Dlaczego podczas ciąży masz metaliczny posmak w ustach?

Wkrótce po otrzymaniu pozytywnego testu ciążowego możesz nie być zaskoczony zbliżającymi się nudnościami i wyczerpaniem, ale metaliczny posmak w ustach to jeden z objawów ciąży, którego możesz się nie spodziewać. Zmiany w poczuciu smaku, zwane dysgeusia, są bardzo częste w ciąży, a 93% kobiet doświadcza jakiejś zmiany smaku.

Wraz z metalicznym posmakiem mogą wystąpić również inne zmiany smakowe. Według Keci Gaither, MD, MPH, FACOG, która jest certyfikowana przez radę zarówno w zakresie położnictwa/ginekologii, jak i medycyny matczyno-płodowej i pełni funkcję dyrektora ds. usług okołoporodowych w NYC Health + Hospitals/Lincoln, pacjentki w ciąży często skarżą się, że ich usta smakuje paskudny, zjełczały, słony lub przypalony, mówi.

W większości dysgeusia jest nieszkodliwym efektem ubocznym wszystkich zmian, przez które przechodzi twoje ciało, kiedy się tego spodziewasz. Zwykle mija po pierwszym trymestrze i jest kilka rzeczy, które możesz zrobić, aby przez to przejść. Oto, co musisz wiedzieć.

Co powoduje metaliczny posmak podczas ciąży?

Jeśli doświadczasz zaburzeń smaku, możesz winić za to swoje hormony. Dr Gaither mówi, że wraz ze wzrostem poziomu estrogenu pewną rolę może również odgrywać rosnący poziom hormonów progesteronu, prolaktyny i ludzkiej gonadotropiny kosmówkowej (hCG).

„Uważa się, że szybki wzrost estrogenu na początku ciąży jest [primary] ponieważ” wyjaśnia Jill Purdie, MD, ginekolog/położnik z North Women’s Specialists w Atlancie w stanie Georgia.

Zmieniający się zmysł węchu może być również przyczyną nieprzyjemnych zmian smakowych ciąży i awersji do jedzenia. Teoria głosi, że Matka Natura wyposaża oczekujących rodziców w super naładowany nos, aby mogli uniknąć wszelkich potencjalnych toksyn, które mogą zaszkodzić im lub rozwijającemu się płodowi. Nawet stany niezwiązane z ciążą są również odpowiedzialne za metaliczny posmak w ustach.

„U osób cierpiących na inne schorzenia, takie jak cukrzyca lub suchość w ustach, a także przyjmujących pewne leki, zapalenie dziąseł lub niektóre aparaty dentystyczne lub plomby, mogą wystąpić zmiany smaku” – zauważa dr Gaither.

Początkowo niektórzy naukowcy sugerowali, że niski poziom cynku podczas ciąży może być związany ze smakiem metalu, ale naukowcy już nie wierzą, że tak jest. Niedobór cynku zwykle występuje później w ciąży, natomiast zaburzenia smaku najczęściej występują w pierwszym trymestrze, kiedy poziom cynku jest normalny.

Jaka jest dysgeusia?

Każda ciężarna osoba inaczej doświadcza dysgeuzji. Może się również różnić w zależności od ciąży u tej samej osoby.

Na przykład Ian Sells, ojciec dwójki dzieci, mówi, że jego żona doświadczyła metalicznego smaku podczas drugiej ciąży, ale nie pierwszej. Tymczasem Maria Pia Cinelli mówi, że nigdy nie smakowała metalu w ciąży, ale stwierdziła, że ​​jej ulubione potrawy smakowały odpychająco.

A Angelina Meilani, matka bliźniaków, miała metaliczny smak tylko wtedy, gdy coś jadła. Natomiast żona Sellsa cały czas tego doświadczała.

