Czy mięśniaki są rakowe?

Mięśniaki są łagodnymi (nienowotworowymi) guzami mięśni gładkich. Najczęściej rosną w macicy w okresie rozrodczym. Istnieje kilka rodzajów mięśniaków, w tym:

• Podśluzówkowa: rosną w jamie macicy

• Śródścienne: Osadzić w ścianie mięśniowej macicy

• Subserosal: rosną wzdłuż zewnętrznej ściany macicy

• Uszypułowana: połączona z zewnętrzną częścią macicy za pomocą cienkiej łodygi

Fibroidy mogą mieć wielkość od 1 milimetra do 8 cali lub więcej. Niektóre rosną jak mały melon.

Dokładna przyczyna mięśniaków jest nieznana. Jednak niektóre czynniki ryzyka – takie jak bycie Czarnym, rodzinna historia mięśniaków i otyłość – mogą sprawić, że będziesz bardziej podatny na ich rozwój.

Ważne jest, aby wiedzieć, że mięśniaki zwykle nie są rakowe. Jednak w rzadkich przypadkach mogą rozwinąć się w raka.

Mięśniaki rakowe

Mniej niż 1 na 1000 mięśniaków rozwinie się w raka. Mięśniaki nowotworowe są formą mięśniakomięsaka gładkokomórkowego, nowotworu mięśni gładkich.

Uważa się, że te nowotwory nie rozwijają się z istniejącego mięśniaka, a posiadanie mięśniaków nie zwiększa ryzyka zachorowania na raka.

Badanie

Według Agencji ds. Żywności i Leków (FDA) mięsak macicy występuje częściej u osób poddawanych operacji mięśniaków macicy, niż wcześniej sądzono.

Ponieważ przed operacją może być trudno odróżnić mięśniaki od mięsaka, FDA twierdzi, że operacja z użyciem laparoskopowych morcelatorów – które tną tkankę na mniejsze kawałki, które mają zostać usunięte przez małe miejsce nacięcia – może zwiększać ryzyko rozprzestrzeniania się tkanki rakowej.

Według szacunków FDA nawet od 1 na 580 do 1 na 225 osób poddawanych operacji mięśniaków może mieć ukryty mięsak. Ponadto FDA szacuje, że 1 na 1100 do 1 na 495 osób poddawanych operacji mięśniaków może mieć mięsaka gładkokomórkowego.

Jednak nie wszyscy badacze zgadzają się z szacunkami FDA. Na przykład Agencja ds. Badań i Jakości Opieki Zdrowotnej (AHRQ) przeprowadziła przegląd systematyczny, w którym stwierdzono znacznie mniejszą częstość występowania mięsaka gładkokomórkowego.

Przegląd 160 badań AHRQ, w których wzięło udział 10 000 osób, wykazał, że osoby przechodzące operację mięśniaków macicy mają mięsaka gładkokomórkowego z częstością od 0 do 13 na 10 000.

Czynniki ryzyka

Mięsaki macicy są rzadkie. Mięsaki gładkokomórkowe występują z częstością około 0,4 do 0,64 na 100 000 osób.

Chociaż rozwój rakowego mięśniaka jest mało prawdopodobny, naukowcy zidentyfikowali pewne czynniki ryzyka, które mogą narażać ludzi na większe ryzyko.

Możesz być bardziej podatny na rozwój rakowego mięśniaka, jeśli:

• są starsze
• Są po menopauzie?
• Masz historię raka w innych częściach ciała
• Mieć mięśniaki podsurowicze
• Masz samotnego mięśniaka
• Mają udokumentowaną historię szybkiego wzrostu mięśniaków

Wybór odpowiedniego leczenia

Nie każdy wymaga leczenia mięśniaków. Jeśli mięśniaki nie powodują objawów, lekarz może zasugerować podejście „obserwuj i czekaj”.

Jeśli jednak mięśniaki powodują dyskomfort, leczenie mięśniaków może obejmować leki lub operację. Jak wspomniano, powszechna technika chirurgiczna, morcelacja, może rozprzestrzeniać niewykryty mięsak macicy.

