Co to jest quadripareza?

Czteropareza występuje, gdy występuje osłabienie wszystkich czterech kończyn — zarówno rąk, jak i obu nóg. Nazywany również tetraparezą, różni się od tetraplegii, która powoduje paraliż (utratę zdolności poruszania się) w każdej z kończyn ciała.

W zależności od przyczyny czteropareza może w równym stopniu wpływać na obie strony ciała lub może mieć większy wpływ po jednej stronie niż po drugiej. Najczęściej diagnozowane przez neurologa, dostępne terapie i ogólne prognozy dla czteroparezy mogą się znacznie różnić w zależności od przyczyny schorzenia.

Oto przegląd rodzajów, objawów, przyczyn, diagnozy i leczenia tetraparezy.

Rodzaje quadriparezy

Istnieją dwa rodzaje quadriparezy, z których każdy ma swoją unikalną prezentację. Oni są:

• Spastyczne porażenie czworogłowe: Powoduje to wzrost napięcia mięśni, co prowadzi do odruchowego skurczu mięśni ramion i nóg podczas ich rozciągania lub poruszania. W rezultacie ruch kończyn staje się nierówny i trudny, co ma wpływ na wiele codziennych zadań. Ogólnie rzecz biorąc, spastyczne niedowłady czterokończynowe są spowodowane problemami wywodzącymi się z samego mózgu.

• wiotkie quadripareza: Ten typ występuje, gdy mięśnie ramion i nóg są dotknięte osłabieniem, które może być stabilne lub z czasem ulec pogorszeniu. Osoby z wiotkim porażeniem czworogłowym mają niższe ogólne napięcie mięśniowe i generalnie doświadczają znacznego zmęczenia przy normalnych czynnościach. Zwykle wiotkie porażenie czworogłowe ma swój początek w rdzeniu kręgowym.

Objawy quadriparezy

Istnieje kilka unikalnych objawów, które mogą występować w przypadku porażenia czterokończynowego, w zależności od posiadanej wersji schorzenia, w tym:

• Spastyczne porażenie czworogłowe powoduje znaczne zwiększenie napięcia i twardości mięśni rąk i nóg. Mięśnie w tych obszarach odruchowo kurczą się w odpowiedzi na rozciąganie lub ruch, szczególnie przy szybkim ruchu. Może to ostatecznie doprowadzić do przykurczów stawów, w których ręce lub nogi „utkną” w określonej pozycji z powodu nieprawidłowej aktywacji mięśni.

• Wiotkie czteropareza powoduje nieco przeciwne objawy. Osoby z tym stanem doświadczają znacznego osłabienia mięśni rąk i nóg wraz ze słabym lub brakiem odruchów. Kończyny mogą wydawać się „obwisłe”, a normalne ruchy mogą stać się męczące i bardzo męczące. W zależności od pierwotnej przyczyny porażenia czterokończynowego, inne grupy mięśni, w tym te zaangażowane w oddychanie lub wzrok, mogą również zostać zaatakowane.

Powoduje

Istnieje wiele różnych podstawowych schorzeń, które mogą powodować rozwój czteroparezy, takich jak:

• Wrodzone wersje zaburzenia, czyli te obecne przy urodzeniu, są najczęściej spowodowane porażeniem mózgowym. Ten stan występuje, gdy uszkodzenie lub uraz dotyka mózgu dziecka podczas rozwoju w macicy lub podczas narodzin dziecka.

• Wersje nabyte, które powstają po urodzeniu, mają wiele różnych przyczyn. Wśród najczęstszych przyczyn osłabienia rąk i nóg są zmiany lub guzy w rdzeniu kręgowym; urazy rdzenia kręgowego spowodowane upadkami, wypadkami samochodowymi lub pękniętymi krążkami śródkręgowymi; lub zaburzenia neurologiczne, takie jak stwardnienie zanikowe boczne (ALS) lub zaburzenia konwersji. Ponadto winne mogą być bardziej rzadkie problemy, takie jak zaburzenia metaboliczne, w tym zespół Guillain-Barre lub cukrzycowa kwasica ketonowa, a nawet ukąszenie przez węża z jadem neuroparalitycznym.

