Jak logiczne rozumowanie zmienia się wraz z wiekiem

Nastolatki doświadczają różnych zmian poznawczych, w tym wzrostu logicznego myślenia. Według Amerykańskiego Towarzystwa Psychologicznego dzieci w wieku od 7 do 12 lat rozwijają bardziej konkretną logikę i umiejętności rozwiązywania problemów na trzy główne sposoby: konserwacja, klasyfikacja i odwracalność. W szczególności procesy poznawcze starszych nastolatków przechodzą od rozumowania dziecięcego do sposobu myślenia podobnego do dorosłych, który jest coraz bardziej złożony i abstrakcyjny.

Ochrona: wygląd zewnętrzny mniej ważny

Wybitny psycholog Jean Piaget (1896-1980) wysnuł teorię, że do około 6 roku życia dzieciom brakuje jasnego zrozumienia, jak dwie rzeczy o różnym wyglądzie zewnętrznym mogą być w rzeczywistości takie same.

W klasycznym badaniu Piaget wlał płyn z wysokiej, cienkiej szklanki do grubej, krótkiej szklanki tuż przed ich oczami. Młodsze dzieci sądziły, że płyn stał się mniejszą ilością po prostu dlatego, że zmienił się wygląd zewnętrzny płynu. Innymi słowy, odczucie było takie, że krótszy oznacza mniej. Gdy dzieci rozwijają swoje umiejętności rozumowania, w końcu rozumieją, że ilość płynu się nie zmienia.

Młodsze dzieci mają tendencję do skupiania się tylko na jednej cesze problemu na raz.

Młodsze dzieci będą myśleć, że zmieniła się ilość płynu, ponieważ zwracały uwagę tylko na wysokość lub szerokość szklanki, a nie jedno i drugie. Jednak, gdy dzieci uczą się mentalnie manipulować informacjami, mogą zrozumieć, że niższy wzrost jest nadrabiany grubszym szkłem, zapewniając w ten sposób ogólnie taką samą ilość miejsca. Gdy są nastolatkami, są w stanie wyobrazić sobie różne hipotetyczne scenariusze z pojemnikami o różnych kształtach i rozmiarach.

Zdolność do rozważenia wielu cech jednocześnie wykracza daleko poza świat fizyczny. Na przykład, gdy nastolatki zaczynają rozwijać bardziej abstrakcyjne umiejętności rozumowania, pozwala im to uchwycić złożone dylematy społeczne, które mają wiele zalet i wad. Zaczynają również myśleć hipotetycznie i widzą, jak działanie jednej osoby lub grupy może zrównoważyć działanie innej osoby.

Klasyfikacja: Kategoryzacja według podobnych właściwości

Dzieci nabierają wysokich umiejętności w kategoryzowaniu ludzi i przedmiotów — kolejny krok w logicznym rozumowaniu. Zdają sobie również sprawę, że istnieją hierarchie ugrupowań. Na przykład wiedzą, że „zwierzęta” można podzielić na grupy, w tym „ssaki” i „gady”. Wiedzą również, że grupę ssaków można dalej podzielić na typy ssaków, takie jak „psy” i „lamarty”.

Dzieci mogą pojąć, że w szerokiej kategorii (np. „zwierzę”) zawsze znajduje się większa liczba obiektów niż w określonej kategorii (np. „pies”).

W miarę zbliżania się do wieku dojrzewania dzieci nauczą się stosować to, czego nauczyły się na podstawie tych klasyfikacji oraz dokonywać uogólnień i logicznych wniosków. Na przykład będą wiedzieć, że „krzesło” będzie unosić się na wodzie lub płonąć, ponieważ jest wykonane z „drewna”.

Chociaż te koncepcje wydają się oczywiste dla większości dorosłych, ich zrozumienie jest dużym krokiem naprzód w rozwoju poznawczym dziecka. Zdolność do logicznego wnioskowania toruje drogę do bardziej zaawansowanego rozumienia nauk ścisłych i matematyki, a także złożonych umiejętności językowych i perspektywy wymaganej do bardziej znaczących interakcji społecznych.

Odwracalność: Powrót do pierwotnej formy może się zmienić

Ostatnim kluczowym logicznym rozwojem rozumowania u dzieci jest zrozumienie pojęcia odwracalności. Odwracalność odnosi się do tego, jak rzeczy mogą być zmieniane i przywracane do pierwotnego stanu.

Jednym prostym przykładem, który dzieci wcześnie rozumieją, jest to, że można zwinąć kulkę gliny w długiego węża (ochrona), a następnie zwinąć ją z powrotem w kulkę (odwracalność) bez zmiany jego wewnętrznych właściwości.

Później dzieci będą w stanie zrozumieć bardziej złożone koncepcje dotyczące odwracalności i nieodwracalności. Na przykład wodę można zamrozić, a następnie rozmrozić, ale jajka nie mogą być rozszyfrowane.

Pełne zrozumienie konsekwencji odwracalności rozwija się od wczesnego dzieciństwa do okresu dojrzewania. Na przykład małe dzieci zaczynają uczyć się odwracalności podczas rozwiązywania prostych zadań matematycznych. Dowiadują się, że 5 + 3 = 8 i 8 – 5 = 3. To później ewoluuje w bardziej złożone problemy matematyczne z dzieleniem i mnożeniem, takie jak 12 x 5 = 60 i 60 / 5 = 12.

Ta koncepcja odwracalności opiera się na całej ich edukacji, a kiedy są nastolatkami, rozwiązują problemy matematyczne i naukowe wyższego rzędu w porównaniu z młodszymi odpowiednikami. Na przykład uczą się rozwiązywać za „x” w równaniach algebraicznych.