Przegląd ortopnei

Ortopnea jest objawem duszności (duszności), która pojawia się, gdy osoba leży płasko. Orthopnea jest uważana za ważny objaw głównie dlatego, że często jest oznaką pogorszenia niewydolności serca, ale może być również spowodowana innymi schorzeniami. Z tego powodu każdy, kto doświadcza ortopnei, powinien zawsze zostać oceniony przez lekarza.

Ważnym celem leczenia osoby z niewydolnością serca jest całkowite wyeliminowanie ortopnei. Większość kardiologów uważa, że ​​uporczywy ortopnizm jest oznaką, że niewydolność serca może być niewłaściwie leczona i jest zwykle uważana za powód do bardziej agresywnego leczenia.

Objawy

Kiedy dana osoba doświadcza ortopnei, duszność zwykle pojawia się w ciągu około minuty od leżenia. Podobnie, jeśli osoba następnie usiądzie lub uniesie głowę, duszność zwykle szybko ustępuje. Tak więc dla osoby, która ma ten objaw, nie ma wątpliwości, że jest to związane ze zmianą pozycji.

Oprócz duszności (a czasem zamiast jawnej duszności) u osoby z ortopneą może wystąpić również kaszel lub świszczący oddech wywołany leżeniem.

Ludzie, którzy mają ortopnoe, zwykle podpierają się, aby trochę się przespać. Czasami wystarczy dodatkowa poduszka lub dwie, aby pozbyć się objawu; inni mogą stwierdzić, że muszą spać siedząc na krześle.

W rzeczywistości pracownicy służby zdrowia zwykle charakteryzują nasilenie ortopnei, pytając pacjenta, ile poduszek potrzebuje, aby zasnąć. Lekarz zazwyczaj zapisuje odpowiedź w dokumentacji medycznej pacjenta jako „ortopno z dwiema poduszkami” lub „ortopno z trzema poduszkami”. Pracownicy służby zdrowia śledzą te informacje, ponieważ pogorszenie ortopnei jest często oznaką pogarszania się podstawowej niewydolności serca.

Powiązane objawy

Objawem podobnym do ortopnei i silnie związanym z niewydolnością serca jest napadowa duszność nocna lub PND. Podobnie jak orthopnea, PND jest rodzajem duszności, która pojawia się w związku ze snem. Zarówno ortopnoe, jak i PND są związane z redystrybucją płynów w organizmie, która ma miejsce podczas snu, ale PND jest stanem bardziej złożonym niż „prosty” ortopnoe. Ogólnie rzecz biorąc, osoby po PND nie zauważają duszności zaraz po położeniu się. Raczej budzą się później, zwykle z głębokiego snu, z epizodem ciężkiej duszności, która powoduje, że natychmiast siadają lub wstają, by ulżyć im. Oprócz duszności pacjenci z PND często doświadczają również kołatania serca, silnego świszczącego oddechu, kaszlu i poczucia paniki.

Najwyraźniej PND jest o wiele bardziej dramatycznym wydarzeniem niż ortopnoe. Uważa się, że u osób z PND zachodzi pewien dodatkowy mechanizm (poza prostą redystrybucją płynów), najprawdopodobniej związany ze zmianami w ośrodku oddechowym mózgu, które mogą być związane z niewydolnością serca.

Niedawno świadczeniodawcy zauważyli inny rodzaj objawów u osób z niewydolnością serca, który jest również związany z redystrybucją płynów: „bendopnea” lub duszność spowodowana schylaniem się.

Powoduje

Kiedy ktoś leży płasko, grawitacja powoduje redystrybucję płynów w ciele. Zazwyczaj leżenie powoduje, że część płynu w dolnej części ciała, zwłaszcza w nogach i narządach brzucha, przenosi się do obszaru klatki piersiowej. Ta redystrybucja płynów jest zwykle niewielka i u większości ludzi nie ma żadnego wpływu na oddychanie.

