Sposoby, w jakie dzieci wykorzystują technologię do zastraszania i nękania innych

W ciągu ostatnich trzech dekad technologia zrewolucjonizowała życie nastolatków. W przeciwieństwie do lat temu mają informacje na wyciągnięcie ręki i łączą się z ludźmi na całym świecie w ciągu kilku sekund. Co więcej, dzieci przyjęły technologię i często potrafią z niej korzystać lepiej niż dorośli w swoim życiu. Te postępy technologiczne mają wspaniałe korzyści dla naukowców i socjalizacji, a także ogromne wady.

Oprócz cyberprzemocy, gdy młoda osoba używa Internetu lub technologii do nękania, grożenia, poniżania lub atakowania innej osoby, dzieci korzystają z technologii w inny sposób. Oto lista sześciu najczęstszych sposobów, w jakie dzieci wykorzystują technologię w celu zastraszania i nękania innych.

„Pimowanie fotoradarów”

Speed-pimping ma miejsce, gdy młodzi nastoletni kierowcy próbują oszukać fotoradary lub kamery na czerwonym świetle, tworząc fałszywe tablice rejestracyjne, które można powiązać z tablicami rejestracyjnymi rówieśników lub nauczyciela. Aby to osiągnąć, nastolatki powielają tablice rejestracyjne, drukując szablon na arkuszu błyszczącego papieru przy użyciu tej samej czcionki tablicy rejestracyjnej, którą kopiują. Po przyczepieniu kartki do tablicy rejestracyjnej celowo przyspieszają lub przejeżdżają na czerwonym świetle przed kamerami. Powoduje to wysłanie cytatu do osoby z rzeczywistym numerem tablicy rejestracyjnej. Fotoradary i kamery na czerwonym świetle nie są wystarczająco czułe, aby wychwycić różnice między papierowymi tablicami rejestracyjnymi a prawdziwymi przedmiotami. Poszkodowany może jedynie wskazać, że samochód z tablicą na zdjęciu to nie ten sam samochód, na który zarejestrowana jest tablica.

„Brzmienie”

Termin ten został spopularyzowany przez trolle internetowe po tym, jak kanadyjska nastolatka Amanda Todd popełniła samobójstwo. Zamiast opłakiwać jej śmierć lub żałować swoich czynów, wielu łobuzów w życiu Todda zaczęło publikować okrutne wiadomości na jej stronie na Facebooku. Stwarzało to wiele bólu i udręki dla jej rodziny i przyjaciół. Niestety taka praktyka nie jest rzadkością.

Czasami, gdy młodzi ludzie byli prześladowani aż do samobójstwa, prześladowcy w ich życiu nadal nie ustępują ani nie odczuwają empatii dla tych, którzy ponieśli stratę. Zamiast tego publikują na koncie, które zostało upamiętnione i wnoszą jeszcze więcej bólu w życie rodziny ofiary.

„Wstyd dla nastolatków”

Praktyki te obejmują przesuwanie zdjęć ze strony w mediach społecznościowych danej osoby i ponowne publikowanie ich z komentarzami, które zawstydzają i wyśmiewają osobę na zdjęciu. Zawstydzanie obejmuje wszystko, od zawstydzania dziwkami i grubasów po publiczne zawstydzanie.Chociaż praktyka ta występuje głównie wśród dziewcząt, ofiarą może być każdy. To trochę jak naprawdę podła gra polegająca na „napisaniu podpisu do tego zdjęcia”. Co gorsza, niektóre zdjęcia stają się wirusowe. Ponadto niektóre strony w mediach społecznościowych są specjalnie poświęcone zawstydzaniu nastolatków, w których łobuzami próbują prześcigać się w okrutnych komentarzach na temat innych.

„Cyberbaiting”

W incydencie z cyber-przynętą uczniowie drwią ze swoich nauczycieli, aż do wybuchu. Następnie rejestrują reakcję nauczyciela na wideo i publikują ją, aby inni mogli ją zobaczyć. Na całym świecie co piąty nauczyciel padł ofiarą cyber-przynęty.Oprócz upokorzenia, niektórzy nauczyciele tracą pracę z powodu filmów, ponieważ nie byli w stanie zachować spokoju.

„SWAT-ing”

SWAT-ing ma miejsce, gdy dzieci próbują oszukać służbę ratunkową, aby wysłała zespół reagowania kryzysowego, taki jak zespół SWAT. Dzwoniący korzystają z usług takich jak Spoofcard, aby ukryć pochodzenie połączenia, zmienić głos, a czasem nawet dodać efekty dźwiękowe w tle.

Nawet zwolennicy zastraszania są celem. Na przykład Parry Aftab, ekspert od cyberprzemocy, padł ofiarą SWAT.

„Klaskac ze szczęścia”

Ta forma cybernękania wywodzi się z Wielkiej Brytanii i polega na tym, że nastolatki używają telefonu z aparatem do nagrywania incydentu związanego z zastraszaniem. Zazwyczaj znęcanie się obejmuje uderzanie, bicie, kopanie lub uderzanie ofiary przez jedno lub więcej dzieci. Następnie taśma wideo jest pobierana i publikowana na YouTube, aby szersza publiczność mogła zobaczyć zastraszanie. Czasami dzieci udostępniają nagrane na wideo zastraszanie za pośrednictwem masowych wiadomości tekstowych lub e-maili. Celem podzielenia się incydentem jest dalsze upokorzenie i zawstydzenie ofiary.