Co warto wiedzieć o HIV i COVID-19

Zrozumienie COVID-19 stale ewoluuje, a związek między ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV) a COVID-19 nie jest wyjątkiem. Na podstawie ograniczonych danych, które są obecnie dostępne, Centra Kontroli i Prewencji Chorób (CDC) zidentyfikowały pewne czynniki sprzyjające COVID-19, strategie profilaktyczne i opcje leczenia dla osób żyjących z HIV. Trwają badania nad związkiem między HIV a COVID-19.

Ryzyko HIV i COVID-19

CDC wskazało, że osoby z HIV, które są skutecznie leczone HIV, mają takie samo ryzyko zarażenia się COVID-19, jak osoby bez HIV. Jest to oparte na danych z dwóch ograniczonych badań:

• Pierwsze badanie: Opublikowane w maju 2020 r. badanie – na próbie 33 osób z HIV i COVID-19 – wykazało, że osoby stosujące terapię antyretrowirusową (ART) nie odnotowały nadmiernych wskaźników śmiertelności ani zachorowalności z powodu COVID-19.

• Drugie badanie: Ten zestaw studiów przypadków ze Stambułu w Turcji, opublikowany w kwietniu 2020 r., Wykazał również, że osoby zarażone wirusem HIV, które prawidłowo przyjmowały ART, nie były narażone na podwyższone ryzyko zakażenia COVID-19.

Największym badaniem ryzyka COVID-19 u osób żyjących z HIV był przegląd opublikowany w styczniu 2021 r., w którym zbadano wyniki 6947 osób z koinfekcjami HIV i COVID-19 w ciągu pierwszych sześciu miesięcy pandemii.

Przegląd obejmował dane zebrane w różnych regionach geograficznych, z zakresu jakości i dostępu do opieki zdrowotnej oraz schematów ART. Łącznie dane te wskazują, że zakażenie wirusem HIV może wiązać się ze zwiększonym ryzykiem rozpoznania COVID-19, ale choroby współistniejące wydają się odgrywać większą rolę niż zmienne specyficzne dla HIV w wynikach COVID-19.

CDC wskazuje jednak, że w niektórych przypadkach osoba z HIV ma zwiększone ryzyko zarażenia się COVID-19. Obejmuje to te:

• Z HIV, którzy mają niską liczbę komórek CD4 (<350 kopii/komórkę)
• Przy wysokim obciążeniu wirusem
• Nie na skutecznej terapii antyretrowirusowej

Osoby zarażone wirusem HIV będą miały ten sam poziom i rodzaj ryzyka narażenia, jak ktokolwiek inny z przewlekłą chorobą, która wymaga osobistych wizyt u lekarza. Na przykład, wiele osób żyjących z HIV, które są już objęte ustalonym i skutecznym schematem leczenia HIV, mogłoby częściej wybierać wizyty telezdrowia niż osoby z nowo zdiagnozowanym wirusem HIV lub osoby z dodatkowymi powikłaniami.

Biorąc pod uwagę, że HIV stwarza większe ryzyko jakiejkolwiek choroby zakaźnej, szczególnie ważne jest, aby osoby z HIV:

• Kontynuuj konsekwentne przyjmowanie ich terapii antyretrowirusowych
• Miej oko na potencjalne objawy COVID-19 (i w razie potrzeby zwracaj się o pomoc lekową)
• Podejmij te same środki ostrożności, które są zalecane dla szerszej populacji, w tym noszenie maski na twarz, przebywanie w odległości sześciu stóp od osób spoza gospodarstwa domowego i częste mycie rąk

Powikłania HIV i COVID-19

Jeśli dana osoba ma zarówno HIV, jak i COVID-19, istnieje możliwość wystąpienia komplikacji i wyzwań. National Institutes of Health (NIH) zauważa jednak, że zalecenia dotyczące segregacji, zarządzania i leczenia COVID-19 u osób z HIV są takie same, jak te dla populacji ogólnej.

Aby zminimalizować potencjalne szkody lub komplikacje, jeśli osoba żyjąca z HIV zostanie przyjęta do szpitala z powodu ciężkiego przypadku COVID-19, powinna poinformować personel szpitala, że ​​jest nosicielem wirusa HIV.

Infekcje oportunistyczne

U osób z późnym stadium HIV i podejrzeniem lub udokumentowanym COVID-19 infekcje oportunistyczne związane z HIV (OI) mogą pojawić się jako powikłania – szczególnie w sytuacjach, gdy pacjent ma gorączkę.

Ponieważ liczba komórek CD4 może spaść podczas COVID-19, klinicyści powinni pamiętać o oportunistycznej profilaktyce infekcji, jeśli liczba komórek CD4 spadnie poniżej 200.