Jednak osoby z zastoinową niewydolnością serca mają znaczną ilość nadmiaru płynu w organizmie, a gdy ten dodatkowy płyn jest redystrybuowany, osłabione serce może nie być w stanie wykonać dodatkowej pracy niezbędnej do powstrzymania jego gromadzenia się w płucach. W rezultacie może wystąpić przekrwienie płuc i wczesny obrzęk płuc, co prowadzi do duszności.

Niewydolność serca nie jest jedyną przyczyną ortopnei, ale jest zdecydowanie najczęstszą przyczyną. Czasami osoby z astmą lub przewlekłym zapaleniem oskrzeli będą miały więcej problemów z oddychaniem podczas leżenia. Objawy świszczącego oddechu i duszności występujące w tych stanach zwykle nie ustępują jednak szybko po wstaniu, ale ich ustąpienie zajmuje więcej czasu.

Bezdech senny może również wywoływać objawy podobne do ortopnei, a częściej do PND.

Orthopnea była również zgłaszana jako objaw u osób z paraliżem jednego lub obu mięśni przepony (mięśni oddechowych).

Ciężka otyłość może powodować ortopnoe, nie przez redystrybucję płynów, ale raczej przez przesunięcie masy brzusznej w pozycji leżącej, co może wpływać na pojemność płuc.

Orthopnea obserwowano również u osób z dużym wolem (powiększenie tarczycy), który może utrudniać przepływ powietrza w górnych drogach oddechowych podczas leżenia.

Diagnoza

W większości przypadków postawienie diagnozy ortopnei jest dość proste. Pracownicy służby zdrowia pytają pacjentów o duszność nocną i czy są w stanie spać leżąc płasko, w ramach rutynowej oceny medycznej.

Wiele osób, które mają ortopnoe, podświadomie poradzi sobie z objawami, dodając jedną lub dwie poduszki. Mogą nawet nie zdawać sobie sprawy, że podczas leżenia na brzuchu dostaje zadyszki; mogą po prostu czuć się bardziej komfortowo z podniesionymi głowami. Dlatego praktycy często pytają, ile poduszek używasz rutynowo.

Jeśli dana osoba opisuje ortopneę lekarzowi, pracownik służby zdrowia zada pytania uzupełniające, aby rozpocząć ustalenie przyczyny. Na przykład należy wywoływać objawy odpowiadające niewydolności serca, bezdechowi sennemu, astmie lub zapaleniu oskrzeli. Dokładne badanie fizykalne, w celu wykrycia fizycznych objawów tego rodzaju problemów medycznych, pomoże również ustalić przyczynę.

Często potrzebne są dodatkowe badania, aby zdiagnozować przyczynę ortopnei. Powszechnie uzyskuje się echokardiogram, testy czynnościowe płuc lub badania snu. W zdecydowanej większości przypadków, po przeprowadzeniu pełnego wywiadu lekarskiego i badaniu fizykalnym oraz wykonaniu nieinwazyjnego testu lub dwóch, przyczyna ortopnei stanie się oczywista.

Ponieważ pogorszenie ortopnei jest często wczesnym objawem pogorszenia się niewydolności serca, każdy z niewydolnością serca (i osoby bliskie) powinien zwracać uwagę na ten objaw, a nawet na liczbę używanych poduszek. Wczesna interwencja, gdy objawy są stosunkowo łagodne, może zapobiec kryzysowi niewydolności serca i zapobiec konieczności hospitalizacji.

Leczenie

Leczenie ortopnei wymaga zidentyfikowania i leczenia podstawowej przyczyny. W większości przypadków orthopnea jest spowodowana niewydolnością serca i (jak zauważono) ważnym celem leczenia niewydolności serca powinno być całkowite wyeliminowanie orthopnea.

Ortopnea jest zwykle objawem przekrwienia płuc, które może wystąpić u osób z niewydolnością serca. Początek ortopnei lub zmiany w jej nasileniu mogą wskazywać na istotne zmiany w nasileniu niewydolności serca. Ponieważ ortopnea może być również spowodowana innymi poważnymi schorzeniami, jest to objaw, który należy zawsze zgłaszać swojemu lekarzowi.