Objawy wścieklizny

Pomimo tego, że w Stanach Zjednoczonych występuje rzadko, wścieklizna pozostaje przerażającą perspektywą ze względu na szybkość rozwoju i postępu objawów neurologicznych. Wczesna infekcja może objawiać się jedynie lekką gorączką i bólem głowy. Objawy pojawiające się po okresie inkubacji (30 do 90 dni) będą niezmiennie ciężkie i obejmują splątanie, nadmierne ślinienie się, drgawki, paraliż, majaczenie i śpiączkę.Gdy pojawią się objawy, śmierć jest niestety prawie nieunikniona.

Ten typ wirusa, znany jako lyssavirus, przemieszcza się przez sieć komórek nerwowych, powodując postępujące objawy, stopniowo infiltrując mózg i centralny układ nerwowy.Dlatego w przeciwieństwie do niektórych chorób zakaźnych nie można czekać na pojawienie się objawów choroby. Musisz zgłosić się na leczenie w momencie, gdy przyjdziesz, zostałeś ugryziony lub podrapany przez zwierzę, które ma lub jest podejrzewane o wściekliznę.

Objawy wścieklizny można scharakteryzować poprzez etapy zakażenia, szeroko określane jako okres inkubacji, okres prodromalny, ostry okres neurologiczny oraz śpiączka poprzedzająca śmierć.

Okres inkubacji

Okres inkubacji to czas pomiędzy ekspozycją na wirusa a pojawieniem się pierwszych objawów. Okres ten może trwać średnio od 30 do 90 dni, ale może być krótszy lub dłuższy w zależności od gospodarza i czynników wirusowych.

Objawy wścieklizny w okresie inkubacji mogą obejmować:

• Gorączka
• Ból głowy
• Mrowienie lub pieczenie w miejscu narażenia (znane jako parestezje)

Okres prodromalny

Okres prodromalny opisuje pierwsze pojawienie się objawów. To wtedy wirus po raz pierwszy dostaje się do ośrodkowego układu nerwowego i zaczyna powodować uszkodzenia.

Faza prodromalna trwa średnio od 2 do 10 dni i może powodować takie objawy jak:

• Zmęczenie
• ogólne złe samopoczucie (złe samopoczucie)
• Utrata apetytu (anoreksja)
• Ból, obrzęk gardła (zapalenie gardła)
• Mdłości
• Wymioty
• Biegunka
• Podniecenie
• Bezsenność
• Niepokój i depresja

Ostry okres neurologiczny

Ostry okres neurologiczny trwa od dwóch do dziesięciu dni i prawie zawsze kończy się śmiercią. Rodzaje i cechy charakterystyczne objawów mogą się różnić, w dużej mierze w zależności od tego, jak ciężka lub łagodna była początkowa ekspozycja.

Wścieklizna wścieklizna to typ większości osób z doświadczeniem.Jak sama nazwa wskazuje, ta forma wścieklizny charakteryzuje się gwałtownymi objawami fizycznymi i neurologicznymi. Objawy mogą pojawiać się i znikać, często przeplatane chwilami spokoju i przytomności.Śmierć będzie najczęściej spowodowana zatrzymaniem krążenia i oddychania.

Wścieklizna porażenna dotyka do 20 procent ludzi i powoduje stopniowe osłabienie mięśni, zaczynając od miejsca narażenia i rozszerzając się na zewnątrz.W końcu nastąpi paraliż i śmierć (zwykle z powodu niewydolności oddechowej). Uważa się, że większość przypadków paraliżu jest spowodowana niewielkim urazem, takim jak zaciśnięcie, które pozostało niezauważone.

Wścieklizna nietypowa to typ najczęściej kojarzony z ukąszeniami nietoperzy. Może obejmować objawy zarówno wściekłych, jak i paraliżujących postaci choroby. Różnice w objawach i nasileniu często utrudniają rozpoznanie przypadku jako wścieklizny.

Objawy wścieklizny występujące w ostrym okresie neurologicznym mogą obejmować:

• Nadpobudliwość
• Nadmierne wydzielanie śliny
• Hydrofobia (niepokojący objaw charakteryzujący się nieugaszonym pragnieniem, niemożnością przełykania i paniką po podaniu płynów do picia)
• Priapizm (uporczywy i bolesny wzwód prącia)
• Ekstremalna wrażliwość na światło (światłowstręt)
• Paranoja
• Zamieszanie i niespójność
• Agresja (w tym bicie i gryzienie)
• Halucynacje
• Napady padaczkowe
• Częściowy paraliż
• Delirium

Objawy te wkrótce doprowadzą do śpiączki, ponieważ infekcja wścieklizną powoduje rozległe zapalenie mózgu.Bez intensywnej opieki podtrzymującej śmierć zwykle następuje w ciągu kilku godzin lub dni.

Kiedy iść do lekarza

Po pojawieniu się objawów wścieklizny infekcja prawie zawsze kończy się śmiercią. W tym celu musisz zadbać o opiekę w momencie, gdy zostaniesz ugryziony przez dzikie zwierzę, a nawet domowe.

Zacznij od dokładnego umycia rany mydłem i ciepłą wodą. Chociaż lekarz powinien być postrzegany w trybie pilnym, stan ten nie jest na tym etapie uważany za nagły przypadek medyczny. Po prostu ważne jest, aby udać się do lekarza, najlepiej tego samego dnia, i przekazać jak najwięcej informacji o ataku. Nawet jeśli byłeś wcześniej zaszczepiony na wściekliznę, nadal powinieneś zbadać swoją ranę.

Jeśli zwierzę zostało schwytane (lub podejrzane zwierzę zostało poddane kwarantannie), można przeprowadzić testy w celu ustalenia, czy ma wścieklizną. Ale nawet wtedy leczenie niekoniecznie byłoby opóźnione w oczekiwaniu na wyniki. Dzieje się tak, ponieważ jedynym pewnym sposobem potwierdzenia wścieklizny jest uśpienie zwierzęcia i pobranie dwóch próbek tkanki z mózgu. Oczywiście w przypadku zwierzęcia domowego może to być mniej opcją, jeśli objawy są niejasne, niespecyficzne lub nieistniejące.

Niezależnie od okoliczności, jeśli istnieje rzeczywiste podejrzenie narażenia, leczenie należy rozpocząć bezzwłocznie.

Z drugiej strony, jeśli zostałeś podrapany przez podejrzane zwierzę lub miałeś kontakt z płynami ustrojowymi chorego lub martwego zwierzęcia, powinieneś udać się do lekarza, choćby dla spokoju ducha. Jest to szczególnie ważne, jeśli mieszkasz na obszarze, na którym wykryto wściekliznę zwierzęcą.

Chociaż wścieklizna może być przenoszona tylko przez ślinę lub tkanki mózgowe/nerwowe, każde potencjalne narażenie, nawet niewielkie, należy traktować poważnie. Jeśli już, może to dać ci impuls do zaszczepienia się na wściekliznę i zmniejszyć przyszłe ryzyko.