Nawet niektóre potrawy mogą wywołać metaliczny posmak. W rzeczywistości jedno z badań wykazało, że 65% kobiet stwierdziło, że ich zaburzenia smaku są związane z tym, jak postrzegają potrawy o kwaśnym smaku.

Jak długo utrzymuje się metaliczny smak?

Smak metalu zwykle ustępuje pod koniec pierwszego trymestru, kiedy poziom hormonów się ustabilizuje, mówi dr Purdie. Innym razem może trwać przez całą ciążę. W jednym z badań ciężarne matki zgłosiły, że ich zaburzenia smaku były bardziej ekstremalne w pierwszym trymestrze ciąży.

Meilani mówi, że jej zaburzenia smaku były najbardziej zauważalne około 9-12 tygodnia ciąży i zmniejszyły się na początku drugiego trymestru. Zauważa również, że jej zaburzenia smaku wydawały się zaczynać, gdy jej poranne nudności były najgorsze i kończyły się mniej więcej w tym samym czasie.

Tymczasem Sells pamięta, że ​​jego żona poczuła metaliczny posmak tylko w pierwszym trymestrze ciąży. Cinelli wskazuje, że jej awersje trwały przez całą ciążę, wraz z uporczywymi nudnościami.

Kiedy powinieneś być zaniepokojony?

Dysgeusia jest niezwykle powszechna w ciąży, a prawie wszyscy oczekujący rodzice zgłaszają przynajmniej pewną zmianę smaku. Poza tym, według dr Purdie, zwykle nie jest to powodem do niepokoju.

Aby być bezpiecznym, powiedz swojemu lekarzowi, jeśli podczas ciąży wystąpi metaliczny posmak, mówi dr Gaither. W ten sposób Twój lekarz może ustalić, czy jest to związane z ciążą, czy innym schorzeniem.

Minimalizowanie metalicznego smaku

Chociaż zaburzenia smaku w większości przypadków są nieszkodliwe, mogą być uciążliwe. Aby pozbyć się lub przynajmniej złagodzić smak metalu, dr Purdie sugeruje picie soków cytrusowych lub lemoniady, zmianę witaminy prenatalnej, żucie gumy lub ssanie miętówek.

Radzi również osobom cierpiącym na uciążliwe zaburzenia smaku, aby używały pasty do zębów zawierającej sodę oczyszczoną i drapały język po umyciu zębów. Sells pamięta, że ​​posiadanie czegoś do jedzenia pomogło złagodzić zaburzenia smaku jego żony, zwłaszcza chipsy lodowe, bezcukrowe miętówki lub krakersy. Z drugiej strony Meilani mówi, że poczuła metaliczny posmak, kiedy coś jadła i wydawało się, że nie miało to znaczenia, co to było.

Być może będziesz musiał poeksperymentować z różnymi rzeczami, aby zobaczyć, co działa dla Ciebie. Prowadzenie notatek o tym, kiedy doświadczasz zaburzeń smaku, w tym tego, co robisz lub jesz, może również pomóc w ustaleniu wzorca.

Na przykład zwiększona retencja płynów może upośledzać zmysł słuchu. Uważa się, że łaknienie, silne pragnienie jedzenia niektórych pokarmów, jest napędzane przez zwiększone potrzeby żywieniowe.

Niezależnie od zmian, których doświadczasz w czasie ciąży, możesz być pewien, że są one w większości tymczasowe i często ustępują w połowie ciąży lub przynajmniej pod jej koniec.

Jeśli jesteś w ciąży i masz metaliczny posmak w ustach, możesz być zaskoczona, gdy po raz pierwszy to zauważysz. Zapewniamy jednak, że chociaż zaburzenia smaku mogą być uciążliwe i denerwujące, zwykle nie ma się czym martwić.

Mimo to ważne jest, aby poinformować lekarza, czego doświadczasz. W ten sposób mogą zapewnić, że jest to związane ze wzrostem poziomu hormonów w organizmie, a nie wynikiem poważniejszego stanu.