Jak programy prewencyjne pomagają w nękaniu?

Nie jest tajemnicą, że znęcanie się jest powszechnym problemem społecznym, który wpływa na jakość edukacji otrzymywanej przez uczniów. Jednak w wielu programach zapobiegania nękaniu w szkołach brakuje znacząco. Samo zorganizowanie raz w roku zgromadzenia nie sprawi, że dzieci będą mniej nękać. W rzeczywistości zaniedbanie wdrożenia kompleksowego programu zapobiegania nękaniu jest jedną z wielu przyczyn niepowodzenia programów zapobiegania nękaniu.

Programy te również zachęcają studentów do kupowania programu i ewoluują wraz z ewolucją populacji studentów. A co najważniejsze, program wspierają administratorzy, nauczyciele, personel, rodzice i uczniowie. Bez ich wsparcia program zapobiegania nękaniu ma bardzo małe szanse powodzenia.

Budowanie kompleksowego programu

Zapobieganie nękaniu obejmuje więcej niż jednodniowe wydarzenie. Wiece i zgromadzenia skupiające się na zapobieganiu nękaniu to świetny sposób na rozpoczęcie programu zapobiegania nękaniu. Nawet demonstracje dotyczące zapobiegania znęcaniu się mogą być przydatne w przekazaniu sedna sprawy. Ale nie powinny one być jedyną rzeczą, jaką szkoła robi, aby zapobiec znęcaniu się.

Administratorzy szkół muszą opracować kompleksowe, całoroczne programy zapobiegania nękaniu, które rozwiążą problem z różnych perspektyw. Na początek opracuj listę celów zapobiegania nękaniu. Następnie weź na pokład administratorów, nauczycieli i personel. Programy zapobiegania nękaniu często kończą się niepowodzeniem, ponieważ nie wszyscy są zaangażowani w program.

W rezultacie znajdź sposób, aby pracownicy byli podekscytowani zapobieganiem nękaniu. Poproś o ich pomysły i wkład. Dodatkowo upewnij się, że wiedzą, jakie są Twoje oczekiwania i podawaj im pomysły na zapobieganie znęcaniu się w klasie. Przypomnij im, że najlepszym sposobem promowania zapobiegania nękaniu jest regularne rozmawianie o tym. A jaki jest lepszy środek do przekazywania tego przesłania niż przez program nauczania?

Rzuć wyzwanie nauczycielom, aby znaleźli sposoby na dzielenie się historiami o znęcaniu się podczas nauczania. I poproś ich, aby włączyli do swoich lekcji elementy edukacji charakteru, takie jak empatia i szacunek. Następnie zapewnij im czas na podzielenie się z innymi pracownikami o tym, co działa, a co nie. Pamiętaj, że najlepsze programy zapobiegania nękaniu ewoluują i zmieniają się w czasie.

Na koniec poucz personel, jak radzić sobie z zastraszaniem, gdy są świadkami tego przez całą szkołę. Oznacza to edukowanie wszystkich osób pracujących w szkole na temat zapobiegania nękaniu. Możesz na przykład omówić strategie zapobiegania nękaniu w przypadku przerw i cele zapobiegania nękaniu w autobusach szkolnych. Możesz nawet porozmawiać o tym, jak opiekunowie mogą pomóc położyć kres nękaniu w szkole. Kluczem jest to, że cały budynek jest zaangażowany w zapobieganie nękaniu.

Angażowanie studentów

Nikt nie zna klimatu szkolnego lepiej niż uczniowie. Żyją tym na co dzień. W rezultacie doświadczeni nauczyciele zachęcają uczniów do radzenia sobie z problemami nękania i zachęcają ich do zmiany klimatu. Studenci nie tylko są najlepszymi ludźmi do pracy, ale także chętniej zaakceptują program zapobiegania nękaniu, jeśli to oni pomogą go stworzyć.

Innym sposobem zaangażowania uczniów w zapobieganie nękaniu jest opracowanie pewnego rodzaju programu mentorskiego. Mentorami mogą być starsi uczniowie, którzy są mentorami młodszych, bardziej wrażliwych uczniów. Łączą również sportowców ze studentami, którzy mogą zmagać się społecznie. Chodzi o to, aby dać uczniom odpowiedzialność za kierowanie innymi. Kiedy to robisz, młodsi uczniowie dowiadują się, że mogą być fajni bez zastraszania innych. A starszych uczniów zachęca się do bycia liderami i dokonywania dobrych wyborów.

