Dlaczego geje mają zwiększone ryzyko zakażenia wirusem HIV?

W Stanach Zjednoczonych homoseksualiści są bardziej dotknięci ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV) niż jakakolwiek inna osoba. Mężczyźni uprawiający seks z mężczyznami (MSM) to termin odnoszący się zarówno do homoseksualistów, jak i tych, którzy mogą identyfikować się w inny sposób, na przykład biseksualny lub heteroseksualny. MSM są nieproporcjonalnie narażone na zarażenie się wirusem HIV.

Podczas gdy mężczyźni uprawiający seks z mężczyznami stanowią zaledwie 2% do 7% populacji USA, 70% wszystkich nowych zakażeń wirusem HIV w 2019 r. dotyczyło tej grupy. Jedna trzecia z nich należała do Black MSM.

Istnieje wiele przyczyn tego i kilka czynników ryzyka, charakterystycznych dla mężczyzn uprawiających seks z mężczyznami, które mogą zwiększać ryzyko infekcji. To właśnie te nakładające się na siebie czynniki ryzyka odpowiadają za wysoki odsetek zakażeń HIV w tej grupie.

W tym artykule przyjrzymy się bliżej czterem kluczowym czynnikom – fizjologicznym, seksualnym, społecznym i kulturowym – które stawiają homoseksualistów i innych mężczyzn uprawiających seks z mężczyznami w grupie najwyższego ryzyka zakażenia HIV w porównaniu ze wszystkimi innymi grupami.

Fizjologiczne czynniki ryzyka

Nie wszyscy mężczyźni uprawiający seks z mężczyznami angażują się w seks analny. Jednak seks analny jest jednym z głównych sposobów, w jaki MSM zaraża się wirusem HIV.

Seks analny bez zabezpieczenia, znany również jako seks analny bez prezerwatywy, jest zdecydowanie najskuteczniejszym sposobem przenoszenia wirusa. W rzeczywistości stosunek analny bez prezerwatywy jest 18 razy bardziej podatny na przeniesienie wirusa HIV niż seks waginalny bez prezerwatywy. Dzieje się tak niezależnie od płci przyjmującego („dolnego”) partnera.

Jednym z głównych powodów takiego stanu rzeczy jest sama budowa odbytnicy. W przeciwieństwie do pochwy, która jest wyłożona gęstą warstwą komórek (tzw komórki nabłonkowe), która działa jak bariera, odbyt ma tylko jedną kolumnę tych komórek. Ponieważ tkanki odbytnicy są kruche, są również podatne na pękanie, co pozwala wirusowi prześlizgnąć się przez tę cienką warstwę.

Tkanki odbytu są również bogate w komórki odpornościowe zwane limfocytami T CD4. Są to właśnie komórki, na które wirus HIV atakuje.

Z tego powodu HIV może szybko wywołać infekcję. Badania na modelach zwierzęcych wykazały, że w ciągu godziny od ekspozycji doodbytniczej wirus HIV może naruszyć frontową obronę immunologiczną organizmu. W ciągu 24 godzin wirus może rozprzestrzenić się po całym ciele.

Profilaktyka przedekspozycyjna (PrEP) to lek, który jest wysoce skuteczny w zmniejszaniu tego ryzyka. Jednak ze względu na brak świadomości i dostępu tylko około jedna trzecia mężczyzn uprawiających seks z mężczyznami zgłosiła stosowanie PrEP w 2017 roku.

Czynniki ryzyka seksualnego

Praktyki seksualne, ekspozycje i partnerzy są czynnikami ryzyka HIV.

Partner na dole w seksie analnym jest od 2 do 12 razy bardziej narażony na zarażenie się wirusem HIV niż partner na górze (insercyjny). Te różnice mogą prawie zniknąć, jeśli dana osoba jest wszechstronna seksualnie (zdolna przełączać się między byciem górą i dołem).

Istnieje również wysoki wskaźnik infekcji przenoszonych drogą płciową (STI) wśród mężczyzn uprawiających seks z mężczyznami. Wiele z tego ma związek z brakiem włączającej edukacji seksualnej odpowiadającej na potrzeby osób LGBTQ+.

Choroba przenoszona drogą płciową może zwiększyć prawdopodobieństwo zarażenia się wirusem HIV. Niektóre infekcje, takie jak kiła, zwiększają ryzyko nawet o 500%.

Wśród przyczyn wysokiego odsetka chorób przenoszonych drogą płciową mężczyźni uprawiający seks z mężczyznami częściej mają wielu partnerów seksualnych (obu płci) w porównaniu z tymi, którzy uprawiają seks wyłącznie z kobietami.

