Niezgłoszone wczesne nadużycia mogą mieć rozległe skutki zdrowotne w wieku dorosłym

Według niedawnego badania opublikowanego w Pediatrics, niezgłoszone nadużycia fizyczne w ciągu pierwszych pięciu lat życia mają długoterminowe szkodliwe skutki.

Naukowcy z Duke University w Durham w Północnej Karolinie obserwowali dzieci od przedszkola do dorosłości. Rodzice byli przesłuchiwani na temat reakcji na problematyczne zachowania ich dzieci w wieku przedszkolnym, a ankieterzy wykorzystali te informacje do oceny prawdopodobieństwa, że ​​dziecko było znęcane fizycznie w ciągu pierwszych pięciu lat życia.

Wyniki dla dorosłych mierzono na podstawie 23 wskaźników edukacji i stabilności ekonomicznej, zdrowia psychicznego, zdrowia fizycznego i używania substancji. Wzięto również pod uwagę wyroki skazujące.

„Zrozumienie długoterminowych skutków niekorzystnych doświadczeń w dzieciństwie jest ważne dla zidentyfikowania potencjalnych celów interwencji i obszarów, w których dzieci, rodzice i społeczności skorzystałyby z dodatkowych zasobów na działania zapobiegawcze” – mówi główna autorka dr Jennifer E. Lansford.

Wyniki badań

Naukowcy odkryli, że dorośli, którzy byli maltretowani, częściej otrzymywali specjalne usługi edukacyjne, powtarzali klasę, otrzymywali pomoc rządową, uzyskiwali wyniki kliniczne w zakresie zaburzeń eksternalizacyjnych lub internalizacyjnych i zostali skazani za przestępstwo w ciągu ostatniego roku. w porównaniu z tymi, którzy nie byli fizycznie maltretowani (podczas kontroli potencjalnych czynników zakłócających).

Ci, którzy byli maltretowani, częściej zgłaszali słabszy poziom zdrowia fizycznego. Nie zaobserwowano jednak żadnych różnic w odniesieniu do używania substancji.

„Większość przypadków krzywdzenia dzieci nie jest zgłaszana władzom, ale te odkrycia sugerują, że nawet niezgłoszone nadużycia fizyczne w próbkach społeczności mogą mieć długotrwały, szkodliwy wpływ na dorosłość” – napisali autorzy.

„Dzieci, które są maltretowane fizycznie w ciągu pierwszych pięciu lat życia, są ponad dwa razy bardziej narażone niż dzieci, które nie są wykorzystywane w szerokim zakresie szkodliwych wyników w edukacji, ekonomii, zdrowiu psychicznym, zdrowiu fizycznym i przestępczości w wieku dorosłym” Lansford mówi.

Lansford dodaje, że chociaż spodziewali się znaleźć długoterminowe szkodliwe skutki wczesnego wykorzystywania dzieci, skala skutków była godna uwagi, zwłaszcza ze względu na projekt badania.

„Były to próbki społeczności, które niekoniecznie zostały zwrócone władzom, a próbki były śledzone prospektywnie od dzieciństwa do dorosłości, a nie próbki poproszone o przypomnienie sobie doświadczeń z dzieciństwa, które mogli błędnie zapamiętać” – wyjaśnia Lansford.

Pierwsze pięć lat dziecka

„Pierwsze pięć lat życia to czas krytyczny nie tylko dla rozwoju fizycznego, ale także dla rozwoju społecznego i emocjonalnego”, mówi licencjonowany psycholog kliniczny i oceniający rodziców, dr Melanie English, MSW.

Oprócz nauki raczkowania, chodzenia i mówienia, dzieci uczą się również i rozumieją emocje, rutyny, zasady i relacje. „Patrzą na opiekunów, szukając miłości i uwagi oraz zaspokajając ich podstawowe potrzeby” – mówi English. „Zdrowy rozwój oznacza, że ​​budują zaufanie do otaczających ich ludzi, a tym samym do ich otoczenia, a jest to aktywny i ważny proces, nawet uważany za krytyczny”.

Trudno później cofnąć te wcześnie kształtujące się poglądy na świat, które z czasem mogą być wszechobecne i przekonujące. „Jako dorośli nasze relacje i świat są znacznie większe niż wtedy, gdy byliśmy dziećmi i obejmują nasze relacje z naszymi własnymi dziećmi, ważnymi innymi osobami, współpracownikami, przyjaciółmi i społecznością” – wyjaśnia English. „Wczesne dzieciństwo może stworzyć fundament dla naszego światopoglądu i wpłynąć na wiele lub wszystkie nasze relacje i sposób, w jaki postrzegamy siebie w świecie”.

Różne rodzaje nadużyć

Ważne jest, aby zdać sobie sprawę, że nie każde znęcanie się ma charakter fizyczny, ale może mieć równie poważne konsekwencje. „Mogą być emocjonalne i psychologiczne i mogą krzyczeć, łamać przedmioty, maltretować zwierzęta, nadmierną dyscyplinę lub ograniczać jedzenie, wygodę, zabawki lub miłość” – mówi English.

„Te poniżające etykiety i przewidywania (takie jak „nigdy nie osiągniesz niczego” lub „jesteś bezwartościowy”) mogą być postrzegane jako prawda i mają długotrwały wpływ na samoocenę i samoregulację (niepokój myślowy)” Angielski wyjaśnia. „Na przykład, jeśli dziecko ciągle słyszy, że jest przegranym, prawdopodobnie uwierzy, że nim jest”.

Czasami ofiary molestowania wyjaśniają, że choć siniak zagoi się fizycznie, emocjonalnie obraźliwe i obraźliwe imię lub komentarz może trwać znacznie dłużej.

Jak możemy coś zmienić?

Lansford przede wszystkim kładzie nacisk na zapobieganie przemocy fizycznej. „Na przykład pediatrzy i wychowawcy mogą rozmawiać z rodzicami o tym, jak ważne jest stosowanie wyłącznie form dyscypliny bez użycia przemocy i udzielać wskazówek dotyczących alternatyw dla kar cielesnych” – sugeruje.

Podkreśla również potrzebę innych form wsparcia dla rodziców, aby zapobiec krzywdzeniu dzieci. A dla dzieci, które padły ofiarą przemocy, wczesna interwencja jest ważna, aby zapobiec ugruntowaniu się problemów behawioralnych, emocjonalnych i akademickich, które mogą pojawić się wcześnie w odpowiedzi na maltretowanie i utrzymywać się do dorosłości.

W niektórych przypadkach istnieje spuścizna przemocy fizycznej. „Jesteśmy wytworami naszego dzieciństwa i rzeczywiście istnieją wyuczone cykle przemocy, nawet nieumyślnie, które rodzice stosują do rodzicielstwa, być może nie zdając sobie z tego sprawy ani nie kwestionując tego, albo dlatego, że przyznanie się do przemocy i wyzdrowienie z niej w przeszłości może być bolesne” – wyjaśnia English.

Ale ważne jest, aby przyznać, że są też rodzice, którzy ciężko pracują, aby przerwać te cykle przemocy – poprzez poradnictwo, rozwiązanie i uczenie się nowych technik rodzicielskich. „Być może skonfrontowali się ze swoją przeszłością lub własnymi rodzicami i zdecydowali, że chcą powstrzymać dalsze nadużycia i wyrwać się z jego uścisku lub wpływu” – mówi English.