Leczenie przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C za pomocą Mavyret

Mavyret (glekaprawir, pibrentaswir) jest lekiem złożonym o ustalonej dawce, stosowanym w leczeniu przewlekłego zapalenia wątroby typu C (HCV). Leki stosowane w Mavyret działają poprzez blokowanie dwóch pojedynczych białek, które wirus musi replikować.

Mavyret został zatwierdzony 3 sierpnia 2017 r. przez amerykańską Agencję ds. Żywności i Leków do stosowania u osób dorosłych w wieku 18 lat i starszych. Badania sugerują, że lek może osiągnąć wskaźniki wyleczenia od 92% do 100% w zależności od podtypu HCV, co jest mniej więcej zgodne z innymi lekami przeciwwirusowymi o bezpośrednim działaniu (DAA) stosowanymi obecnie w leczeniu zapalenia wątroby typu C.

Plusy i minusy

Mavyret jest w stanie wyleczyć wszystkie sześć szczepów (genotypów) HCV i może być stosowany zarówno u osób, które nigdy nie miały kontaktu z lekami HCV, jak i u tych, u których leczenie nie powiodło się. Ponadto lek może być stosowany u osób z wyrównaną marskością wątroby (u których wątroba jest jeszcze sprawna).

Mavyret ma jedną kluczową przewagę nad podobnymi lekami, ponieważ może leczyć przewlekłe zapalenie wątroby typu C w ciągu zaledwie ośmiu tygodni. Wszystkie inne leki wymagają nie mniej niż 12 tygodni dla nowo leczonych pacjentów. Obejmuje to kombinację leku HCV Epclusa, która jest również zatwierdzona dla wszystkich sześciu genotypów.

Jednak w przeciwieństwie do Epclusa, Mavyret nie może być stosowany u osób ze zdekompensowaną marskością wątroby (których wątroby już nie funkcjonują).

Kolejnym kluczowym wyróżnikiem jest cena. Podczas gdy leki takie jak Epclusa mają cenę hurtową około 75 000 USD za 12-tygodniowy kurs (lub 890 USD za tabletkę), Mavyret jest oferowany w cenie 26 400 USD za kurs ośmiotygodniowy (lub 439 USD za tabletkę).

Różnica w cenie może wystarczyć, aby przekonać ubezpieczycieli zdrowotnych do rozszerzenia leczenia na 3,9 miliona Amerykanów przewlekle zakażonych HCV, z których większość musi poczekać na zatwierdzenie leczenia do wystąpienia znacznej niewydolności wątroby.

Zalecenia dotyczące przepisywania

Zalecana dawka leku Mavyret to trzy tabletki przyjmowane raz na dobę z jedzeniem. Każda tabletka zawiera 100 miligramów glekaprewiru i 40 miligramów pibrentaswiru. Tabletki są różowe, podłużne, powlekane i z wytłoczonym napisem „NXT” po jednej stronie.

Czas trwania terapii różni się w zależności od genotypu HCV, doświadczenia w leczeniu i stanu wątroby pacjenta, w następujący sposób:

• Wcześniej nieleczone, bez marskości: osiem tygodni
• Wcześniej nieleczone z wyrównaną marskością wątroby: 12 tygodni
• Wcześniej leczeni genotypami HCV 1, 2, 4, 5 i 6 bez marskości wątroby: od 8 do 16 tygodni w zależności od poprzedniej terapii
• Wcześniej leczeni genotypami 1, 2, 4, 5 i 6 HCV z wyrównaną marskością wątroby: od 12 do 16 tygodni w zależności od poprzedniej terapii
• Wcześniej leczeni HCV genotyp 3 z marskością wątroby lub bez: 16 tygodni

Około 75 procent Amerykanów z wirusowym zapaleniem wątroby typu C ma genotyp 1, który jest najbardziej rozpowszechniony, ale także najtrudniejszy do leczenia. Z kolei od 20 do 25 procent ma genotypy 2 i 3, podczas gdy tylko niewielka garstka ma genotypy 4, 5 lub 6.