MSM w wieku od 18 do 24 lat częściej uprawia seks z partnerem starszym o pięć lub więcej lat. Ma to znaczenie z punktu widzenia ryzyka, ponieważ im ktoś jest starszy, tym więcej spotkań seksualnych prawdopodobnie miał.

Społeczne czynniki ryzyka

Społeczeństwo również odgrywa rolę w ryzyku zarażenia wirusem HIV wśród mężczyzn uprawiających seks z mężczyznami, zwłaszcza czarnymi lub Latynosami.

Ubóstwo, rasizm, wysokie stopy bezrobocia, brak wsparcia rządowego i słaby dostęp do opieki zdrowotnej – wszystko to przyczynia się do wysokiego wskaźnika HIV wśród osób kolorowych. Jeśli dodamy do tego czynniki ryzyka wpływające na mężczyzn, którzy ogólnie uprawiają seks z mężczyznami, stanie się jasne, dlaczego ta grupa jest nieproporcjonalnie dotknięta.

Według danych z 2019 r. 76% osób żyjących z HIV w Stanach Zjednoczonych ma dochód gospodarstwa domowego poniżej 20 000 USD rocznie. Spośród nich 39% nie ma pracy, a 18% jest bezdomnych. Lwią część tych liczb stanowią ludzie kolorowi.

Co więcej, ludzie na ogół mają tendencję do uprawiania seksu z własną rasą. Z tego powodu kolorowe MSM są bardziej podatne na zarażenie wirusem HIV, ponieważ ich sieci seksualne są mniejsze, a wskaźnik infekcji w społecznościach kolorowych jest wyższy niż w społecznościach białych.

Te krzyżujące się czynniki ryzyka pogarszają i tak już trudną sytuację. Według badań przeprowadzonych przez Centrum Kontroli i Zapobiegania Chorobom (CDC) obecnie czarnoskórzy mężczyźni uprawiający seks z mężczyznami w Stanach Zjednoczonych mają nie mniej niż 50% ryzyka zarażenia się wirusem HIV w ciągu całego życia.

Kulturowe czynniki ryzyka

Osoby zarażone wirusem HIV są częstym celem napiętnowania — nie tylko ze względu na status HIV, ale czasami także ze względu na swoją orientację seksualną i rasę. Może to wpływać na ich zdrowie na wiele sposobów.

Niektórzy ludzie błędnie uważają, że wysoki wskaźnik HIV wśród mężczyzn uprawiających seks z mężczyznami potwierdza, że ​​osoby homoseksualne i biseksualne są „rozwiązłe”, „chore” lub „niemoralne”. Taka postawa może zmusić wielu MSM do ukrycia.

Zamiast narażać się na wstyd lub dyskryminację, niektórzy mężczyźni mogą unikać testów na obecność wirusa HIV i leczenia, dopóki choroba nie jest zaawansowana i trudniejsza do opanowania.

Pozytywny wynik testu może również zmusić ich do ujawnienia, w jaki sposób zostali zarażeni, czego mogą nie chcieć lub nie być na to gotowi.

Jeśli zostaną przebadane i zarażą się wirusem HIV, izolacja i brak wsparcia – o czym wielu już dobrze wie – może prowadzić do depresji, nadużywania alkoholu lub narkotyków, podejmowania ryzyka seksualnego oraz niespójnego leczenia i opieki.

Wszystko to wyjaśnia, przynajmniej częściowo, dlaczego co szósty MSM z HIV pozostaje niezdiagnozowany w porównaniu z co ósmym heteroseksualistą z HIV.

Wśród czarnych MSM z HIV, którzy mogą być szczególnym celem napiętnowania, rasizmu i homofobii, tylko 59% leczonych pozostaje pod opieką. Wśród mężczyzn latynoskich, którzy uprawiają seks z mężczyznami, te same efekty przekładają się na wyższe wskaźniki zażywania narkotyków drogą iniekcji, co powoduje dalsze rozprzestrzenianie się choroby.

Streszczenie

Mężczyźni uprawiający seks z mężczyznami (MSM) stanowią 2% do 7% populacji USA, ale około 70% wszystkich nowych zakażeń wirusem HIV każdego roku. Istnieje wiele czynników, które narażają gejów i biseksualnych mężczyzn na tak wysokie ryzyko, w tym słabości fizjologiczne, praktyki seksualne, nierówności społeczne i ekonomiczne oraz napiętnowanie kulturowe.

Mężczyźni czarnoskórzy i latynoscy uprawiający seks z mężczyznami są szczególnie dotknięci ze względu na skrzyżowanie tych i innych czynników ryzyka, w tym rasizmu i homofobii.