt nie może wyjaśnić wszystkiego.

Układ odpornościowy

Chociaż nikt nie wie, dlaczego, większość badaczy zgadza się, że SM jest autoimmunologiczne, co oznacza, że ​​objawy są spowodowane przez układ odpornościowy atakujący zdrowe części ciała tak, jakby były wirusem lub innym czynnikiem zakaźnym.

W szczególności w SM układ odpornościowy atakuje komórki w mózgu i rdzeniu kręgowym, uszkadzając osłonkę mielinową, która jest warstwą komórek izolujących i wpływających na funkcję poszczególnych nerwów.

Uszkodzenie wpływa na to, jak dobrze funkcjonują te nerwy, co jest źródłem objawów SM i związanej z nimi niepełnosprawności. Zabiegi modyfikujące przebieg choroby zapobiegają w ten sposób atakom układu odpornościowego na układ nerwowy.

Choroba zakaźna

Wiadomo, że niektóre wirusy powodują szkody podobne do tych występujących w SM. Niektórzy badacze uważają, że infekcje mogą w jakiś sposób wywołać atak układu odpornościowego na komórki nerwowe.

Zasadniczo podejrzewają, że dla układu odpornościowego wirus lub bakteria wywołująca początkową infekcję „wygląda” jak komórka nerwowa. Układ odpornościowy następnie rozwija wyspecjalizowane komórki zwane komórkami T, aby zwalczyć wirusa. Te komórki T pozostają w twoim ciele po ustąpieniu infekcji i wydają się być zdezorientowane, gdy „widzą” komórkę nerwową, myląc ją z najeźdźcą. Następnie rozpoczynają atak.

Jednym z wirusów powszechnie wiązanych ze stwardnieniem rozsianym jest wirus Epsteina-Barra, który powoduje mononukleozę (inaczej mono lub „choroba całowania”). Jest to bardzo powszechny wirus, który w pewnym momencie życia zaraża większość z nas.

Wczesne narażenie na Epsteina-Barra może odgrywać rolę w rozwoju SM, ale eksperci po prostu nie są pewni jego roli w tej chwili.

W tym czasie nie stwierdzono, aby żadna choroba zakaźna (wirusowa, bakteryjna lub grzybicza) definitywnie powodowała SM.

Genetyka

Naukowcy uważają, że pewne kombinacje genetyczne zwiększają prawdopodobieństwo zachorowania na SM. W rzeczywistości naukowcy wyizolowali szereg genów, które wydają się być powiązane z chorobą, z których większość znajduje się w pobliżu genów związanych z układem odpornościowym.

Oprócz wpływania na to, czy zachorujesz na stwardnienie rozsiane, możliwe jest, że twoje geny mogą również przewidywać rodzaj stwardnienia rozsianego, jaki masz, jak jest ono ciężkie i czy dobrze reagujesz na leki modyfikujące przebieg choroby.

Mimo to ważne jest, aby zrozumieć, że SM nie jest „chorobą genetyczną” – co oznacza, że ​​nie ma ani jednego odziedziczonego genu lub zestawu genów, które ostatecznie oznaczałyby, że skończysz z tą chorobą. Zamiast tego wydaje się, że geny są jednym z wielu czynników determinujących ryzyko.

Z powodu tej genetycznej predyspozycji zwiększa się prawdopodobieństwo zachorowania na SM, jeśli masz krewnego chorego na SM.

Prawdopodobieństwo zachorowania na SM wynosi około:

• 1 na 750 osób, jeśli nie masz krewnych z SM
• 1 na 50, jeśli masz rodzica z SM
• 1 na 20, jeśli masz rodzeństwo z SM
• 1 na 4, jeśli Twój bliźniak jednojajowy ma SM

Interesujące jest to, że bliźnięta jednojajowe nie zawsze mają stwardnienie rozsiane, mimo że dzielą 100% swoich informacji genetycznych. Dlatego naukowcy doszli do wniosku, że SM nie jest po prostu chorobą genetyczną.

Styl życia

Pewne elementy Twojego stylu życia mogą wpływać na prawdopodobieństwo zachorowania na SM, w tym miejsce zamieszkania i to, co wkładasz do swojego organizmu.

Geografia

SM występuje częściej w regionach położonych dalej od równika, zwłaszcza powyżej 40 stopni szerokości geograficznej. Stawki w tych północnych regionach mogą być nawet pięciokrotnie wyższe niż w innych miejscach.

