Radzenie sobie i leczenie podstawowego drżenia

Drżenie samoistne dotyka około jednej na 20 osób w Stanach Zjednoczonych i staje się coraz częstsze wraz z wiekiem. Chociaż proces chorobowy nie zagraża życiu, drżenie może być denerwujące, a nawet wyniszczające dla niektórych osób.

Ponieważ drżenie nasila się, gdy ludzie próbują używać rąk, mogą zmienić codzienne czynności, takie jak picie z kubka lub pisanie listu, w wyzwanie. Ponadto wielu uważa, że ​​drżenie jest społecznie wstydliwe.

Korona

Wiele osób woli nie leczyć samoistnego drżenia za pomocą leków lub operacji. Jeśli drżenie powoduje jedynie minimalną niepełnosprawność, ryzyko wystąpienia działań niepożądanych może przewyższać niedogodności związane z drżeniem. W takich warunkach ludzie uczą się, jak dostosowywać swoje życie, aby dostosować się do drżenia. Oto kilka wskazówek:

• Użyj ręki z jak najmniejszym drżeniem lub użyj dwóch rąk, aby się uspokoić.
• Używaj pokrywek i słomek, aby uniknąć rozlewania napojów.
• Zwróć uwagę na to, co pogarsza twoje drżenie (stres, kofeina, zmęczenie) i rób co możesz, aby uniknąć tych prowokujących czynników.
• Używaj cięższych długopisów i sztućców.
• Jeśli jesteś w restauracji, poproś o krojenie mięsa w kuchni lub zamów przekąski, aby uniknąć sztućców. Rozważ poproszenie o napełnienie szklanek tylko do połowy.
• Zmień poranną rutynę, używając elektrycznej maszynki do golenia i elektrycznej szczoteczki do zębów, aby poprawić kontrolę nad ruchami.
• Ustabilizuj ręce, opierając łokcie na blacie lub prowadząc jedną rękę drugą podczas wykonywania delikatnych ruchów, takich jak nakładanie makijażu.
• Spróbuj pisać na miękkiej powierzchni, takiej jak magazyn, aby kontrolować drżenie podczas pisania. Drukuj zamiast pisać kursywą.
• Wybierz telefony z dużymi przyciskami. Rozważ użycie zestawu słuchawkowego lub głośnomówiącego, a także wybieranie głosowe.
• Ustaw komputer tak, aby ignorował podwójne uderzenia w klawiaturę. Rozważ technologię rozpoznawania głosu.

Leczenie medyczne

Jeśli drżenie jest zbyt uciążliwe, możesz zdecydować się na zażycie leku, aby złagodzić objawy. Najczęstsze leki to beta-blokery, takie jak propranolol. Skuteczność tego leku różni się w zależności od osoby, ale może być pomocny w kontrolowaniu drżenia rąk, a także wywierać pewien wpływ na drżenie głowy, głosu i języka.

Beta-blokery są również lekami na ciśnienie krwi, więc możliwe jest, że ciśnienie krwi może spaść zbyt nisko, powodując zawroty głowy podczas przyjmowania tego leku. Beta-blokery kontrolują również tętno, spowalniając pracę serca, co może być kłopotliwe, jeśli Twoje tętno jest już trochę wolne. Osoby z astmą powinny zachować ostrożność przy stosowaniu beta-blokerów, ponieważ ta klasa leków może pogorszyć ataki astmy. Ponadto u osób z cukrzycą propranolol może maskować objawy hipoglikemii, co utrudnia pacjentom stwierdzenie, kiedy poziom cukru we krwi jest niski.

Primidon to kolejny przydatny lek na drżenie samoistne. Ten lek jest środkiem przeciwdrgawkowym, ale wykazano również, że czasami prowadzi do całkowitego stłumienia drżenia samoistnego. Najczęstsze skutki uboczne prymidonu to nudności, zawroty głowy, niezdarność i senność. Wiele innych leków ma pewien stopień użyteczności w przypadku drżenia samoistnego, ale wydaje się, że są mniej skuteczne niż propranolol lub primidon. Te leki obejmują

• Atenolol
• Sotalol
• Topamax (topiramat)
• Neurontyna (gabapentyna)
• Xanax (alprazolam)

Omówione leki są przyjmowane doustnie i mają tendencję do łagodzenia drżenia rąk bardziej niż drżenia głowy lub głosu. Zastrzyki z toksyny botulinowej A (Botox) wykazały pewną użyteczność w leczeniu drżenia głowy lub głosu. Z pewnym powodzeniem próbowano również zastrzyków w ramiona. Botox działa poprzez osłabienie mięśni, dlatego należy go wstrzykiwać ostrożnie, aby uniknąć osłabienia, które staje się bardziej przeszkodą niż samo drżenie.

Leczenie chirurgiczne

Kiedy drżenie samoistne jest naprawdę obezwładniające, a leki nie działają, można rozważyć leczenie chirurgiczne. Należą do nich procedury znane jako stereotaktyczna talamotomia lub głęboka stymulacja mózgu wzgórza.

Talamotomia stereotaktyczna polega na tworzeniu zmian chirurgicznych w części wzgórza. Ta procedura jest nieodwracalna, ale ostatnio wykazała coraz większe korzyści i mniej złych wyników dzięki postępowi w technikach neuroobrazowania.

Głęboka stymulacja mózgu polega na umieszczeniu elektrod w częściach mózgu, które są związane z drżeniem. Efektem włączenia stymulatora jest wyciszenie nadaktywnych części mózgu, co prowadzi do zmniejszenia drżenia. Jest to odwracalne i daje ogólnie lepsze wyniki niż talamotomia, ale jest droższe i wymaga czasu i wysiłku na wymianę i regulację baterii i sprzętu. W zależności od umiejscowienia przewodów elektrycznych mogą wystąpić skutki uboczne, takie jak niewyraźna mowa, parestezje lub nieprawidłowe skurcze mięśni.

Procedury chirurgiczne należy rozważać tylko wtedy, gdy leki nie opanowały drżenia, a drżenie powoduje niesprawność. Ponadto osobom z zaburzeniami funkcji poznawczych i niestabilnymi chorobami medycznymi odradza się wykonywanie tych zabiegów.