Jak radzić sobie z apodyktycznymi dziećmi?

Jesteś w stanie doskonale wybrać własną koszulę. Wiesz, co lubisz i chcesz jeść. Możesz nawet zdecydować, jakie czasopismo chcesz przeczytać.

Jeśli jednak mieszkasz z przedszkolakiem, może się okazać, że w twoim domu jest ktoś wielkości kufla, który myśli, że wie lepiej od ciebie (i ich przyjaciół, ich nauczyciela i wszystkich, z którymi się spotkają). Lata przedszkolne to najlepszy czas na szefostwo. To nie jest zabawny etap, ale jest to całkowicie normalne i oczekiwane zachowanie przedszkolne.

Na szczęście jest to coś, przez co możesz przejść, nie zmieniając swojego domu w monarchię absolutną (lub ty lub inne osoby dokonujące zamachu stanu). Oto jak.

Bądź cierpliwy

Jednym z głównych powodów, dla których dzieci są apodyktyczne, jest to, że po prostu naśladują zachowania, które widzą na co dzień. Nie znaczy to, że rządzisz swoim domem żelazną pięścią wykrzykując rozkazy na każdym kroku, ale twój przedszkolak wie, że mówisz ludziom (w szczególności dzieciom w domu), co mają robić, a twoje dziecko chce wziąć udział w akcji.

Uczą się także wyrażać to, czego chcą. Chociaż władczość i asertywność nie zawsze są korzystnymi cechami, mogą być atutem (w małych dawkach), gdy dzieci się starzeją.

Poproś o zmianę zachowania

Jeśli Twój przedszkolak zacznie mówić Tobie lub komuś innemu, co robisz, przypomnij mu, aby zachował swoje maniery. Wyjaśnij, że jest bardziej prawdopodobne, że zrobisz coś dla nich — zagrasz w grę, przeczytasz historię, pomożesz im zmienić buty — jeśli ładnie poproszą, zamiast tego zażądać.

Daj im trochę mocy

Duszność u dzieci często wynika z tego, że dzieci po prostu próbują poczuć kontrolę nad sytuacją i swoim życiem. Jest to szczególnie ważne, gdy dziecko dojrzewa i staje się bardziej niezależne. Stwórz więc sytuacje, w których Twoje dziecko może podjąć decyzję lub służyć jako „dorosły”.

Na przykład, gdy nadejdzie pora obiadu, zaproponuj dwie możliwości (upewnij się, że każda z nich jest dla Ciebie akceptowalna). Jeśli przygotowujesz się do gry z dzieckiem, pozwól mu zdecydować, którą. Niech „nadzorują” ubieranie się młodszego dziecka. W takich przypadkach Twoje dziecko może być szefem, zaspokajając jego potrzebę kierowania.

Zaangażuj nauczycieli i opiekunów

Jeśli podejrzewasz, że apodyktyka Twojego dziecka dzieje się poza Twoim domem, poproś dorosłych, którzy są z nim regularnie, aby pomogli Ci monitorować sytuację i zaangażować się w razie potrzeby.

Odwracać role

Kiedy Twoje dziecko zacznie szczekać na innych, odciągnij je na bok, aby porozmawiać. Zapytaj ich, jak by się czuli, gdyby ich przyjaciel często mówił im, co mają robić.

Powstrzymaj się od mów dziecku, że nie będzie miał żadnych przyjaciół, jeśli nadal będzie apodyktyczny, ale wyjaśnij, że dzieci mogą wybrać zabawę z kimś innym, jeśli zawsze mówi się im, co ma robić.

Jeśli sytuacja jest konkurencyjna – na przykład dzieci grają w grę – spróbuj przekierować je, by zrobiły coś innego.

Naucz jak pytać we właściwy sposób

Modeluj dobre zachowanie swojemu dziecku. Zamiast mówić dziecku, aby napełniło miskę na wodę dla psa, zapytaj grzecznie: „Czy możesz napełnić miskę Spota dla mnie wodą?”.

Jeśli zdarzy się, że Twoje dziecko zacznie tobą kierować, popraw je na miejscu, używając języka, którego wolisz, by używało: „Kiedy powiesz »Proszę, czy mogę dostać niebieski kubek«, dam ci go. ”

Nie rób tego jednak koniecznie w obecności przyjaciół lub rodzeństwa, ponieważ Twoje dziecko może czuć się zakłopotane. Odciągnij ich na bok do prywatnego obszaru lub porozmawiaj z nimi, gdy publiczność odejdzie.

Wyjaśnij, że nie zawsze mogą postawić na swoim

Słyszenie, jak ludzie mówią „nie”, to lekcja życia, której Twój przedszkolak powinien się teraz lepiej uczyć. Twoje dziecko może chcieć, aby jego brat zjechał ze zjeżdżalni lub skorzystał z huśtawek zamiast huśtawki na placu zabaw, ale jego brat też jest osobą uprawnioną do jego opinii.

Chwal ich za uprzejmość

Kiedy twoje dziecko zachowuje się w odpowiedni sposób, zwróć mu na to uwagę. Będą zadowoleni, że zauważyłeś i będą bardziej skłonni kontynuować to zachowanie w przyszłości.