Jak diagnozowana jest niedoczynność przytarczyc

Niedoczynność przytarczyc występuje, gdy co najmniej jeden z czterech przytarczyc jest nieaktywny. Każdy z tych gruczołów ma wielkość ziarna ryżu. Znajdują się na szyi, obok tarczycy.

Jeśli te gruczoły staną się nieaktywne, nie mogą wytworzyć wystarczającej ilości parathormonu, aby zrównoważyć wapń i fosfor w twoim ciele.

Celem leczenia jest złagodzenie objawów choroby oraz normalizacja wapnia i fosforu. Ale zanim jakiekolwiek leczenie będzie można zalecić, należy postawić odpowiednią diagnozę.

W tym artykule omówimy sposób diagnozowania niedoczynności przytarczyc, w tym rozpoznawanie oznak i objawów, badanie fizykalne, prace laboratoryjne, obrazowanie i wykluczanie innych stanów powodujących podobne objawy.

Samokontrola/testowanie w domu

Nie ma samobadania ani domowych metod testowania, które pomogą określić niedoczynność przytarczyc. Jednak poznanie oznak i objawów choroby oraz przekazanie ich lekarzowi może zwiększyć szansę na uzyskanie na czas odpowiedniej diagnozy.

W przypadku niedoczynności przytarczyc niska produkcja hormonów przytarczyc prowadzi do hipokalcemii, stanu, w którym zmniejsza się poziom wapnia we krwi, oraz hiperfosfatemii, w której wzrasta poziom fosforu w surowicy.

Niski poziom parathormonu zaburza równowagę między wapniem a fosforem, a niski poziom wapnia przyczynia się do objawów niedoczynności przytarczyc.

Wapń jest niezbędny do dostarczania organizmowi energii potrzebnej do prawidłowego skurczu mięśni i funkcjonowania układu nerwowego. Objawy niedoczynności przytarczyc są związane z dysfunkcją mięśni i nerwów i są wynikiem hipokalcemii.

Główne objawy niedoczynności przytarczyc to:

• Mrowienie lub pieczenie (uczucie mrowienia) ust, dłoni, palców rąk i nóg
• Tężyczka (silne skurcze mięśni)
• Suche i/lub przerzedzone włosy
• Sucha skóra
• Łamliwe paznokcie

• Zaćma (zmętnienie soczewki oka)

• Bóle głowy
• Drganie i skurcze mięśni twarzy, dłoni, ramion, nóg i stóp

• Infekcje drożdżakowe paznokci, skóry i jamy ustnej

• Niski poziom magnezu (magnez odgrywa rolę w regulacji parathormonu)

• Zaćmienie mózgu

Poważne objawy lub powikłania stanu obejmują:

• Upośledzona czynność nerek

• Napady padaczkowe spowodowane odkładaniem się wapnia w mózgu

• Zaburzenia rytmu serca, które mogą prowadzić do omdlenia

• Upośledzenie intelektualne
• Chrypka głosu spowodowana skurczami krtani (skurcze mięśni krtani)
• Świszczący oddech i duszność (trudności w oddychaniu) z powodu skurczu oskrzeli (skurcz oskrzeli)

Objawy niedoczynności przytarczyc mogą przypominać objawy innych schorzeń. Zawsze konsultuj się z lekarzem, aby postawić prawidłową diagnozę.

Badanie lekarskie

Twój pracownik służby zdrowia poprosi o Twoją historię medyczną oraz raport o zaobserwowanych objawach i kiedy się zaczęły. Przeprowadzą również badanie fizykalne.

Twój lekarz będzie chciał wiedzieć, jakich objawów doświadczasz, w tym mgły mózgowej, zmęczenia i łatwego zmęczenia. Zapytają Cię również o jakiekolwiek objawy lęku lub depresji.

Możesz zostać zapytany, czy uważasz, że miałeś napady padaczkowe, mimowolne szarpnięcia mięśni, drgania i nowe napady, które są związane z hipokalcemią mózgową. Hipokalcemia mózgowa odnosi się do złogów wapnia w mózgu, które mogą powodować objawy neurologiczne (dotyczące mózgu i układu nerwowego) lub psychologiczne (dotyczące stanu psychicznego i emocjonalnego danej osoby).

Objawy mogą również obejmować dezorientację, problemy z pamięcią, majaczenie (splątanie), halucynacje i depresję. Objawy te ustąpią po przywróceniu poziomu wapnia.

Zgłaszaj również wszelkie trudności w oddychaniu, ponieważ niedoczynność przytarczyc jest powiązana z objawami i stanami związanymi z sercem, w tym ostrą kardiomiopatią (mięsień sercowy jest osłabiony) i zastoinową niewydolnością serca (serce nie może pompować wystarczającej ilości krwi). Dzieje się tak, ponieważ niski poziom wapnia i niski poziom parathormonu zmniejszają zdolność serca do kurczenia się i krążenia krwi.

Gdy widoczne są oznaki niskiego poziomu wapnia, w ramach badania fizykalnego można wykonać badanie nadpobudliwości nerwowo-mięśniowej. Wiąże się to z sprawdzaniem znaków Chvostka i Trousseau.