Morcelacja jest stosowana podczas miomektomii, zabiegu chirurgicznego, który usuwa mięśniaki bez usuwania macicy. Morcelacja wykorzystuje laparoskopowe morcelatory mocy do cięcia tkanki na mniejsze kawałki, które mają być usunięte przez małe miejsce nacięcia.

Odkąd FDA określiła ryzyko, jakie niesie ze sobą urządzenie w postaci rozprzestrzeniania się raka i zmniejszenia szansy na długoterminowe przeżycie, ludzie obawiali się procedury leczenia mięśniaków.

Chociaż ACOG zaleca badania przesiewowe w kierunku raka przed morcelacją, przyznają również, że mięsak gładkokomórkowy nie jest wiarygodnie wykrywany przed operacją. Większość mięśniaków gładkokomórkowych wykrywa się podczas operacji.

W przypadku podejrzenia raka histerektomia jest leczeniem pierwszego rzutu. Histerektomia obejmuje chirurgiczne usunięcie macicy. Czasami podczas zabiegu usuwa się również inne narządy rozrodcze, takie jak szyjka macicy, jajniki, jajowody i część pochwy. Twój chirurg prawdopodobnie usunie również węzły chłonne, aby ustalić, czy nowotwór się rozprzestrzenił.

Dalsze leczenie zależy od stadium raka. Można również zastosować chemioterapię, radioterapię, leki celowane i terapię hormonalną.

Często Zadawane Pytania

Skąd mam wiedzieć, czy moje mięśniaki są rakowe?

W większości przypadków mięśniaki są łagodne. Jednak w rzadkich przypadkach mogą być rakowe. Jeśli twój lekarz uważa, że ​​możesz mieć raka, może zalecić wykonanie USG, aby lepiej przyjrzeć się wzrostowi. Mogą również chcieć wykonać biopsję endometrium, aby sprawdzić, czy w wyściółce macicy znajdują się komórki rakowe.

Mniej niż połowa mięśniaków gładkokomórkowych jest wykrywana podczas biopsji endometrium, ponieważ ten typ nowotworu zaczyna się w ścianie mięśniowej i nie zostanie wykryty w wyściółce macicy, dopóki się tam nie rozprzestrzeni.

Jedynym sposobem na ostateczne zdiagnozowanie mięsaka gładkokomórkowego jest usunięcie go chirurgicznie.

Jak często mięśniaki są rakowe?

Mięśniaki macicy występują najczęściej u osób w wieku 40 i 50 lat. Aż 80% ludzi będzie miało mięśniaki przed osiągnięciem 50 roku życia. Mięśniaki są prawie zawsze łagodne — mniej niż 1 na 1000 rozwinie się w raka.

Jakie typy mięśniaków są bardziej podatne na raka?

Mięśniaki podsurowicze – te, które rosną wzdłuż zewnętrznej ściany macicy – ​​są bardziej podatne na nowotwory niż inne formy mięśniaków macicy. Ponadto pojedyncze mięśniaki są bardziej podatne na nowotwory niż liczne mięśniaki.

Jeśli niedawno zdiagnozowano u Ciebie mięśniaki macicy, możesz się martwić, czy mogą być rakowe. Zapewniamy, że 999 razy na 1000 mięśniaki są łagodne.

Jeśli jednak mięśniaki powodują ból i inne objawy, ważne jest, aby porozmawiać z lekarzem o opcjach leczenia.

Istnieją sprzeczne badania na temat ryzyka rozprzestrzenienia się niewykrytego raka przez morcelację; podczas gdy morcelacja jest mniej inwazyjna niż niektóre inne metody leczenia, nie jest to jedyna opcja leczenia.

W przypadku niektórych osób — w szczególności młodszych osób, które chcą zachować płodność — korzyści z morcelacji mogą przewyższać ryzyko. Dla innych — na przykład tych, którzy znali lub podejrzewali raka — morcelacja nie byłaby opcją.