Przegląd operacji przepukliny udowej

Przepuklina udowa ma miejsce, gdy osłabienie mięśnia pachwiny powoduje wybrzuszenie jelita. Pierwszym objawem przepukliny udowej jest zwykle niewyjaśnione wybrzuszenie w okolicy pachwiny lub górnej części uda. Zwykle jest to coś, co rozwija się z czasem, a nie coś, z czym człowiek się rodzi.

Ustalenie, czy przepuklina jest przepukliną udową, czy pachwinową, może być trudne. Różnią się tylko lokalizacją względem więzadła pachwinowego. Przepuklina w okolicy pachwiny powyżej więzadła pachwinowego to przepuklina pachwinowa; poniżej więzadła jest to przepuklina udowa. Często specjalista musi określić, jaki rodzaj przepukliny jest obecny i może zostać zidentyfikowany dopiero po rozpoczęciu operacji.

Powoduje

Powtarzające się lub ciągłe wysiłki w celu wypróżnienia mogą powodować przepuklinę, podobnie jak wysiłek przy oddawaniu moczu, co często zdarza się w przypadku problemów z prostatą. Przewlekły kaszel, spowodowany chorobą płuc lub paleniem, może zwiększyć ryzyko rozwoju przepukliny.

Otyłość może zwiększać ryzyko rozwoju przepukliny, a utrata wagi może zapobiegać tworzeniu się przepukliny lub jej powiększaniu.

Czynniki ryzyka

Przepukliny udowe występują najczęściej u kobiet, chociaż mogą rozwijać się u mężczyzn i dzieci.Starsze kobiety i kobiety bardzo małe lub szczupłe są bardziej narażone na rozwój przepukliny udowej.

Objawy

Przepuklina udowa nie goi się sama i wymaga naprawy chirurgicznej. Początkowo przepuklina może być tylko niewielkim guzkiem w pachwinie, a z czasem może się znacznie powiększyć. Może również wydawać się, że rośnie i kurczy się wraz z różnymi czynnościami.

Zwiększone ciśnienie w jamie brzusznej podczas czynności, takich jak napinanie się, aby wypróżnić się lub kichanie, może wepchnąć więcej jelit do obszaru przepukliny, sprawiając, że przepuklina tymczasowo się powiększa.

Kiedy jest nagły wypadek

Przepuklina, która utknie w pozycji „na zewnątrz”, nazywana jest przepukliną uwięzioną. Jest to częste powikłanie przepuklin udowych. Chociaż przepuklina uwięziona nie jest nagłym przypadkiem, wymaga pomocy medycznej.

Uwięziona przepuklina jest stanem nagłym, gdy staje się „przepukliną uduszoną”, w której tkanka wybrzuszona na zewnątrz mięśnia jest pozbawiona dopływu krwi. Może to spowodować śmierć tkanki wybrzuszonej przez przepuklinę.

Przepuklina udowa wiąże się z większym ryzykiem uwięzienia i uduszenia niż przepuklina pachwinowa i dlatego należy ją traktować bardzo poważnie.

Leczenie

Operacja przepukliny udowej jest zwykle wykonywana w znieczuleniu ogólnym i może być wykonywana w warunkach szpitalnych lub ambulatoryjnych. Operację przeprowadza chirurg ogólny.

Po znieczuleniu rozpoczyna się operacja. Operację można przeprowadzić laparoskopowo (często określaną jako małoinwazyjną) lub metodą otwartą.

• Najczęściej stosowana technika naprawy przepukliny udowej rozpoczyna się od nacięcia w pachwinie. Treść wewnątrzbrzuszna jest redukowana z powrotem do jamy brzusznej, a siatka służy do wzmocnienia obszaru.
• W przypadku operacji laparoskopowej nacięcie wykonuje się po obu stronach przepukliny. W jedno nacięcie wprowadzany jest laparoskop, a drugie nacięcie jest wykorzystywane do dodatkowych narzędzi chirurgicznych. Chirurg izoluje część wyściółki brzusznej, która przepycha się przez mięsień. Tkanka ta nazywana jest „workiem przepuklinowym”. Chirurg przywraca worek przepuklinowy do właściwej pozycji wewnątrz ciała i rozpoczyna naprawę ubytku mięśniowego.

Jeśli ubytek mięśnia jest niewielki, można go zaszyć za pomocą szwów. Naprawa przepuklin szwami jest wykonywana bardzo rzadko w USA ze względu na wysoki wskaźnik nawrotów.

Zwykle do zakrycia otworu stosuje się przeszczep siatkowy. Siatka jest trwała i zapobiega cofaniu się przepukliny, mimo że wada pozostaje otwarta.

Stosowanie siatki w większych przepuklinach jest standardem leczenia, ale może nie być właściwe, jeśli pacjent w przeszłości odrzucał implanty chirurgiczne lub stan uniemożliwiający użycie siatki.

Po naprawieniu przepukliny nacięcie można zamknąć. Nacięcie można zamknąć na kilka sposobów. Można go zamknąć szwami, które są usuwane podczas wizyty kontrolnej u chirurga, specjalną formą kleju, która służy do utrzymywania nacięcia zamkniętego bez szwów, lub małymi lepkimi bandażami zwanymi steri-stripami.

Powrót do zdrowia

Większość pacjentów z przepukliną jest w stanie powrócić do normalnej aktywności w ciągu dwóch do czterech tygodni. Teren będzie delikatny, szczególnie przez pierwszy tydzień. W tym czasie nacięcie powinno być chronione podczas aktywności zwiększającej ciśnienie w jamie brzusznej. Można to zrobić, wywierając mocny, ale delikatny nacisk na linię nacięcia.

Czynności, które wskazują, że nacięcie powinno być chronione, obejmują:

• Przejście z pozycji leżącej do pozycji siedzącej lub z pozycji siedzącej do stojącej
• Kichanie
• kaszel
• Opadanie podczas wypróżnienia
• Wymioty