Objaw Chvostka powstaje poprzez dotknięcie nerwu twarzowego z przodu ucha. Jeśli pojawi się reakcja neurologiczna, mięśnie twarzy po tej samej stronie będą drgać i powodować skurcze od górnej wargi do nosa, a następnie do całej połowy twarzy. Stopień rozciągnięcia skurczu będzie zależeć od nasilenia niedoczynności przytarczyc.

Objaw Trousseau powstaje poprzez umieszczenie mankietu do pomiaru ciśnienia krwi wokół ramienia i napompowanie mankietu do ciśnienia większego niż ciśnienie skurczowe (duża liczba odczytów ciśnienia krwi) i utrzymywanie tej pozycji przez trzy minuty. To zablokuje tętnicę ramienną, prowadząc do nadpobudliwości mięśni z powodu hipokalcemii. Pojawią się również bolesne zgięcia nadgarstków i stawów palców.

Laboratoria i testy

Jeśli lekarz podejrzewa, że ​​niedoczynność przytarczyc i związane z nią schorzenia powodują objawy, zaleci badanie krwi.

Twój lekarz będzie chciał poprosić o krew, aby sprawdzić:

• Poziomy wapnia
• Poziomy parathormonów
• Poziomy fosforu
• Poziomy magnezu

Twój mocz może być również sprawdzony w celu ustalenia, czy twoje ciało wydala zbyt dużo wapnia.

Obrazowanie

Twój lekarz może zlecić badania obrazowe, jeśli podejrzewa, że ​​objawy niedoczynności przytarczyc są poważne, a poziom wapnia jest niebezpiecznie niski.

Radiologia może ujawnić zwiększoną gęstość kości lub pogrubienie kości, zwłaszcza kręgosłupa. Zdjęcia rentgenowskie miednicy mogą ujawnić uszkodzenia kręgosłupa i pobliskich stawów i tkanek miękkich, zwane zmianami spondyloartropatii. To oznaka długotrwałej nadczynności przytarczyc.

Jeśli zostanie wykonane obrazowanie stomatologiczne, może ujawnić nieprawidłowości w szkliwie i korzeniu zębów.

Tomografia komputerowa (CT) mózgu może wykazywać obustronne zwapnienia jąder podstawy. Jest to bardzo rzadki stan, w którym wapń gromadzi się w mózgu w jądrach podstawnych, części mózgu odpowiedzialnej za ruch. Nagromadzenie wapnia może również wpływać na inne części mózgu.

Diagnoza różnicowa

Diagnostyka różnicowa to proces rozróżniania dwóch lub więcej stanów, które mają podobne objawy. Wiele różnych stanów powoduje objawy podobne do niedoczynności przytarczyc.

Diagnostyka różnicowa niedoczynności przytarczyc obejmuje:

• Stany naciekowe, takie jak choroba Wilsona, rzadkie schorzenie dziedziczne, które powoduje gromadzenie się miedzi w wątrobie, mózgu i innych ważnych narządach

• Choroby autoimmunologiczne, takie jak autoimmunologiczny zespół wielogruczołowy typu 1, dziedziczna choroba autoimmunologiczna, która atakuje wiele narządów ciała

• Zaburzenia genetyczne, takie jak zespół DiGeorge’a, stan, w którym osoba rodzi się bez przytarczyc
• Niedobory witamin, w tym hipomagnezemia (niski poziom magnezu), niedobór witaminy D lub dziedziczna wrażliwość na witaminę D
• Rzekoma niedoczynność przytarczyc, choroba dziedziczna charakteryzująca się niewystarczającą odpowiedzią na parathormon
• Pseudopseudoniedoczynność przytarczyc, choroba dziedziczna, która powoduje niski wzrost, okrągłą twarz i krótkie kości dłoni

Aby zapewnić prawidłową diagnozę, lekarz zleci dodatkowe badania (zwykle badania krwi), aby wykluczyć którąkolwiek z powyższych możliwych przyczyn. Dzieje się tak często, gdy wstępne metody testowania nie mogą potwierdzić konkretnej diagnozy.

Streszczenie

Niedoczynność przytarczyc to stan charakteryzujący się niedoborem parathormonu. Diagnozuje się go różnymi metodami. Potwierdzenie diagnozy może obejmować rozpoznanie oznak i objawów, badanie fizykalne, prace laboratoryjne obejmujące badania krwi i moczu oraz obrazowanie w celu potwierdzenia niedoczynności przytarczyc i wykluczenia innych stanów, które mogą wyjaśniać objawy.

Niedoczynność przytarczyc jest chorobą trwającą całe życie, ale można ją leczyć i kontrolować. Istnieją również kroki, które możesz podjąć, aby ułatwić życie z tą chorobą.

Obejmuje to przyjmowanie suplementów wapnia i pobieranie wapnia z diety, picie dużej ilości wody, aby ułatwić organizmowi przyswajanie witamin i minerałów oraz regularne wizyty u dentysty, aby wyprzedzić wszelkie problemy stomatologiczne związane z hipokalcemią.

Ważne będzie regularne sprawdzanie poziomu wapnia i hormonów przytarczyc. Upewnij się, że uczestniczysz we wszystkich wizytach kontrolnych i nadążasz za harmonogramem badań krwi ustalonym przez lekarza.