Ból w okolicy łonowej po forsownych ćwiczeniach u mężczyzn

Ból w okolicy łonowej po intensywnych ćwiczeniach może być spowodowany kilkoma stanami, które wpływają na mięśnie, ścięgna, kości, stawy lub tkanki miękkie wokół podbrzusza i pachwiny. Ból może wahać się od łagodnego dyskomfortu do silnego i uporczywego bólu, który ogranicza ruch lub aktywność fizyczną. Zrozumienie przyczyn, metod diagnostycznych i leczenia pomaga zapobiegać powikłaniom i szybciej wracać do zdrowia.

Najczęstsze przyczyny bólu w okolicy łonowej po forsownych ćwiczeniach u mężczyzn

1. Nadwyrężenie mięśni pachwiny

Naciągnięcie mięśnia pachwiny ma miejsce, gdy jeden lub więcej mięśni wewnętrznej strony uda lub podbrzusza nadmiernie się rozciągnie lub zerwie. Uraz ten często dotyczy mięśni przywodzicieli, które przyczepiają się do kości łonowej. Do nadwyrężenia mięśni dochodzi zazwyczaj podczas gwałtownych ruchów, sprintu, skoków lub szybkich zmian kierunku.

Osoba z nadwyrężeniem mięśni pachwiny zwykle odczuwa ostry ból w okolicy łonowej lub wewnętrznej części uda, szczególnie podczas przyciągania nogi do ciała. Obszar ten może być opuchnięty, a ból nasila się podczas ćwiczeń lub naciskania na wewnętrzną stronę uda.

Leczenie: Początkowe leczenie obejmuje odpoczynek, przykładanie lodu, delikatne bandażowanie i unoszenie nóg. Niesteroidowe leki przeciwzapalne pomagają zmniejszyć ból i stan zapalny. Stopniowe ćwiczenia rozciągające i wzmacniające pomagają przywrócić elastyczność i siłę mięśni. Poważne naderwania mięśni mogą wymagać fizykoterapii lub, rzadziej, naprawy chirurgicznej.

2. Przepuklina sportowa (atletyczna pubalgia)

Przepuklina sportowa to uraz tkanek miękkich w okolicy podbrzusza lub pachwiny spowodowany powtarzającymi się skrętami lub nagłymi ruchami. Pomimo swojej nazwy, stan ten nie zawsze wiąże się z widoczną przepukliną. Przepuklina sportowa powoduje przewlekły ból w okolicy łonowej, który nasila się podczas intensywnej aktywności fizycznej.

Osoba z przepukliną sportową zwykle odczuwa ból głęboko w pachwinie. Ból ten zmniejsza się podczas odpoczynku, ale powraca podczas ćwiczeń. Ból może promieniować do wewnętrznej strony uda lub jąder. W przeciwieństwie do przepukliny pachwinowej, nie ma widocznego wybrzuszenia.

Diagnoza: Lekarz diagnozuje przepuklinę sportową na podstawie wywiadu lekarskiego i badania fizykalnego. Lekarz często sprawdza, czy pacjent odczuwa ból podczas wykonywania przysiadów, kaszlu lub przeciwstawiania się ruchom nóg. Rezonans magnetyczny (MRI) pomaga potwierdzić diagnozę, ujawniając urazy tkanek miękkich wokół spojenia łonowego lub ściany brzucha.

Leczenie: Leczenie zachowawcze obejmuje odpoczynek, stosowanie lodu, leków przeciwzapalnych i fizykoterapię w celu wzmocnienia mięśni brzucha i pachwiny. Jeśli ból utrzymuje się po kilku miesiącach leczenia zachowawczego, konieczna może być operacja w celu naprawy rozdartych tkanek lub wzmocnienia ściany brzucha.

3. Zapalenie kości łonowej

Osteitis pubis to zapalenie spojenia łonowego, które jest stawem między dwiema kośćmi łonowymi. Powtarzający się stres związany z bieganiem, kopaniem lub skręcaniem może powodować to zapalenie. Stan ten jest powszechny u sportowców, którzy angażują się w intensywne lub długotrwałe treningi.

Osoba z zapaleniem kości łonowej odczuwa ból w środkowej części okolicy łonowej. Ból ten może rozprzestrzeniać się na podbrzusze, pachwinę lub wewnętrzną stronę ud. Ból nasila się podczas chodzenia, biegania lub zmiany kierunku.

Diagnoza: Diagnozę przeprowadza się za pomocą badania fizykalnego i obrazowania. Lekarz może zlecić wykonanie zdjęcia rentgenowskiego, które może wykazać zmiany w spojeniu łonowym, takie jak erozja lub nieregularność kości. Rezonans magnetyczny (MRI) może wykryć wczesny stan zapalny, zanim zmiany pojawią się na zdjęciu rentgenowskim.

