Pseudopolipy w zapalnej chorobie jelit

Istnieje rodzaj polipa, który można znaleźć w okrężnicy osoby z nieswoistym zapaleniem jelit (IBD), chorobą Leśniowskiego-Crohna lub wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, który w rzeczywistości nie jest prawdziwym polipem. Te narośla nazywane są pseudopolipami, ponieważ wcale nie są polipami; są to raczej „fałszywe” polipy. Pseudo oznacza „fałszywy” lub „fałszywy” i chociaż same struktury są bardzo realne, nie są tym samym rodzajem polipów, które są usuwane, ponieważ mogą powodować raka okrężnicy.

Jak powstają pseudopolipy

Osoby z IBD mogą mieć stan zapalny w okrężnicy, co ma miejsce podczas nawrotów choroby. Dla niektórych stan zapalny może być ciężki i może trwać przez długi czas. Stan zapalny prowadzi do faktycznych owrzodzeń (dziur) w ścianie okrężnicy. We wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego te wrzody zwykle ograniczają się do wewnętrznej ściany okrężnicy, ale w chorobie Leśniowskiego-Crohna wrzody mogą zagłębiać się w ścianę jelita. Cykl owrzodzenia i gojenia skutkuje powstaniem tkanki bliznowatej. Jest to podobne do tego, jak cięcie na powierzchni skóry może spowodować bliznę, która wygląda inaczej niż otaczająca, nieuszkodzona skóra.

Tkanka bliznowata, która tworzy się w okrężnicy, gdy występuje stan zapalny, a następnie goi się, przypomina nieco polipy, ale nie przypomina klasycznego polipów na łodydze – jednak nadal mogą mieć ten wygląd. Pseudopolypy wydają się być bardziej płaskie i bardziej przypominają guz.

Pseudopolipy nie stanowią ryzyka raka

Polip to narośl w okrężnicy, która może przybierać różne kształty, ale prawie zawsze niesie ryzyko rozwinięcia się w raka okrężnicy. Z tego powodu polipy są rutynowo usuwane podczas kolonoskopii. Wiele osób w wieku powyżej 50 lat zaczyna rozwijać polipy, dlatego kolonoskopia w celu przesiewowego raka jelita grubego jest wykonywana już w tym wieku. Jeśli polip zostanie usunięty, istnieje ryzyko, że rozwinie się on w raka. Pseudopolipy jednak nie mają takiego ryzyka przemiany w nowotwór i dlatego nie wymagają usunięcia.KątKąt

Diagnoza

W okrężnicy kogoś, kto ma wrzodziejące zapalenie jelita grubego lub chorobę Leśniowskiego-Crohna, mogą wystąpić różne nienormalne rzeczy, które gastroenterolog może nazwać „znalezieniem” lub „patologią”. Może to obejmować pseudopolipy i polipy, a w chorobie Leśniowskiego-Crohna coś, co nazywa się znakiem bruku. Znak brukowca występuje, gdy części okrężnicy wyglądają jak brukowana ulica z powodu nawracających stanów zapalnych i gojenia, i jest odkryciem widocznym tylko w wyniku choroby Leśniowskiego-Crohna.

Wyszkolony i doświadczony gastroenterolog może znać różnicę między polipem a pseudopolipem na widoku, ale dla pewności zostanie również wykonana biopsja tego obszaru. Biopsję, czyli próbkę tkanki, można pobrać z wnętrza okrężnicy podczas sigmoidoskopii lub kolonoskopii. Biopsje są zazwyczaj pobierane z kilku różnych obszarów okrężnicy i wysyłane do patologa w celu ustalenia diagnozy wszelkich wykrytych nieprawidłowości. W ten sposób można pozytywnie zidentyfikować dowolne polipy lub pseudopolipy. Gastroenterolog będzie chciał mieć absolutną pewność, że wszystko, co przypomina polip, jest pseudopolipem, a nie prawdziwym polipem.

Leczenie

Zwykle nie jest potrzebne żadne konkretne leczenie pseudopolipów, które są wynikiem choroby Leśniowskiego-Crohna lub wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Zazwyczaj zaleca się (jak zawsze), aby w przypadku pojawienia się jakiegokolwiek stanu zapalnego z powodu IBD, leczenie powinno być kontynuowane lub rozpoczęte, aby uzyskać kontrolę. Skontaktuj się z gastroenterologiem, jeśli masz pytania dotyczące pseudopolipów i ich znaczenia dla przebiegu IBD.

Pseudopolipy na ogół nie są powodem do niepokoju, ale może to wskazywać, że dopuszczono utrzymywanie się zbyt dużego stanu zapalnego w okrężnicy.KątWłaściwe leczenie IBD oznacza, że ​​stan zapalny zostanie utrzymany wraz z objawami. Regularne wizyty u gastroenterologa i opracowanie odpowiedniego planu leczenia pomogą utrzymać kontrolę nad IBD. Zaniepokojenie wykryciem pseudopolipów lub prawdziwych polipów w okrężnicy podczas kolonoskopii należy omówić z gastroenterologiem.