Przegląd chirurgii artroskopowej

Chirurgia Artroskopowa

Zamiast używać dużego nacięcia w celu sprawdzenia uszkodzenia stawu, procedura wykorzystuje małe nacięcia, w które wprowadza się małą kamerę (artroskop). Chirurg może następnie zbadać staw i wykonać zdjęcia lub próbki tkanki, aby określić zakres lub rodzaj występującego uszkodzenia.

Ta procedura może być stosowana wraz z dodatkowymi technikami chirurgicznymi. Na przykład, jeśli chirurg wykonuje artroskopię stawu barkowego i stwierdzi, że mankiet rotatorów został rozdarty, do zabiegu może zostać dodana naprawa mankietu rotatorów.

Jedną z korzyści tego minimalnie inwazyjnego podejścia jest to, że operacja ta jest zwykle wykonywana w warunkach ambulatoryjnych, a pacjent wraca do domu tego samego dnia. Powrót do zdrowia jest zwykle szybszy niż przy porównywalnych procedurach wykonywanych „otwartych” ze znacznie większym nacięciem.

Dlaczego artroskopia jest konieczna?

Chirurgia artroskopowa służy do badania stawów ciała w celu ustalenia przyczyny uszkodzenia stawów lub zakresu uszkodzenia. Operacja jest wykonywana, gdy lekarze nie są w stanie określić źródła problemu ze stawem. Na przykład, jeśli podejrzewa, że ​​staw jest uszkodzony, ale inne badania diagnostyczne, takie jak prześwietlenia rentgenowskie, tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny, nie są w stanie określić charakteru uszkodzenia, można wykonać artroskopię w celu postawienia diagnozy.

Biopsję, czyli pobranie fragmentu tkanki do badania, można również wykonać podczas artroskopii. Tkanka ta może być wykorzystana do postawienia diagnozy, gdy tkanka jest badana pod mikroskopem. Podczas zabiegu można również pobrać płyn ze stawu, zwykle w celu określenia charakteru ewentualnej infekcji.

Aktualne badania wskazują, że artroskopia stawu kolanowego może nie być pomocna dla pacjentów z zapaleniem stawów, ale decyzję o wykonaniu zabiegu należy podejmować indywidualnie w konsultacji z chirurgiem.

Stawy często badane za pomocą artroskopii

• Kolano
• Kostka
• Biodro
• Łokieć
• Nadgarstek
• Ramię

Ryzyko operacji artroskopowej

Oprócz ogólnego ryzyka związanego z zabiegiem chirurgicznym i ryzykiem znieczulenia, artroskopia ma swoje własne ryzyko, takie jak niewielkie ryzyko uszkodzenia stawu podczas zabiegu, a także uszkodzenia tętnic i żył wokół stawu.

Podczas zabiegów wykonywanych poniżej pasa istnieje ryzyko powstania zakrzepów krwi określanych jako zakrzepica żył głębokich lub DVT. Ryzyko infekcji występuje podczas zabiegu, ale jest mniejsze niż w przypadku tradycyjnych zabiegów z pełnowymiarowym nacięciem.

Procedura chirurgiczna

Artroskopia stawu jest zwykle wykonywana w znieczuleniu miejscowym, regionalnym lub ogólnym.

W większości przypadków zabieg przeprowadzany jest w trybie ambulatoryjnym, w którym pacjent wraca do domu tego samego dnia. Rodzaj zastosowanego znieczulenia zależy od uszkodzeń, jakie chirurg spodziewa się znaleźć, oraz od rodzaju zabiegów, które chirurg zamierza wykonać.

Gdy znieczulenie zacznie działać, chirurg zaczyna od wykonania małych nacięć o długości około 1 do 2 centymetrów w pobliżu stawu. W razie potrzeby będzie to powtarzane, aby umożliwić chirurgowi pełną wizualizację uszkodzonego stawu.

W nacięcia wprowadzane są instrumenty, w tym maleńka kamera. Chirurg wizualizuje staw na ekranie telewizora, zamiast patrzeć przez nacięcie. Jedno z nacięć jest następnie używane do delikatnego przepłukania stawu płynem. To rozszerza tkankę wokół stawu, dając więcej miejsca chirurgowi i poprawiając obrazy wysyłane przez kamerę.

Chirurg szuka następnie uszkodzeń lub źródła bólu, szukając problemów z kością, więzadłami, ścięgnami i otaczającymi tkankami. Jeśli zostaną znalezione odłamki kostne lub obcy materiał, są one usuwane. W razie potrzeby można wykonać biopsje próbek tkanek i płynów.

Po oględzinach stawu i pobraniu potrzebnych próbek tkanek, część zabiegów artroskopowych jest zakończona. Jednak w wielu przypadkach zostanie wykonana dodatkowa operacja, aby naprawić wykryty problem.

Jeżeli nie jest potrzebny dodatkowy zabieg chirurgiczny, narzędzia są wycofywane ze stawu, a nacięcia zamykane zszywkami, szwami, steri-stripami lub klejem chirurgicznym, w zależności od preferencji chirurga i miejsca operacji.

Znieczulenie zostanie przerwane i podane zostaną leki, które pomogą Ci się obudzić. Zostaniesz przeniesiony do obszaru pooperacyjnego, aby być ściśle monitorowanym, podczas gdy reszta znieczulenia zniknie.

Rekonwalescencja po operacji artroskopowej

Po zakończeniu operacji artroskopowej zostaniesz przeniesiony do sali pooperacyjnej, aby monitorować, podczas gdy znieczulenie ustąpi. W tym czasie możesz otrzymać leki przeciwbólowe. Gdy już się obudzisz i będziesz czujny, powinieneś być w stanie wrócić do domu (jeśli Twoja operacja została zaplanowana jako zabieg ambulatoryjny). Musisz poprosić kogoś o odwiezienie Cię do domu, ponieważ po znieczuleniu nie będziesz w stanie prowadzić samochodu.

W razie potrzeby zostanie zastosowane urządzenie unieruchamiające staw, aby zabezpieczyć staw i zapobiec zginaniu lub ruchom podczas procesu gojenia. Na przykład po przebudzeniu po artroskopii może znajdować się nosidło barkowe lub orteza kolana. Możesz również otrzymać kule lub laskę, aby zapobiec wywieraniu zbyt dużego nacisku na staw po operacji.

Po powrocie do domu będziesz musiał sprawdzić nacięcie pod kątem oznak infekcji i wykonać zabieg pielęgnacyjny. Jeśli zauważysz, że twoje nacięcie wykazuje oznaki infekcji, musisz powiadomić swojego chirurga. Będziesz także chciał powiadomić swojego chirurga, jeśli zauważysz niewyjaśniony obrzęk, ponieważ może to wskazywać na obecność zakrzepu krwi.

Chirurg powinien udzielić szczegółowych instrukcji dotyczących akceptowalnego poziomu aktywności w ciągu kilku dni po zabiegu. Możesz zostać poproszony o jak najmniejsze używanie stawu lub twój chirurg może poprosić o natychmiastowe rozpoczęcie fizjoterapii w celu rehabilitacji stawu.

Czas potrzebny na powrót do zdrowia będzie się różnić w zależności od operacji i stopnia urazu. Prosta artroskopia może wymagać powrotu do zdrowia już po dwóch tygodniach, ale jeśli zabieg jest połączony z naprawą więzadeł lub inną bardziej skomplikowaną operacją, powrót do zdrowia może być znacznie dłuższy.