Jeśli przed ukończeniem 15. roku życia przeniesiesz się z regionu wysokiego ryzyka do regionu niskiego ryzyka, ryzyko się zmniejszy. Naukowcy uważają, że hormony dojrzewania mogą w jakiś sposób oddziaływać z geografią, aby zwiększyć ryzyko SM.

Warto zauważyć, że istnieją dziwne klastry geograficzne z wyższymi wskaźnikami stwardnienia rozsianego. Naukowcy badają je, aby dowiedzieć się, jakie czynniki w środowisku mogą być za to odpowiedzialne, ale jak dotąd nie wymyślili zbyt wiele.

Niedobór witaminy D

Światło słoneczne może odgrywać rolę w geograficznym ryzyku zachorowania na SM, przynajmniej częściowo, ponieważ ludzie w północnym klimacie są bardziej narażeni na niedobór witaminy D.

Według badań w Neurology wyższy poziom witaminy D (większy niż 75 ng/ml) wydaje się pomagać w zapobieganiu SM. Utrzymanie zdrowego poziomu witaminy D może również chronić osoby ze stwardnieniem rozsianym przed nawrotami.

Badania nad rolą witaminy D w zdrowiu człowieka są na wczesnym etapie, więc nadal nie jest jasne, ile ludzie powinni spożywać w ciągu dnia. Jednakże, jeśli jesteś w grupie wysokiego ryzyka zachorowania na SM, możesz chcieć sprawdzić poziom witaminy D, a jeśli masz niedobór, porozmawiaj ze swoim lekarzem o najlepszych sposobach na poprawę wyników.

Inne czynniki związane ze stylem życia

Inne czynniki związane ze stylem życia, które naukowcy zbadali jako potencjalnie odgrywające rolę w SM, obejmują:

• Dieta bogata w sól
• Otyłość (szczególnie w okresie dojrzewania)
• Palenie

Dokładna rola, jaką te elementy mogą odgrywać, nie jest jasna, ale należy wziąć to pod uwagę, próbując zmniejszyć ryzyko.

Dane demograficzne

Kobiety są 2 do 3 razy bardziej narażone na diagnozę SM niż mężczyźni, a wskaźniki u kobiet rosną szybciej niż u mężczyzn.W badaniu z 2019 r. oszacowano, że w 2017 r. mężczyźni odpowiadali za 26 procent przypadków SM, podczas gdy kobiety stanowiły 74 procent. Naukowcy uważają, że różnice hormonalne u mężczyzn i kobiet wyjaśniają tę dysproporcję.

Ponadto większość przypadków SM diagnozuje się w wieku od 20 do 50 lat, chociaż możliwe jest zarówno SM w wieku dziecięcym, jak io późnym początku.

Stawki MS

Przeciętna osoba w Stanach Zjednoczonych ma jedną na 750 szans na zachorowanie na SM.Narodowe Towarzystwo Stwardnienia Rozsianego oszacowało, że w Stanach Zjednoczonych zdiagnozowano SM. Szacunki dotyczące liczby osób żyjących z niezdiagnozowanym SM są bardzo zróżnicowane.

Częstość występowania SM w Stanach Zjednoczonych rośnie z roku na rok, ale to nie znaczy, że staje się coraz częstsza. Przynajmniej częściowo jest to prawdopodobnie spowodowane lepszymi testami diagnostycznymi – zwłaszcza ulepszonymi obrazami rezonansu magnetycznego (MRI) – i zwiększoną świadomością SM. Może się zdarzyć, że o wiele więcej przypadków nie zostało zdiagnozowanych.

Na całym świecie trudno jest znaleźć wiarygodne statystyki, ponieważ diagnoza SM jest trudna. Aktualne szacunki mówią, że na tę chorobę cierpi około 2,5 miliona ludzi na świecie.

Czynniki ryzyka i potencjalne przyczyny prawdopodobnie mieszają się w celu ustalenia, kto zachoruje na tę chorobę. Jeśli jesteś w grupie wysokiego ryzyka, dobrą wiadomością jest to, że możesz podjąć kroki w celu złagodzenia wielu czynników ryzyka, które mogą pomóc Ci zachować zdrowie. Należy również pamiętać, że istnieje wiele leków stosowanych w leczeniu stwardnienia rozsianego.