Co warto wiedzieć o prednizonie na reumatoidalne zapalenie stawów

Istnieje kilka korzyści, interakcji i ostrzeżeń, które należy wziąć pod uwagę podczas przyjmowania prednizonu. Prednizon jest silnym, krótko działającym doustnym kortykosteroidem, powszechnie przepisywanym przez krótki czas w małych dawkach w celu opanowania bólu i stanu zapalnego w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS) i innych chorób zapalnych.

Zastosowania

Zapalenie to reakcja układu odpornościowego na wszystko, co uważa za szkodliwe, takie jak uraz lub infekcja. W RZS układ odpornościowy błędnie atakuje zdrowe stawy, zwykle powodując ból i obrzęk.

Prednizon zmniejsza stan zapalny poprzez stymulację receptorów glukokortykoidowych w komórkach, co powoduje supresję cytokin (białek, które służą jako „przekaźniki” między komórkami).

Prednizon zazwyczaj zaczyna działać za około godzinę i pozostaje w twoim systemie przez około dzień. Powtarzane dawki powinny przynieść zauważalną ulgę w zaostrzeniu zapalenia stawów w ciągu 24 do 48 godzin.

Wadą prednizonu: w przeciwieństwie do DMARDs, nie jest on ukierunkowany na określoną komórkę lub funkcję biologiczną. Zamiast tego działa systemowo, zalewając organizm i wpływając na wiele różnych typów komórek i funkcji.

Tak więc, chociaż prednizon zapewnia szybką ulgę, ma wiele skutków ubocznych, które ograniczają jego stosowanie, szczególnie w czasie.

Inne zastosowania

Oprócz leczenia RZS i innych typów zapalenia stawów prednizon jest powszechnie przepisywany w leczeniu:

• Ciężkie reakcje alergiczne
• Astma
• Ostre rzuty stwardnienia rozsianego
• Toczeń
• Wrzodziejące zapalenie okrężnicy
• Niektóre nowotwory

Przed podjęciem

Prednizon jest powszechnie przepisywany w leczeniu bólu i zapalenia stawów, nawet przed postawieniem oficjalnej diagnozy.

Dotarcie do diagnozy RZS może być skomplikowane i zająć trochę czasu, ponieważ należy wykluczyć inne schorzenia. Prednizon może pomóc złagodzić objawy podczas tego procesu. Ponieważ lek może być pomocny w różnych chorobach zapalnych, może być pomocny, nawet jeśli ostatecznie nie wykryto RZS.

Kortykosteroidy, takie jak prednizon i jego chemiczny kuzyn prednizolon, są często stosowane w celach próbnych przed postawieniem diagnozy w celu odróżnienia RZS od choroby zwyrodnieniowej stawów (OA). Badanie z 2017 r. opublikowane w czasopiśmie Arthritis Research and Therapy wykazało, że 40% zmniejszenie bólu w trzecim dniu badania prednizolonu (test wstępny) było kluczowym wskaźnikiem RZS w porównaniu z OA.

Środki ostrożności i przeciwwskazania

Przed przepisaniem prednizonu Twój lekarz rozważy ryzyko w stosunku do korzyści w Twojej konkretnej sytuacji. Niektóre schorzenia zwiększają ryzyko wystąpienia działań niepożądanych podczas przyjmowania prednizonu. Pamiętaj, aby poinformować swojego lekarza, jeśli masz którekolwiek z poniższych:

• Lęk lub inne schorzenia psychiczne
• Cukrzyca
• Infekcja oka lub historia infekcji oka
• Choroba serca
• Wysokie ciśnienie krwi
• Choroba jelit
• Choroba nerek
• Choroba wątroby
• Miastenia gravis
• Osteoporoza
• Napady padaczkowe
• Owsiki (rodzaj robaka, który może żyć w ciele)
• Choroba tarczycy

• Gruźlica (TB)

• Wrzody trawienne

Kobiety w ciąży lub mogące zajść w ciążę powinny omówić potencjalne zagrożenia, jakie prednizon może stanowić dla nienarodzonego dziecka. Przyjmowanie prednizonu podczas ciąży wiąże się z rozszczepem podniebienia, przedwczesnym porodem i niską masą urodzeniową niemowląt, a także stanem przedrzucawkowym i cukrzycą ciążową u matek.

Prednizon jest przeciwwskazany u osób uczulonych na prednizon lub nieaktywny składnik leku. Poinformuj swojego lekarza, jeśli miałeś jakiekolwiek nietypowe lub alergiczne reakcje na ten lub jakikolwiek lek.

Dawkowanie

Prednizon jest dostępny zarówno w postaci preparatów o natychmiastowym, jak i opóźnionym uwalnianiu, które są przyjmowane doustnie.

Zazwyczaj stosowana dawka prednizonu wynosi od 5 miligramów (mg) do 10 mg na dobę. Osoby z RZS, u których występują objawy pozastawowe, takie jak zapalenie oka lub płuc, częściej otrzymują wyższe dawki prednizonu, które mogą wynosić nawet 60 mg/dobę.