Choroby współistniejące

Jak wspomniano wcześniej, choroby współistniejące wydają się odgrywać większą rolę w powikłaniach związanych z COVID-19 niż sam HIV. Te choroby współistniejące mogą obejmować:

• Otyłość
• Cukrzyca
• Choroba sercowo-naczyniowa
• Choroba płuc
• Historia palenia
• Anemia sierpowata

Osoby żyjące z HIV i jedną lub kilkoma chorobami współistniejącymi wskazanymi powyżej powinny omówić wszystkie diagnozy i aktualne schematy leczenia ze swoim lekarzem.

Lek

Oprócz OI, problemem są również powikłania związane zarówno z lekami na HIV, jak i COVID-19.

Niezależnie od tego, czy dana osoba jest hospitalizowana, czy nie, po pozytywnym wyniku testu na COVID-19 powinna kontynuować przyjmowanie wszystkich ART zgodnie z wcześniejszymi zaleceniami. Ale jeśli klinicyści uznają, że najlepiej byłoby, gdyby pacjent z HIV i COVID-19 rozpoczął leczenie specjalnie na COVID-19, muszą zwrócić szczególną uwagę na:

• Potencjalne interakcje lek-lek
• Nakładające się działania toksyczne wśród terapii COVID-19
• Leki antyretrowirusowe (ARV)
• Terapie przeciwdrobnoustrojowe
• Inne leki

Podobnie klinicyści leczący COVID-19 u osób z HIV powinni skonsultować się ze specjalistą ds. HIV przed dostosowaniem lub zmianą leków ART.

HIV i długa choroba COVID

Obecnie niewiele wiadomo na temat tego, czy osoby z HIV mają większą szansę radzenia sobie z długotrwałym COVID. Określany również jako COVID „długociągacze”, długi COVID odnosi się do sytuacji, w której ktoś zostaje zarażony COVID-19 i doświadcza resztkowych objawów COVID-19 przez kilka miesięcy lub dłużej.

Niektóre osoby z najwcześniej zdiagnozowanymi przypadkami COVID-19 mają w tym momencie do czynienia z długotrwałymi objawami COVID od ponad roku.

Jednak dzięki finansowaniu z amfAR, Fundacji na rzecz Badań nad AIDS, prowadzone są badania w szczególności dotyczące osób z HIV, które również chorują na COVID od dłuższego czasu. Badania skoncentrują się na odpowiedzi na dwa pytania:

• Jakie są zagrożenia dla „długotrwałych” COVID-ów żyjących z HIV?
• Jaki, jeśli w ogóle, wpływ ma SARS-CoV-2 na rezerwuar HIV?

Leczenie HIV i COVID-19

Jak wspomniano powyżej, bardzo ważne jest, aby osoby z HIV, które zarażą się COVID-19, nadal przyjmowały zwykłe leki ART. Jeśli chodzi o leczenie COVID-19, osoby żyjące z HIV powinny porozmawiać ze swoim lekarzem przed rozpoczęciem jakiegokolwiek leczenia, w tym dostępnego bez recepty, takiego jak Tylenol.

Ogólnie rzecz biorąc, osoby zarażone wirusem HIV mogą odnieść korzyści z leczenia osób z COVID-19, które nie mają wirusa HIV – chociaż lekarze muszą zwracać szczególną uwagę na wszelkie potencjalne interakcje z ART.

Na przykład, jeśli ktoś z HIV ma dodatkowe choroby współistniejące, może kwalifikować się do jednego z przeciwciał monoklonalnych anty-SARS-CoV-2 dostępnych na podstawie zezwolenia wydanego przez FDA w nagłych wypadkach.

Dodatkowo, zarówno remdesiwir (obecnie jedyny zatwierdzony przez FDA lek przeciwwirusowy na COVID-19), jak i deksametazon (steroid powszechnie stosowany w leczeniu pacjentów z COVID-19, którzy wymagają dodatkowego tlenu) powinny być dostępne dla pacjentów z HIV i leczonych dla COVID-19.

Często Zadawane Pytania

Oto odpowiedzi na trzy najczęściej zadawane pytania dotyczące HIV i COVID-19.

Czy powinienem otrzymać szczepionkę COVID-19, jeśli mam HIV?

Tak, absolutnie powinieneś. Każdemu żyjącemu z HIV zaleca się zaszczepienie się na COVID-19, niezależnie od CD4 lub miana wirusa, ponieważ potencjalne korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. Uwzględnia to fakt, że osoby żyjące z HIV brały udział w badaniach klinicznych dwóch obecnie dostępnych szczepionek mRNA (Pfizer/BioNTech i Moderna), ale szczegółowe informacje dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności dla tej podgrupy nie zostały w pełni zgłoszone.

