Nastrój dysforyczny: znaki ostrzegawcze i sposoby radzenia sobie

Dysforia odnosi się do głębokiego poczucia nieszczęścia, niepokoju i obojętności. Nie jest to diagnoza, ale raczej objaw związany z różnymi stanami zdrowia psychicznego, w tym z depresją, chorobą afektywną dwubiegunową i schizofrenią.

Czytaj dalej, aby dowiedzieć się, czy doświadczasz nastroju dysforycznego i co możesz z tym zrobić.

Co to jest dysforia?

Dysforia opisuje intensywny stan emocjonalny, który może być objawem wielu diagnoz zdrowia psychicznego. To głęboki stan niezadowolenia i niepokoju. Wielu opisuje to jako uczucie nieszczęścia lub smutku.

Objawy mogą objawiać się depresją, lękiem, drażliwością i trudnościami z koncentracją. Osoba może również doświadczać silnych emocji, takich jak gniew, brak zainteresowania lub przyjemności w czynnościach oraz zaburzenia wzorców jedzenia i spania.

Badania pokazują, że osoby z dysforią mogą być zaabsorbowane przyszłością i patrzeć na świat przez negatywne soczewki, co utrudnia uzyskanie perspektywy i rozważenie realistycznych wyników.

Nastrój dysforyczny może wystąpić w stanie mieszanym, w którym dana osoba odczuwa smutek, apatię lub drażliwość, a jednocześnie doświadcza objawów manii, takich jak nadęte poczucie siebie, gonitwa myśli lub presja mówienia.

Co powoduje dysforyczny nastrój?

Przegląd badań z 2017 r. badający przyczyny różnych stanów w chorobie afektywnej dwubiegunowej przypisywał dysforię kilku czynnikom:

• Uraz
• Negatywne doświadczenia z dzieciństwa
• Stosowanie substancji
• Wycofanie się z substancji
• Naprężenie
• Ruminacje (koncentracja na tych samych myślach)
• Zakłócenia rytmu dobowego (cykl snu i czuwania)
• Podatność genetyczna
• Zmiany w neuroprzekaźnikach, takich jak dopamina, które mogą powodować zmiany nastroju

Jak czuje się dysforia?

Ludzie mają wyjątkowe doświadczenia związane z dysforią. Jednak ogólnie rzecz biorąc, nastrój dysforyczny może obejmować następujące objawy:

• Drażliwość
• Potężne emocje, takie jak poczucie winy, złość czy melancholia
• Uczucia porażki
• Głębokie poczucie niezadowolenia lub niezadowolenia
• Czuć się zaszczyconym
• Agresja i wrogość
• Brak przyjemności w codziennych czynnościach
• Naprężenie
• Zmiany wzorców jedzenia i spania
• Walka o zarządzanie lub wyzdrowienie z niskich i głębokich emocji

Nakładają się na inne zaburzenia psychiczne

Stan dysforii może wystąpić w następujących warunkach:

• Ciężkie zaburzenie depresyjne
• Zaburzenie afektywne dwubiegunowe

• Uogólnione zaburzenie lękowe

• Schizofrenia

• Zespół stresu pourazowego (PTSD)

• Zaburzenia używania substancji (i odstawienie substancji)

• Zaburzenia odżywiania

• Zaburzenia osobowości, w szczególności zaburzenie osobowości typu borderline

• Dysforia płci
• Przedmiesiączkowe zaburzenie dysforyczne

Dysforia w połączeniu z lękiem lub używaniem substancji może skomplikować leczenie. Poszukiwanie oceny i leczenia ma kluczowe znaczenie dla złagodzenia dysforii.

Utrzymywanie się nastroju dysforycznego może wskazywać na leżący u podłoża stan zdrowia psychicznego. Zwiększa również ryzyko samobójstwa.

Leczenie nastroju dysforycznego

Leczenie może się różnić w zależności od pierwotnej lub podstawowej przyczyny dysforii. Konsultacja z lekarzem może pomóc wykluczyć wszelkie schorzenia fizyczne, podczas gdy ocena z psychiatrą może ujawnić przyczyny psychologiczne.

Zalecenia dotyczące leczenia mogą obejmować leki przeciwdepresyjne, stabilizatory nastroju lub inne leki zalecane przez Twojego dostawcę.

Terapia może być również skuteczna we wspieraniu pacjentów z nastrojem dysforycznym. Niektóre strategie, których pacjent może nauczyć się podczas terapii, obejmują:

• Radzenie sobie z niepokojącymi emocjami
• Ustalenie spójnej rutyny
• Rozwijanie zrównoważonego myślenia
• Techniki regulacji emocji

Strategie radzenia sobie

Priorytetowe traktowanie samoopieki i radzenia sobie ze stresem może również pomóc w poprawie nastroju.

Przykłady działań, które mogą pomóc, obejmują:

• Ćwiczenie współczucia wobec siebie
• Ćwiczenia
• Dobrze się odżywiać
• Uzyskiwanie stałego dobrego snu
• Łączenie się z bliskimi
• Zajęcia uważności, takie jak głębokie oddychanie lub medytacja

Pamiętaj, że pomoc jest tam. Jeśli odczuwasz objawy nastroju dysforycznego, skontaktuj się ze swoim lekarzem, aby omówić możliwości leczenia.

Streszczenie

Nastrój dysforyczny to konsekwentny stan głębokiego nieszczęścia i niezadowolenia. Objawy mogą obejmować niezadowolenie, drażliwość, stres, agresję oraz poczucie złości, winy lub porażki. Może to być oznaką wielu różnych diagnoz zdrowia psychicznego, dlatego ważne jest, aby podzielić się objawami z lekarzem lub specjalistą ds. zdrowia psychicznego, aby uzyskać właściwą diagnozę.

Dysforia może przypominać gęstą i nieprzeniknioną mgłę. Trudno jest otrząsnąć się z takich emocji, jak głębokie niezadowolenie, niezadowolenie i smutek. Ocena przez specjalistę ds. zdrowia psychicznego może zapewnić wgląd w to, co przyczynia się do dysforii. Ta wiedza pozwala omówić opcje leczenia i samoopieki, aby poprawić nastrój.