Diagnoza

Zdiagnozowanie podstawowej przyczyny czteroparezy jest niezbędne do odkrycia dostępnych opcji leczenia. Niestety czasami może to być trudny proces. Dokładna ocena przez neurologa jest często pierwszym krokiem w Twojej podróży.

Podczas tej wizyty lekarz zazwyczaj oceni Twój refleks, sprawdzi napięcie mięśniowe i zbada Twoją zdolność do wykonywania prostych ruchów ramion i nóg.

Obrazowanie jest również powszechnie wykorzystywane do wizualizacji wszelkich nieprawidłowości w ciele. Może to obejmować zdjęcie rentgenowskie, MRI (obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego), tomografię komputerową (tomografia komputerowa) lub skanowanie kości.

Ponadto można zlecić pobranie krwi lub testy genetyczne. W niektórych przypadkach do oceny potrzebne są również testy przewodnictwa nerwowego.

Leczenie

Podobnie jak przyczyny czteroparezy mogą się znacznie różnić, leczenie schorzenia może również różnić się w zależności od przyczyny. Niektóre opcje leczenia obejmują:

• Chemioterapia i radioterapia: mogą być częścią przebiegu leczenia uszkodzeń kręgosłupa, ale – w zależności od ich lokalizacji i tego, czy są rakowe – mogą wymagać chirurgicznego usunięcia.

• Procedury chirurgiczne: Chirurgia jest powszechnie stosowana w celu usunięcia wybrzuszenia krążka kręgowego w odcinku szyjnym (szyi) lub w celu odbarczenia rdzenia kręgowego, jeśli jest to przyczyną osłabienia kończyny.

• Zamienniki lub suplementy diety: Zmiany w diecie mogą być pomocne w niektórych zaburzeniach metabolicznych. Dodatkowo czasami zleca się zamienniki enzymów lub chemikaliów, aby pomóc przywrócić normalne funkcjonowanie.

• Urządzenia wspomagające: W przypadku osób z przewlekłą słabością lub spastycznością wózek inwalidzki lub chodzik może ułatwić poruszanie się. Inne narzędzia mające na celu poprawę niezależności podczas kąpieli, ubierania się i karmienia mogą być również odpowiednie.

• Fizjoterapia: Niektóre osoby z przykurczami stawów przechodzą fizykoterapię, zastrzyki, a nawet zabiegi chirurgiczne mające na celu zmniejszenie napięcia lub poprawę ruchomości w dotkniętym stawie.

Rokowanie

Kilka przyczyn czteroparezy jest uleczalnych, a osoby nimi dotknięte mogą powrócić do stosunkowo normalnego i aktywnego życia. Należą do nich następujące przyczyny:

• Kilka różnych zaburzeń metabolicznych
• Niektóre guzy kręgosłupa lub zmiany chorobowe
• Niektóre rodzaje problemów z dyskiem szyjnym

Ponadto wiele osób z porażeniem mózgowym lub urazami rdzenia kręgowego jest w stanie żyć długo i aktywnie za pomocą urządzeń wspomagających.

Jednak nie wszystkie rodzaje quadriparezy są tak skutecznie leczone. Niestety, niektóre schorzenia mają charakter progresywny i obecnie brakuje skutecznych metod leczenia. Niestety, niektóre z diagnoz są nawet śmiertelne na dłuższą metę. Wśród poważniejszych diagnoz są ALS i niektóre rodzaje zaburzeń metabolicznych.

Utrata siły w rękach i nogach może być bardzo przerażająca i może znacząco wpłynąć na zdolność wykonywania codziennych zadań. Z tego powodu ważne jest, aby znaleźć lekarza, który potrafi ocenić Twój indywidualny stan. Po postawieniu diagnozy zostaną przedstawione opcje leczenia i może zostać sformułowany plan. Współpraca z neurologiem jest kluczem do radzenia sobie z objawami i zachowania niezależności.