Jeśli chodzi o priorytetyzację COVID-19, uważa się, że osoby żyjące z HIV mają podstawową chorobę, co oznacza, że ​​będą się kwalifikować wraz z innymi osobami w wieku od 16 do 64 lat w ich stanie z kwalifikującymi się wcześniej istniejącymi schorzeniami.

Czy w leczeniu COVID-19 można zastosować terapię antyretrowirusową?

W tej chwili, podczas gdy niektóre leki ART są badane pod kątem leczenia COVID-19, nie ma jeszcze żadnych dowodów na to, że którakolwiek z terapii jest skuteczna w tym zakresie. Jest to jednak obszar, który jest obecnie analizowany w trwających badaniach.

Wreszcie, chociaż sama ART może nie być w stanie wyleczyć COVID-19, ważne jest, aby osoby z HIV nadążały za swoim schematem ART i omawiały to ze swoim lekarzem w świetle diagnozy COVID-19.

Czy osoby z HIV mają większą szansę na poważne komplikacje i/lub gorsze wyniki COVID-19?

Z wczesnych danych klinicznych, które są obecnie dostępne, dotyczących wyników u osób z HIV i COVID-19 nie wyłonił się wyraźny konsensus. Na przykład dane z badania Veterans Aging Cohort Study wskazują, że nie było różnic w hospitalizacji związanej z COVID-19, przyjęciu na oddział intensywnej terapii, intubacji lub zgonie pacjentów z HIV lub bez HIV.

Jednak inne badania pokazują, że osoby z HIV i COVID-19 mają zwykle cięższe wyniki niż osoby z samym COVID-19. Na przykład w wieloośrodkowym badaniu kohortowym 286 pacjentów z HIV i COVID-19 w Stanach Zjednoczonych niższa liczba komórek CD4 (tj. <200 komórek/mm3), pomimo supresji wirusologicznej, wiązała się z wyższym ryzykiem wystąpienia złożonego punktu końcowego: Przyjęcie na OIT, wentylacja mechaniczna lub zgon.

Ponadto osoby zarażone wirusem HIV w badaniu kohortowym w Nowym Jorku miały wyższy wskaźnik hospitalizacji i śmiertelności z powodu COVID-19 w porównaniu z osobami bez HIV.

Jak zachować bezpieczeństwo?

Osoby żyjące z HIV mogą podjąć pewne kroki, aby chronić się przed zarażeniem się COVID-19. Obejmują one:

• Przyjmowanie wszystkich leków ART zgodnie z zaleceniami
• Jedzenie dobrze
• Co najmniej 8 godzin snu na noc
• Zmniejszenie stresu tak bardzo, jak to możliwe
• Umawianie wizyt telezdrowia zamiast osobistych wizyt lekarskich, gdy tylko jest to możliwe
• Bądź na bieżąco ze szczepieniami przeciwko grypie i pneumokokom, mając świadomość, że szczepionki COVID-19 nie można podać w ciągu dwóch tygodni od otrzymania innego rodzaju szczepionki

Oczywiście, niezależnie od tego, czy dana osoba jest nosicielem wirusa HIV, ważne jest przestrzeganie ogólnych wytycznych dotyczących unikania transmisji COVID-19, w tym:

• Noszenie maski na twarz
• Przebywanie co najmniej 6 stóp od osób spoza gospodarstwa domowego
• Unikanie tłumów i słabo wentylowanych pomieszczeń
• Częste mycie rąk
• Zakrywanie kaszlu i kichania
• Szczepienie się, kiedy możesz

Nawet po roku pandemii wszystkie niewiadome związane z COVID-19 mogą wywołać niepokój każdego — nie mówiąc już o kimś z zaburzeniami układu odpornościowego, takimi jak HIV.

Osoby zarażone wirusem HIV — zwłaszcza te, których zakażenie jest dobrze leczone za pomocą ART — wydają się mieć podobne ryzyko zakażenia, jak osoby bez HIV. Im więcej badań zostanie ukończonych na temat HIV i COVID-19, tym lepiej pracownicy służby zdrowia będą mogli pomóc osobom z HIV w zapobieganiu, leczeniu i leczeniu zakażeń COVID-19.

Informacje zawarte w tym artykule są aktualne na podany dzień. Gdy pojawią się nowe badania, zaktualizujemy ten artykuł. Aby uzyskać najnowsze informacje na temat COVID-19, odwiedź naszą stronę z wiadomościami dotyczącymi koronawirusa.