Skutki uboczne

DAA nowszej generacji, takie jak Mavyret, mają znacznie mniej skutków ubocznych niż terapie wcześniejszej generacji, z których wiele obejmowało pegylowany interferon (peginterferon) i rybawirynę. Najczęstsze działania niepożądane związane ze stosowaniem leku Mavyret (występujące u ponad pięciu procent pacjentów) obejmują:

• Bół głowy
• Zmęczenie
• Mdłości
• Biegunka

Ogólnie rzecz biorąc, skutki uboczne są łatwe do opanowania i z czasem ulegają poprawie. W rzeczywistości badania przed wprowadzeniem na rynek wykazały, że mniej niż jeden procent osób przyjmujących Mavyret przerwało leczenie z powodu niedopuszczalnych skutków ubocznych.

Interakcje leków

Stosowanie leków opartych na ryfampicynie, powszechnie stosowanych w leczeniu gruźlicy, jest przeciwwskazane do stosowania z produktem Mavyret i należy je odstawić przed rozpoczęciem leczenia. Należą do nich leki o nazwach handlowych Mycobutin, Rifater, Rifamate, Rimactane, Rifadin i Priftin.

Wiadomo, że inne leki wchodzą w interakcje z lekiem Mavyret i mogą zwiększać lub zmniejszać stężenie leku Mavyret we krwi. Poniższe nie są zalecane do stosowania z Mavyret:

• Karbamepazyna, stosowana w leczeniu napadów padaczkowych i choroby afektywnej dwubiegunowej

• Leki antykoncepcyjne zawierające etynyloestradiol (estrogen)

• Sustiva (efawirenz) stosowany w terapii HIV

• Atorwastatyna, lowastatyna i symwastatyna stosowane w leczeniu wysokiego poziomu cholesterolu
• ziele dziurawca

Uszkodzenie wątroby

Mavyret jest przeciwwskazany do stosowania u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (mierzonymi w skali C w skali Child-Pugh) i nie jest zalecany dla osób z nawet umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (klasa B w skali Child-Pugh).

Testy czynności wątroby są zalecane przed rozpoczęciem terapii, aby uniknąć powikłań. Skala Child-Pugh jest również przydatna w określaniu ciężkości choroby wątroby na podstawie badań krwi i przeglądu charakterystycznych objawów.

Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B

Produkt Mavyret należy stosować ostrożnie u osób z zapaleniem wątroby typu B i C. Wirus zapalenia wątroby typu B (HBV) reaguje w trakcie leczenia lub wkrótce po jego zakończeniu. Reaktywacji mogą towarzyszyć objawy żółtaczki i zapalenia wątroby. Jeśli leczenie nie zostanie natychmiast przerwane, reaktywacja może prowadzić do niewydolności wątroby, a nawet śmierci.

Chociaż zakażenie HBV nie jest przeciwwskazaniem do stosowania preparatu Mavyret, wymagałoby to dokładniejszego monitorowania enzymów wątrobowych w celu zidentyfikowania wczesnych oznak reaktywacji.

W ciąży

Chociaż produkt Mavyret nie jest przeciwwskazany w ciąży, dostępnych jest niewiele danych klinicznych u ludzi pozwalających na ocenę rzeczywistego ryzyka. Mając to na uwadze, badania na zwierzętach wykazały, że stosowanie glekaprewiru i pibrentaswiru w czasie ciąży nie jest związane z nieprawidłowościami płodu, w tym z narażeniem podczas karmienia piersią.

Zalecana jest konsultacja specjalistyczna, aby nie tylko ocenić korzyści i ryzyko leczenia, ale także ustalić, czy leczenie jest pilne, czy może zostać opóźnione do czasu porodu.

Aby zapobiec ciąży podczas leczenia, parom zaleca się stosowanie co najmniej dwóch niehormonalnych metod antykoncepcji w trakcie i do sześciu miesięcy po zakończeniu terapii. Ponieważ antykoncepcja oparta na estrogenie nie jest zalecana, porozmawiaj ze swoim lekarzem, aby sprawdzić, czy doustny środek antykoncepcyjny zawierający wyłącznie progestagen może być odpowiednią opcją.