Co to jest dżuma dymienicza?

Sama idea dżumy dymieniczej jest czymś, co kojarzymy z ciemnymi wiekami, kiedy dziesiątki milionów zginęło w wyniku „czarnej śmierci”, która przetoczyła się przez Azję, Afrykę i Europę w XIV wieku. Podobnie jak ospa i polio, większość z nas zakładała, że ​​zaraza stała się przedmiotem książek historycznych.

Eksperci od kontroli chorób twierdzą, że tak nie jest – w rzeczywistości zaczęli dostrzegać ponowne pojawienie się choroby. Pierwsza taka epidemia miała miejsce w 1994 roku w Indiach, w których zginęło 56 osób, a ponad 600 hospitalizowano. Od tego czasu dżuma została pozytywnie zidentyfikowana w Demokratycznej Republice Konga (65 zgonów w 2005 roku), Madagaskarze (69 zgonów w 2014 roku i 57 więcej w 2017 r.), a nawet części Stanów Zjednoczonych (cztery zgony i 16 infekcji w 2015 r.). Jeszcze w czerwcu 2017 r. dżuma zdiagnozowano u dwóch mieszkańców Nowego Meksyku, co zwiększyło liczbę ponad 600 infekcji oczekiwanych na całym świecie do końca roku.

Objawy dżumy dymieniczej

Kiedy człowiek zostaje zarażony bakterią Y. pestis, przemieszcza się ona przez układ limfatyczny i trafia do węzłów chłonnych, gdzie powoduje bolesne, przypominające czyraki powiększenie zwane dymienicami. Zwykle dzieje się to w ciągu jednego do siedmiu dni od narażenia i może mu towarzyszyć szereg objawów, w tym:

• Dreszcze
• Wysoka gorączka
• Ekstremalne wyczerpanie
• Ból
• Ograniczenie oddychania
• Skurcze mięśni
• Wymioty krwi

• Gangrena palców u nóg, palców, ust i nosa

• Otwarcie opuchniętych dymienic (węzły chłonne pod pachą lub pachwiną)
• Napady padaczkowe

Bez leczenia dżuma dymienicza spowoduje śmierć w 60 do 90 procent przypadków, zwykle w ciągu 10 dni. Po leczeniu przeżywa około 90% pacjentów.

Inne formy

Droga choroby może być różna u osób zarażonych Y. pestis. Na przykład, zamiast przemieszczać się od ukąszenia owada do węzłów chłonnych, bakterie mogą przedostać się do organizmu innymi drogami i wywołać zupełnie inny zestaw objawów.

• Dżuma płucna występuje, gdy bakteria przenosi się do płuc, zwykle gdy zarażona osoba kaszle lub kicha na inną. Chociaż jest to rzadkie, jest uważane za poważniejszą formę dżumy, powodującą szybki rozwój zapalenia płuc, bólów w klatce piersiowej i krwawej lub wodnistej plwociny. Nieleczona dżuma płucna może spowodować niewydolność oddechową i śmierć, zwykle w ciągu 36 godzin.

• Dżuma posocznicowa występuje, gdy bakterie przedostają się bezpośrednio do krwiobiegu, często przez pęknięcie lub ranę na skórze. Jest to najrzadsza forma choroby i prawdopodobnie najbardziej agresywna. Objawy są podobne do dżumy dymieniczej, ale mogą obejmować charakterystyczne krwawienie pod skórą. Śmierć jest prawie nieunikniona, jeśli leczenie nie zostanie dostarczone w ciągu 24 godzin.

Powoduje

Dżuma dymienicza jest potencjalnie śmiertelną infekcją wywoływaną przez bakterię Yersinia pestis.

Ponieważ bakteria jest nieszkodliwa dla pcheł, ma doskonały środek do przenoszenia bezpośrednio ze zwierząt na ludzi. Oprócz mniejszych gryzoni, takich jak wiewiórki i pieski preriowe, Yersinia pestis została znaleziona u większych ssaków, w tym królików, oposów, dzikich kojotów, a nawet u psów domowych i kotów, które miały kontakt z gryzoniami.

Diagnoza

Dżuma dymienicza jest diagnozowana na podstawie posiewów laboratoryjnych plwociny, krwi, płynu mózgowo-rdzeniowego lub zakażonych węzłów chłonnych. W częściach świata, w których dżuma jest częściej spotykana, szybki test paskowy może zwykle zidentyfikować antygeny bakteryjne w ciągu 15 minut.

Leczenie

Ze względu na kliniczne nasilenie choroby lekarze zwykle rozpoczynają leczenie przypuszczalnie w oczekiwaniu na wyniki laboratoryjne. W idealnym przypadku leczenie należy rozpocząć w ciągu 24 godzin, zwykle w postaci dożylnych antybiotyków, takich jak streptomycyna, doksycyklina lub tetracyklina. W przypadku leczenia w odpowiednim czasie wskaźniki przeżycia mogą wynosić od 85 procent do nawet 99 procent.

Zapobieganie

Kluczem do zapobiegania dżumie dymieniczej jest unikanie gryzoni lub wszelkich dzikich zwierząt, które mogą przenosić pchły. Wymaga również ochrony swojej własności przed rzeczami, które przyciągają zwierzęta, takimi jak otwarte pojemniki na odpady lub nieogrodzone ogrody. Istnieją środki ostrożności, które należy podjąć, aby zapobiec dżumie dymieniczej, zwłaszcza jeśli mieszkasz na obszarze, na którym często występują inwazje pcheł.

Jeśli podróżujesz do części świata, w których pojawiły się epidemie (Madagaskar, Peru, Demokratyczna Republika Konga), przed wyjazdem zapoznaj się z zaleceniami dotyczącymi podróży i zabierz ze sobą dużo środka odstraszającego owady zawierającego 80 procent DEET. Obecnie nie ma szczepionki zapobiegającej dżumie dymieniczej.

Chociaż jest to rzadkie, ważne jest, aby podjąć środki ostrożności, aby zapobiec tej lub jakiejkolwiek innej chorobie przenoszonej przez pchły, czy to tyfusowi, tasiemcowi czy boreliozie.

Dżuma dymienicza jest powszechnie kojarzona z czarną śmiercią z XIV wieku, ale odnotowano wiele ostatnich przypadków tej choroby. Ważne jest, aby pamiętać, zwłaszcza jeśli mieszkasz na obszarach o dużej inwazji pcheł, aby podjąć odpowiednie środki ostrożności, aby zapobiec chorobie. Choć śmiertelna, dżuma dymienicza jest teraz bardzo uleczalna, zwłaszcza jeśli zostanie złapana wcześnie.