Leczenie: Leczenie obejmuje odpoczynek, leki przeciwzapalne i fizykoterapię w celu poprawy stabilności miednicy. Zastosowanie lodu pomaga złagodzić ostry ból. Ciężkie przypadki mogą wymagać wstrzyknięć kortykosteroidów w celu zmniejszenia stanu zapalnego. Pełny powrót do zdrowia może zająć kilka miesięcy, a powrót do aktywności o wysokiej intensywności powinien być stopniowy.

4. Przepuklina pachwinowa

Przepuklina pachwinowa występuje, gdy tkanka, taka jak część jelita, przeciska się przez słabe miejsce w ścianie brzucha w pobliżu kanału pachwinowego. Stan ten może powodować ból w okolicy łonowej lub pachwinowej, szczególnie po ciężkim podnoszeniu lub forsownych ćwiczeniach.

Osoba z przepukliną pachwinową często odczuwa tępy ból lub ucisk w pachwinie, który nasila się podczas wysiłku, kaszlu lub stania. W pobliżu kości łonowej może pojawić się widoczne lub wyczuwalne wybrzuszenie.

Diagnoza: Diagnozę przeprowadza się za pomocą badania fizykalnego w pozycji stojącej i kaszlu, aby zidentyfikować wybrzuszenie przepukliny. Badanie ultrasonograficzne lub tomografia komputerowa (CT) mogą potwierdzić diagnozę, jeśli przepuklina jest mała lub słabo widoczna.

Leczenie: Małe i bezobjawowe przepukliny są zwykle monitorowane. Bolesne lub powiększające się przepukliny zwykle wymagają naprawy chirurgicznej, aby zapobiec powikłaniom, takim jak niedrożność jelit lub uduszenie. Operacja może być otwarta lub laparoskopowa, w zależności od wielkości i lokalizacji przepukliny. Rekonwalescencja trwa zwykle kilka tygodni, a lekką aktywność fizyczną można rozpocząć po ustąpieniu bólu.

5. Tendinopatia przywodziciela

Tendinopatia przywodzicieli to przewlekły uraz lub zwyrodnienie ścięgien, które łączą wewnętrzne mięśnie uda z kością łonową. Stan ten zwykle wynika z powtarzającego się nadużywania podczas biegania lub uprawiania sportów wymagających nagłych zmian kierunku.

Ból spowodowany tendinopatią przywodziciela jest zlokalizowany po wewnętrznej stronie okolicy łonowej i nasila się przy przywodzeniu nogi lub oporowym ruchu uda.

Diagnoza: Lekarz bada ból podczas uporczywego przywodzenia. Rezonans magnetyczny (MRI) może potwierdzić pogrubienie ścięgna, zwyrodnienie lub częściowe zerwanie.

Leczenie: Leczenie obejmuje odpoczynek od obciążających czynności, fizjoterapię i stopniowe ćwiczenia rozciągające. Wzmocnienie biodra i mięśni rdzenia pomaga zapobiegać nawrotom. Wstrzyknięcie kortykosteroidów lub osocza bogatopłytkowego może pomóc w przypadku niepowodzenia leczenia zachowawczego.

6. Uwięźnięcie nerwu (uwięźnięcie nerwu obturacyjnego lub biodrowo-lędźwiowego)

Uwięźnięcie nerwu występuje, gdy nerwy w pobliżu okolicy łonowej ulegają uciskowi lub podrażnieniu z powodu nadużywania lub tkanki bliznowatej. Najczęściej dotyczy to nerwu zasłonowego i nerwu biodrowo-lędźwiowego.

Osoba z uwięźnięciem nerwu odczuwa pieczenie lub mrowienie, które promieniuje od obszaru łonowego do wewnętrznej strony uda lub moszny. Bólowi może towarzyszyć drętwienie lub zmiana czucia.

Diagnoza: Lekarz przeprowadza szczegółowe badanie neurologiczne i może zastosować badania przewodnictwa nerwowego lub diagnostyczne blokady nerwów w celu zidentyfikowania dotkniętego nerwu. Rezonans magnetyczny (MRI) może pomóc wykluczyć inne przyczyny.

Leczenie: Leczenie obejmuje odpoczynek, fizjoterapię i leki przeciwzapalne. Blokady nerwów lub zastrzyki z kortykosteroidów mogą zmniejszyć ból i stan zapalny. Uporczywe uwięźnięcie nerwu może wymagać dekompresji chirurgicznej.

Podsumowując, ból w okolicy łonowej po intensywnych ćwiczeniach u mężczyzn może wynikać z nadwyrężenia mięśni, urazu ścięgna, stanu zapalnego, przepukliny lub ucisku nerwu. Należy zgłosić się do lekarza, jeśli ból utrzymuje się dłużej niż tydzień, nasila się podczas aktywności lub przeszkadza w chodzeniu lub wykonywaniu codziennych czynności. W przypadku widocznego wybrzuszenia, obrzęku lub silnego bólu, które mogą wskazywać na przepuklinę lub poważne naderwanie mięśnia, konieczna jest natychmiastowa pomoc medyczna.