Jak rozwija się osteofit (ostroga kostna)

Ostefit to gładki wzrost lub depozyt kostny, określany również jako ostroga kostna. Z biegiem czasu rosną powoli i często nie mają żadnych objawów. Osteofity mogą powodować ból, jeśli uderzą w inne struktury lub urosną tak duże, że ograniczają ruch w stawie.

Osteofity są również czasami nazywane guzkami chrzęstno-kostnymi, osteochondrofitami i chondro-osteofitami.

Osteofity w zapaleniu stawów

Osteofity często rozwijają się w stawach wykazujących oznaki zwyrodnienia. Są one związane z najczęstszym rodzajem zapalenia stawów, chorobą zwyrodnieniową stawów.Ich obecność może służyć do odróżnienia choroby zwyrodnieniowej stawów od innych typów zapalenia stawów.

Podczas gdy choroba zwyrodnieniowa stawów obejmuje degradację chrząstki, dochodzi również do przebudowy kości podchrzęstnej w stawie, która może obejmować tworzenie ostróg kostnych.

Formacja osteofitów

Technicznie rzecz biorąc, osteofit to wyrostek kostny pokryty chrząstką włóknistą, pochodzący z komórek prekursorowych w okostnej, tkance wyścielającej kości i zawierającej komórki tworzące nową kość. W ich rozwoju rolę odgrywa transformujący czynnik wzrostu β.

Ostefit rozwija się, gdy chrząstka pozostała w uszkodzonym stawie próbuje naprawić po utracie chrząstki w innym miejscu stawu. Ma tendencję do tworzenia się w przedziale stawowym, w którym doszło do utraty chrząstki, co sugeruje, że jest to zdarzenie zlokalizowane. Powstawanie osteofitów stabilizuje uszkodzony staw.

To powiedziawszy, dokładnie, jak się tworzą i co stymuluje ich powstawanie, nie jest do końca zrozumiałe. Osteofity mogą również rozwijać się bez wyraźnego uszkodzenia chrząstki.

Lokalizacja formacji osteofitów

Ostofity brzeżne mogą rozwijać się na obrzeżach lub na krawędzi każdego stawu. Osteofity centralne są najbardziej widoczne w biodrze i kolanie.

Osteofity można również znaleźć w okolicy kręgosłupa, gdzie są związane z bólem pleców lub szyi i są uważane za powszechną oznakę zwyrodnieniowego zapalenia stawów (choroba zwyrodnieniowa stawów).

W kręgosłupie osteofit lub ostroga kostna może powodować ucisk nerwu (ucisk rdzenia kręgowego lub korzeni nerwowych) w neurootworze (pusta przestrzeń po lewej i prawej stronie każdego kręgu, która umożliwia nerwom przejście z rdzenia kręgowego do innych części cielesny).

Objawy czuciowe w tej sytuacji obejmują ból, drętwienie, pieczenie oraz mrowienie w kończynie obsługiwanej przez dotknięty korzeń nerwu rdzeniowego. Objawy ruchowe obejmują skurcze mięśni, skurcze, osłabienie lub utratę kontroli nad mięśniami w powiązanej części ciała.

Czynniki ryzyka

Pewne czynniki i stany mogą przyczyniać się do powstawania osteofitów. Obejmują one:

• Podwyższony wiek
• Zwyrodnienie dysku
• Zwyrodnienie stawów

• Uraz sportowy lub inny uraz stawów

• słaba postawa
• Genetyka
• Wrodzone nieprawidłowości szkieletu

Diagnoza

Tworzenie się osteofitów w dłoni można zdiagnozować na podstawie badania fizykalnego stawu międzypaliczkowego bliższego (PIP), stawu międzypaliczkowego dalszego (DIP) i pierwszego stawu nadgarstkowo-śródręcznego (CMC). Mówiąc najprościej w dłoni, podczas badania fizykalnego może być widoczny guzek lub guzek.

W przypadku innych stawów obecność osteofitu można zdiagnozować za pomocą badań obrazowych, takich jak zdjęcia rentgenowskie, rezonans magnetyczny (MRI) lub tomografia komputerowa (CT).

Gdyby prześwietlenia zostały wykonane na wszystkich osobach powyżej 50 roku życia, większość z nich wykazałaby pewne dowody na tworzenie się osteofitów. Jednak większość osteofitów nie wywołuje żadnych objawów.

Leczenie osteofitów

Obecność samego osteofitu nie ma znaczenia klinicznego, chyba że wystąpią towarzyszące mu objawy. Metody leczenia mogą obejmować:

• Fizykoterapia
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ)
• Środki przeciwbólowe (przeciwbólowe)
• Zastrzyki steroidowe
• Chirurgia: W kręgosłupie usunięcie osteofitu może być konieczne do bezpośredniej dekompresji ucisku nerwowego lub do zwiększenia szerokości kanału kręgowego w celu zmniejszenia szczypania przez osteofit.

Zazwyczaj najpierw próbuje się leczenia zachowawczego. Chirurgia jest zarezerwowana dla osób z ciężkimi objawami. Aktywność ma tendencję do zwiększania bólu związanego z osteofitem, podczas gdy odpoczynek pomaga zmniejszyć ból.