Oznaki i objawy hipotermii

Oznaki i objawy hipotermii dzieli się z grubsza według nasilenia hipotermii. Nie ma uniwersalnej definicji kategorii ciężkości, ale większość pracowników służby zdrowia stosuje łagodne, umiarkowane i ciężkie, zdefiniowane na podstawie temperatury ciała i powiązanych objawów.

Narażenie na zimno może pojawiać się powoli, wpływając na kogoś, zanim zorientuje się, że jest problem. Jeśli nie szukasz oznak i objawów hipotermii, możesz łatwo przeoczyć, dopóki problem nie stanie się znaczący.

Podejrzenie hipotermii jest prawie tak samo ważne jak rozpoznanie oznak i objawów. Równie ważne jest rozpoznanie warunków, w których może wystąpić hipotermia i zwrócenie szczególnej uwagi na osoby narażone na te warunki, w tym na siebie.

Łagodna hipotermia

Gdy ciało się ochłodzi, podejmie kroki, aby zapobiec utracie ciepła. Najwcześniejsze objawy hipotermii pojawiają się, gdy temperatura skóry (nie temperatura głęboka ciała) spada poniżej średnio około 95 stopni, mierzona na kilku obszarach ciała – tak zwana średnia temperatura skóry.

Na tym wczesnym etapie zmniejsza się krążenie w skórze, co utrzymuje krew z dala od zimnej powierzchni ciała i pomaga w utrzymaniu temperatury głębokiej ciała. Osoba może zauważyć, że umiejętności motoryczne (na przykład pisanie SMS-ów przez telefon) stają się coraz trudniejsze i zaczyna się trząść. Drżenie pochodzi z wydatkowania energii przez ciało, aby wytworzyć ciepło i jest mechanizmem radzenia sobie z narażeniem na zimno.

Rzeczywista hipotermia występuje, gdy temperatura głęboka ciała spada poniżej 95 stopni. Niekontrolowane dreszcze to pierwsza i najbardziej oczywista oznaka łagodnej hipotermii.

Jeśli zostaniesz usunięty lub chroniony przed zimnem (np. kocami, suchymi ubraniami, gorącym kakao), łagodną hipotermię można dość łatwo odwrócić. Jeśli nie, temperatura głęboka prawdopodobnie będzie nadal spadać.

Umiarkowana/ciężka hipotermia

Nieleczona łagodna hipotermia może się pogorszyć, a temperatura ciała może spaść poniżej 90 stopni i stanie się umiarkowaną hipotermią. Dreszcze ustają, gdy ciało przestawia się z używania energii jako źródła ciepła na oszczędzanie energii w obliczu zimna.

Gdy osiągniesz umiarkowaną hipotermię, sytuacja musi zostać rozwiązana, w przeciwnym razie będzie się dalej pogarszać i rozwinie się ciężka hipotermia.

Gdy temperatura wnętrza ciała spadnie poniżej 83 stopni, najprawdopodobniej będziesz nieprzytomny i nie reagujesz na większość bodźców. Często głębokie odruchy ścięgniste są osłabione lub nieobecne, co oznacza, że ​​nie zareagujesz na żadne próby przebudzenia.

Pacjenci w tym stadium hipotermii są narażeni na zwiększone ryzyko nagłego zatrzymania akcji serca z powodu drażliwości tkanki mięśnia sercowego w niższych temperaturach. Nawet ponowne rozgrzanie będzie wymagało ścisłego monitorowania w przypadku, gdy pacjent cierpi na arytmię serca.

Komplikacje

Pacjenci w podeszłym wieku, bardzo młodzi pacjenci, pacjenci z cukrzycą lub problemami krążenia oraz pacjenci z niską zawartością tkanki tłuszczowej są bardziej podatni na hipotermię i jej powikłania w porównaniu z resztą populacji.

Odmrożenie

W ujemnych temperaturach reakcja organizmu na hipotermię stwarza również zwiększone ryzyko odmrożeń. Odmrożenie występuje, gdy tkanki ciała zamarzają i krystalizują. Najbardziej podatne na odmrożenia są najbardziej dystalne części ciała (palce u rąk, nóg, nosa i małżowiny uszne). To tam najtrudniej jest zalać tkanki stałym przepływem ciepłej krwi.

W zimnych środowiskach pierwszym mechanizmem kompensacyjnym, którego organizm używa do zmniejszenia utraty ciepła, jest odprowadzanie krwi z powierzchni ciała. Ma to niepożądany efekt polegający na nieogrzewaniu tych dystalnych punktów. Mroźne temperatury otoczenia spowodują zamrożenie tkanek bez świeżej, ciepłej krwi, która by temu przeciwdziałała.

Możliwe jest wystąpienie odmrożeń bez rozwoju hipotermii, ale obecność odmrożeń jest wskaźnikiem, że środowisko jest niebezpiecznie zimne i hipotermia jest możliwa.

Kiedy iść do lekarza

Najłagodniejszą hipotermię można leczyć bez pomocy lekarza. Zwykle wystarczy przenieść pacjenta do ciepłego i suchego otoczenia.

Podczas oczekiwania na karetkę, jeśli to możliwe, przenieś pacjenta do suchego, ciepłego otoczenia. Usuń mokre ubrania. Suchy pacjent z cienkim kocem jest lepszy niż pacjent okryty wieloma warstwami mokrej odzieży.