W leczeniu RZS u dorosłych lek jest przepisywany w następujący sposób:

• Prednizon o natychmiastowym uwalnianiu jest przepisywany w dawce dobowej mniejszej niż 10 mg na dobę przyjmowanej z DMARD.

• Prednizon o opóźnionym uwalnianiu jest przepisywany w dawce rozpoczynającej się od 5 mg na dobę, po której następuje najniższa możliwa dawka podtrzymująca w celu utrzymania dobrego wyniku klinicznego.

Prednizon jest zwykle przyjmowany rano (jest to najbardziej czujny czas w oparciu o rytm dobowy) oraz z jedzeniem (aby zapobiec rozstrójowi żołądka).

W przypadku osób z ciężkim RZS preparat o opóźnionym uwalnianiu można przyjmować przed snem w celu zmniejszenia porannej sztywności i bólu.

Czas trwania leczenia należy ustalać indywidualnie. I możesz otrzymać receptę na codzienne lub przerywane leczenie.

Prednizon jest również zatwierdzony do stosowania u dzieci; pediatra lub reumatolog może określić odpowiednią dawkę na podstawie stanu i wieku dziecka.

Skutki uboczne

Skutki uboczne prednizonu mogą wahać się od łagodnych do ciężkich, w zależności od siły dawki, czasu jej przyjmowania i indywidualnej reakcji na to. Występują częściej przy wyższych dawkach lub przy długotrwałym stosowaniu.

Pospolity

Krótkoterminowe działania niepożądane są podobne do tych, które występują w przypadku innych leków kortykosteroidowych i mogą obejmować:

• Zatrzymanie płynów
• Rozstrój żołądka i jelit (ból żołądka, biegunka)
• Podwyższony poziom glukozy we krwi

Ciężki: Silny

Jednak poważniejsze problemy pojawiają się, gdy leczenie trwa przez dłuższy czas, często zwiększając intensywność wraz ze wzrostem czasu trwania lub dawki.

Efekty te mogą obejmować:

• Wysokie ciśnienie krwi
• Uporczywe zmęczenie

• Zmiany nastroju, w tym nagłe napady złości

• Zmniejszona koncentracja lub zamieszanie
• Depresja i niepokój
• Bezsenność
• Przybranie na wadze
• Opuchlizna i obrzęk twarzy
• Nieregularne miesiączki
• Wrzody trawienne
• Niewyraźne widzenie, zaćma lub jaskra
• Osłabienie i zanik mięśni
• Przerzedzenie skóry
• Łatwe siniaki
• Zwiększone ryzyko infekcji z powodu supresji immunologicznej

• Osteoporoza i zwiększone ryzyko złamań

• Śmierć kości (martwica kości)
• Stłuszczenie wątroby (stłuszczenie wątroby)
• Psychoza
• Zahamowanie wzrostu u dzieci

Ostrzeżenia i interakcje

Wiadomo, że prednizon ma liczne interakcje z lekami. W niektórych przypadkach lek wtórny może zwiększać biodostępność lub wchłanianie prednizonu, a wraz z nim nasilenie działań niepożądanych. W innych przypadkach prednizon może zakłócać działanie leku drugorzędowego.

Znane interakcje obejmują:

• Antybiotyki, takie jak klarytromycyna lub ryfampicyna
• Leki przeciwdepresyjne, takie jak Prozac (fluoksetyna) i Zoloft (sertralina)
• Leki przeciwpadaczkowe, takie jak karbamazepina i fenytoina
• Leki przeciwgrzybicze, takie jak Diflucan (flukonazol) i Sporanox (itrakonazol)
• Leki przeciw nudnościom, takie jak Emend (aprepitant)
• Leki na astmę, takie jak Accolate (zafirlukast)
• Aspiryna

• Rozrzedzacze krwi, takie jak Coumadin (warfaryna)

• Diuretyki (pigułki na wodę)

• Leki nasercowe, takie jak amiodaron, diltiazem i werapamil
• Leki na zgagę, takie jak Tagamet (cymetydyna)
• Leki na HIV, takie jak Crixivan (indynawir), Kaletra (lopinawir / rytonawir) i Reyataz (atazanawir)
• Hormonalne środki antykoncepcyjne
• Leki immunosupresyjne
• Inne kortykosteroidy
• ziele dziurawca

Połączenie NLPZ z prednizonem może zwiększyć ryzyko wrzodów trawiennych, które mogą powodować krwawienie i prowadzić do hospitalizacji.

Zaprzestanie użytkowania

Jeśli pacjent przyjmuje prednizon przez jakiś czas, nie należy nagle przerywać leczenia. Nadnercza zazwyczaj wytwarzają naturalną ilość kortyzolu (hormonu steroidowego) każdego dnia, ale ta produkcja jest zmniejszona, jeśli przez pewien czas przyjmowałeś prednizon.

Powolne zmniejszanie dawki leku pomoże uniknąć lub zminimalizować niekorzystne skutki spowodowane nagłym przerwaniem leczenia. Objawy odstawienia mogą obejmować silne zmęczenie, osłabienie, bóle ciała i bóle stawów.

Zmniejszanie prednizonu jest próbą „obudzenia” nadnerczy, aby mogły ponownie zacząć wykonywać swoją pracę.