Rodzaje dawstwa narządów i powiązane koszty

Koszty

Decyzja o byciu dawcą narządów może uratować jedno życie lub wiele istnień, w zależności od rodzaju dawstwa narządów i stanu zdrowia dawcy.

Nie ma żadnych kosztów medycznych związanych z byciem dawcą narządów; ubezpieczenie lub agencja odpowiedzialna za pobranie narządów pokryje koszty pobrania narządów. Żywi dawcy narządów mogą mieć reperkusje finansowe poza wydatkami na leczenie, jeśli nie otrzymują wynagrodzenia za czas choroby lub inwalidztwa w okresie rekonwalescencji, ale w żaden sposób nie są obciążani za bycie dawcą. Krótko mówiąc, bycie dawcą narządów nie wiąże się z żadnymi kosztami. Wszystkie koszty pokrywa firma ubezpieczeniowa osoby, której przekazujesz narządy, jeśli jesteś żywym dawcą, lub organizacja pobierająca narządy, która pobiera narządy od zmarłego dawcy.​

Dawstwo narządów po śmierci serca (DCD)

Dawstwo narządów po śmierci sercowej (DCD), znane również jako dawstwo po śmierci krążeniowej, to rodzaj dawstwa, który był stosowany we wczesnych latach dawstwa narządów. Przed ustaleniem kryteriów śmierci mózgu jedynymi opcjami były DCD i dawstwo związane z życiem.

Ten rodzaj dawstwa ma miejsce, gdy pacjent cierpi na chorobę, z której nie może wyzdrowieć, a pacjent jest utrzymywany przy życiu za pomocą sztucznych środków, w tym respiratorów i leków wspomagających. Pacjent nie jest martwy mózg, ale nie ma nadziei na wyzdrowienie.

Po podjęciu przez rodzinę decyzji o wycofaniu sztucznego wsparcia, przedstawiciele lokalnej organizacji pobierającej narządy przedstawiają opcję oddania narządów po śmierci sercowej, jeśli pacjent spełnia kryteria wiekowe i medyczne. Decyzja o wycofaniu wsparcia jest podejmowana niezależnie od decyzji o darowiźnie. W ten sposób, jeśli darowizna się nie powiedzie, rodzina nadal podejmuje właściwą decyzję dla ukochanej osoby, bez możliwości darowizny jako czynnika.

Zgoda na darowiznę w prawie jazdy lub innym rejestrze dawców nie jest zgodą na proces DCD. Ta zgoda dotyczy konkretnie dawstwa po śmierci mózgu, która jest innym rodzajem dawstwa. W przypadku darowizny DCD prawny najbliższy krewny musi wyrazić zgodę na proces.

Jeśli rodzina jest zainteresowana dawstwem i podjęła decyzję o wycofaniu wsparcia, proces ten nastąpi na sali operacyjnej, a nie na sali szpitalnej. Czas od wyrażenia zgody przez rodzinę na usunięcie wsparcia wynosi zazwyczaj nie mniej niż 8 godzin, ze względu na konieczność wykonania badań krwi i innych ustaleń.

Na sali operacyjnej, jeśli serce pacjenta zatrzyma się w wyznaczonym czasie na oddanie, zespół czeka kilka minut, aby upewnić się, że serce nie działa. W tym czasie lekarz ze szpitala, a nie zespół zajmujący się odzyskiwaniem narządów, ogłosi zgon pacjenta. Następnie rozpoczyna się operacja pobrania narządów do dawstwa. Między uderzeniami serca, w których krąży krew, a wykonaniem nacięcia chirurgicznego, miną co najmniej 2 minuty.​

Chociaż dawstwo po śmierci sercowej zwiększa liczbę narządów dostępnych do przeszczepu, ten rodzaj dawstwa w większości przypadków nie pozwala na pobranie narządów innych niż wątroba i nerki. Dzieje się tak, ponieważ serce, płuca, trzustka i jelita nie tolerują braku przepływu krwi, nawet w krótkim czasie między zatrzymaniem akcji serca a zabiegiem chirurgicznym.

Zawsze są wyjątki iw niektórych przypadkach można nabyć płuca i inne narządy, ale jest to raczej wyjątek niż reguła.

Dawstwo narządów po śmierci mózgu

Dawstwo narządów po śmierci mózgu to rodzaj dawstwa narządów, który większość ludzi zna. Najpopularniejszy rodzaj dawstwa, dawstwo po śmierci mózgu, to rodzaj dawstwa, o którym mówi się, gdy zgadzasz się z dawstwem narządów w rejestrze dawców lub w biurze pojazdów mechanicznych.

Pacjent kwalifikuje się do tego rodzaju dawstwa, gdy zostanie uznany za zmarłego mózgu, stan chorobowy, który oznacza, że ​​mózg nie otrzymuje już przepływu krwi i został nieodwracalnie uszkodzony. W momencie, gdy lekarz stwierdzi, że nastąpiła śmierć mózgu, pacjent umiera zgodnie z prawem. W rzeczywistości akt zgonu zostanie wystawiony w momencie ogłoszenia zgonu mózgu w momencie zgonu, a nie wtedy, gdy serce przestanie bić później podczas operacji.

Kiedy dawczyni zostaje zabrana na salę operacyjną, jej serce wciąż bije, a oddychanie jest wspomagane przez respirator. Podczas gdy ciało nadal funkcjonuje za pomocą maszyn i leków, mózg nie funkcjonuje już w znaczący sposób i ma miejsce operacja odzyskiwania narządów. Urządzenia wspomagające zostaną usunięte w połowie operacji rekonwalescencji, po której ustają oddychanie i czynność serca.

Dawstwo po śmierci mózgu pozwala na przeszczepienie wielu różnych narządów, w tym serca, płuc, nerek, trzustki, wątroby i jelita cienkiego.

Oddawanie narządów związanych z życiem

Ten rodzaj dawstwa narządów, który pozwala członkowi rodziny lub przyjacielowi oddać organ ukochanej osobie, staje się coraz bardziej popularny. Zdecydowana większość tych donacji narządów obejmuje przeszczepy nerki, ponieważ organizm ludzki może normalnie funkcjonować z jedną zdrową nerką. Krewni mogą być idealnymi dawcami nerek, ponieważ silne dopasowanie genetyczne między biorcą a dawcą może wydłużyć żywotność przeszczepionego narządu.

Biorcy narządów od żywych dawców zazwyczaj uzyskują doskonałe wyniki, nie tylko ze względu na zgodność genetyczną, ale także dlatego, że nie czekają latami na narząd, podczas których biorcy często doświadczają pogorszenia stanu zdrowia.

Altruistyczne dawstwo żywych narządów

Dawstwo altruistyczne jest pod wieloma względami tym samym, co dawstwo narządów od żyjących, z wyjątkiem tego, że dawca i biorca nie są spokrewnieni, ani nie są przyjaciółmi. Dawca altruistyczny to osoba, która decyduje się oddać narząd, zazwyczaj nerkę, zupełnie obcej osobie, nie oczekując wynagrodzenia ani nagrody.

Chociaż altruistyczny dawca może w pewnym momencie spotkać biorcę swojego narządu, obie strony muszą wyrazić zgodę na spotkanie, w przeciwnym razie strony pozostają anonimowe.