Jeśli oczekujesz, że uczniowie będą zachowywać się z szacunkiem i traktować innych z godnością, musisz im o tym regularnie przypominać. Rozważ organizowanie cokwartalnych zgromadzeń, które zajmują się takimi kwestiami, jak kontrola impulsów, empatia i stereotypy. Zachęć doradców do organizowania małych grup raz w miesiącu dla dzieci, które chcą dowiedzieć się więcej.

Powinieneś także podjąć kroki, aby wzmocnić pozycję osób postronnych. Znęcanie się prawie zawsze ma świadka. Upewnij się, że ci uczniowie wiedzą, jak ważne jest zgłaszanie nękania, a następnie daj im bezpieczne sposoby na zrobienie tego. Osoby postronne powinny czuć się upoważnione do właściwego postępowania bez obawy przed odwetem ze strony łobuza. Dostosuj strategie interwencji, aby zachęcić więcej dzieci do podjęcia działań.

Tymczasem, gdy nękanie ma miejsce, upewnij się, że wdrażasz skuteczne konsekwencje i procedury dyscyplinarne. Programy zapobiegania nękaniu zawodzą, gdy uczniowie zaczynają wierzyć, że zgłaszanie nękania nie przynosi „niczego dobrego” lub że „nic się nie stanie nękaniu”. Upewnij się, że dyscyplina jest skuteczna i konsekwentna. Uczniowie nigdy nie powinni mieć wątpliwości, że zajmiesz się wszelkimi skargami dotyczącymi zastraszania.

Angażowanie rodziców

Aby naprawdę rozwiązać problem zapobiegania nękaniu, administratorzy i nauczyciele muszą mieć na pokładzie rodziców. Bez wsparcia rodziców w domu, wzmacniającego przekaz, program zapobiegania nękaniu upadnie. Czy ci się to podoba, czy nie, rodzice nadal są najbardziej wpływowymi osobami w życiu ucznia. W rezultacie muszą być częścią rozwiązania, aby program zapobiegania nękaniu odniósł sukces.

Jednym ze sposobów zaangażowania rodziców w zapobieganie nękaniu jest zapraszanie ich do zajęć, które są dla nich istotne. Na przykład zorganizuj warsztaty lub spotkania informacyjne, które dostarczą im przydatnych informacji, zamiast próbować wciskać im wiadomość. Rodzice są bardziej skłonni do zaangażowania się, jeśli czują, że coś z tego mają. Ponadto, jeśli pozwolisz rodzicom na interakcję z uczniami i innymi osobami, jest bardziej prawdopodobne, że będą oni współpracować ze szkołą.

Utrzymywanie świeżego programu

Chociaż możesz sądzić, że przygotowałeś doskonały program zapobiegania nękaniu, jeśli uczniowie uznają, że jest on kiepski lub że nie działa, program się nie powiedzie. Upewnij się, że regularnie spotykasz się z uczniami, aby ocenić, co się dzieje i jak odbierane są wiadomości. Następnie użyj tych informacji, aby dostosować program.

Upewnij się też, że nie wpadniesz w rutynę myśląc: „zawsze robiliśmy to w ten sposób”. Najlepsze programy zapobiegania nękaniu ewoluują z biegiem czasu. Nadążają za zmieniającą się technologią i mediami społecznościowymi. I dostosowują się do zmieniających się potrzeb uczniów. Upewnij się, że regularnie oceniasz programy zapobiegania nękaniu.

Na przykład kliki zazwyczaj prowadzą do zastraszania. Zrób coś, aby rozdzielić grupy, zachęcając je do łączenia się z innymi uczniami. Można to zrobić za pomocą projektów grupowych, dni wymieszania podczas lunchu i grup przywódczych. Warto też wiedzieć, co dzieje się w mediach społecznościowych. Chociaż cyberprzemoc może mieć miejsce po godzinach lekcyjnych, w tym zawsze połączonym świecie zawsze przenika na szkolne korytarze.

Pamiętaj, aby mieć oko na to, co uczniowie robią online. Zapoznaj się z takimi rzeczami jak vaguebooking i subtweeting, a także sposobami, w jakie dzieci wykorzystują technologię do zastraszania innych. Kiedy myślisz, że już to rozgryzłeś, pojawi się coś nowego. Z tego właśnie powodu najlepsze programy zapobiegania nękaniu nigdy nie są skostniałe.