Rodzaje, leczenie i rokowanie chłoniaka Burkitta

Chłoniak Burkitta (lub chłoniak Burkitta) jest rzadkim typem chłoniaka nieziarniczego (NHL). Chłoniak Burkitta często dotyka dzieci.Jest to bardzo agresywny typ chłoniaka z komórek B, który często zaczyna się i obejmuje części ciała inne niż węzły chłonne. Pomimo swojej szybko rozwijającej się natury, chłoniak Burkitta jest często uleczalny za pomocą nowoczesnych intensywnych terapii.

Rodzaje

Istnieją dwa szerokie typy chłoniaka Burkitta — odmiany sporadyczne i endemiczne. W Afryce równikowej występuje bardzo wysoka zachorowalność na tę chorobę,a choroba w tym regionie nazywana jest endemicznym chłoniakiem Burkitta. Choroba w innych regionach świata jest znacznie mniej powszechna i nazywana jest sporadycznym chłoniakiem Burkitta.Chociaż są to ta sama choroba, te dwie formy różnią się pod wieloma względami.

Endemiczny (afrykański) chłoniak Burkitta

W Afryce równikowej około połowa wszystkich nowotworów dziecięcych to chłoniaki Burkitta. Choroba dotyczy dzieci znacznie częściej niż dorosłych i jest związana z zakażeniem wirusem Epsteina-Barra (EBV) w 98 procentach przypadków. Charakteryzuje się dużą szansą na zajęcie kości szczęki, dość charakterystyczną cechę, która jest rzadka u sporadycznego Burkitta. Często dotyczy również brzucha.

Sporadyczny chłoniak Burkitta

Typ chłoniaka Burkitta, który dotyka resztę świata, w tym Europę i obie Ameryki, jest typem sporadycznym. Tutaj również jest to choroba głównie u dzieci, odpowiadająca za około jedną trzecią chłoniaków u dzieci w Stanach Zjednoczonych.Związek między wirusem Epsteina-Barra (EBV) nie jest tak silny, jak w przypadku odmiany endemicznej, chociaż bezpośredni dowód na zakażenie wirusem EBV występuje u 1 na 5 pacjentów. Bardziej niż zajęcie węzłów chłonnych, u ponad 90 procent dzieci jest szczególnie dotknięty brzuch. Zajęcie szpiku kostnego jest częstsze niż w przypadku odmiany sporadycznie. Zaangażowanie szczęki jest niezwykle rzadkie.

Mniej popularne typy

Dwie mniej powszechne formy chłoniaka Burkitta to:

• Typ pośredni, który ma cechy zarówno chłoniaka Burkitta, jak i chłoniaka rozlanego z dużych komórek B
• Chłoniak związany z HIV, który jest związany z zakażeniem HIV

Gradacja

Chorobę tę można w uproszczeniu podzielić na cztery oddzielne etapy (uwaga: nie jest to kompletne i w niektórych przypadkach może się nakładać).

Stadium I – Choroba w stadium I oznacza, że ​​rak występuje tylko w jednym miejscu w organizmie.

Stadium II – Stadium II chłoniaki Burkitta są obecne w więcej niż jednym miejscu, ale oba miejsca znajdują się po jednej stronie przepony.

Stadium III – Choroba III stopnia jest obecna w węzłach chłonnych lub innych miejscach po obu stronach przepony.

Stadium IV — choroba w stadium IV obejmuje chłoniaki, które znajdują się w szpiku kostnym lub w mózgu (ośrodkowy układ nerwowy).

Przyczyny i czynniki ryzyka

Jak wspomniano powyżej, Epstein-Barr jest związany z większością przypadków endemicznego chłoniaka Burkitta, a także z niektórymi przypadkami sporadycznej choroby. Bycie immunosupresyjnym jest czynnikiem ryzyka,aw Afryce uważa się, że malaria może sprawić, że dzieci będą bardziej podatne na wirusa Epsteina-Barra.

Leczenie

Chłoniak Burkitta jest nowotworem bardzo agresywnym i często zagrażającym życiu. Ale jest to również jedna z bardziej uleczalnych postaci chłoniaka. Aby to zrozumieć, warto zrozumieć, że chemioterapia atakuje najszybciej dzielące się komórki. Możliwość stosowania chemioterapii sprawiła, że ​​niektóre z najbardziej agresywnych chłoniaków i białaczek w przeszłości są obecnie najbardziej uleczalnymi i potencjalnie uleczalnymi.

Przy obecnych agresywnych formach chemioterapii, w których stosuje się leki w dużych dawkach, oraz dzięki dostępności nowych środków wspierających osoby podczas intensywnego leczenia, chłoniak ten jest uleczalny u wielu pacjentów.

Rokowanie

Rokowanie w przypadku chłoniaka Burkitta w Stanach Zjednoczonych znacznie się poprawiło w ostatnich latach. W latach 2002-2008 wskaźnik 5-letnich przeżyć wzrósł z 71 do 87 procent u dzieci w wieku od urodzenia do 19 roku życia. U osób w wieku od 20 do 39 lat wskaźnik przeżycia poprawił się z 35 do 60 procent, a u pacjentów w wieku powyżej 40 lat wskaźnik przeżycia również się poprawił.Od tego czasu nastąpiła dalsza poprawa leczenia, a także radzenie sobie ze skutkami ubocznymi.

Korona

Zdiagnozowanie chłoniaka może być przerażające, a jeszcze gorzej, jeśli zostanie zdiagnozowane Twoje dziecko. Na początku wychowywanie dziecka wymaga wioski, ale w tym przypadku bardziej niż kiedykolwiek będziesz potrzebować swojego systemu wsparcia. Dotrzyj do innych. Ten guz jest dość rzadki, ale za pośrednictwem mediów społecznościowych istnieje aktywna społeczność internetowa osób borykających się z tą chorobą, z którą możesz się skontaktować w celu uzyskania wsparcia. Organizacje zajmujące się chłoniakami i białaczką mogą zapewnić dalszą pomoc.