Trzy etapy mononukleozy

Mononukleoza, lub mono, to choroba zakaźna, która ma trzy odrębne etapy. Te fazy mogą mieć inny wpływ na każdą zarażoną osobę.

Mono jest zwykle wywoływany przez wirusa o nazwie Epstein-Barr, ale 10% przypadków jest spowodowanych przez inne wirusy. Posiadanie wirusa, który powoduje mono, jest bardzo powszechne, ale tylko niewielki procent ludzi faktycznie zakaże się mono.

W tym artykule omówiono trzy fazy mono. Wyjaśni również, jak długo trwa mono, możliwości leczenia, ogólny postęp i jego długoterminowe skutki.

Jakie są etapy Mono?

Infekcja mono ma na ogół trzy odrębne etapy. Na każdym etapie infekcja może powodować różne objawy i problemy zdrowotne.

Etap 1: Prodrom

ten prodrom, lub najwcześniejszy etap mono to moment, w którym zaczynają pojawiać się objawy. Czas potrzebny do pojawienia się objawów po zakażeniu, zwany okresem inkubacji, wynosi około czterech do sześciu tygodni. Może to utrudnić ustalenie, kiedy rozpoczęła się infekcja.

Objawy mono w tej fazie zwykle trwają od trzech do pięciu dni i obejmują:

• Zmęczenie, czyli niska energia

• Uczucie dyskomfortu lub dyskomfort
• Brak apetytu
• Ból gardła

Infekcja mono może być bezobjawowa. Osoby w wieku poniżej 10 lat mogą nie wykazywać żadnych oznak mono lub mogą odczuwać bardzo łagodne objawy.

Etap 2: Faza ostra

Podczas drugiej, ostrej fazy mono, objawy mogą ulec pogorszeniu. Objawy mogą obejmować:

• Gorączka
• Zapalenie lub obrzęk węzłów chłonnych, czyli gruczołów znajdujących się w całym ciele
• Ból gardła
• Wyczerpanie

• Bóle głowy i ciała

• Obrzęk wątroby i/lub śledziony
• Wysypka

Nie każdy odczuje każdy objaw. Należy pamiętać, że objawy mogą pojawiać się również w różnym czasie w przebiegu infekcji.

Etap 3: Faza rekonwalescencji

ten rekonwalescentlub ostatnia faza mono występuje, gdy osoba zaczyna się regenerować. Ten etap może trwać od trzech do sześciu miesięcy.

Zazwyczaj większość objawów ustąpiła do tego momentu. Jednak niektórzy ludzie mogą nadal czuć się słabi i zmęczeni. W tym czasie, jeśli ktoś ma stan zapalny lub powiększoną śledzionę, powinien unikać wszelkich aktywności fizycznych, które mogą prowadzić do pęknięcia śledziony.

Jak traktuje się mono?

Obecnie nie ma leków ani szczepionek, które mogłyby zapobiegać lub leczyć mono. Ta choroba jest zwalczana przez układ odpornościowy. Aby pomóc w powrocie do zdrowia:

• Ważne jest, aby ktoś, kto ma mono, odpoczywał i dostawał dużo płynów.
• Leki dostępne bez recepty lub na receptę mogą pomóc w łagodzeniu objawów, takich jak ból i gorączka. Jednakże, paracetamol należy stosować ostrożnie ze względu na zwiększone ryzyko powikłań wątrobowych.
• Można stosować leki pomagające w stanach zapalnych.

W ciężkich przypadkach mono mogą być potrzebne różne metody leczenia. W niektórych przypadkach lekarze mogą przepisać lek steroidowy zwany kortykosteroidem.

Jak szybko rozwija się Mono?

Oś czasu od początkowego wystąpienia mono do pełnego wyzdrowienia może różnić się w zależności od osoby. W ciągu pierwszych czterech do sześciu tygodni po tym, jak dana osoba dostanie mono, może nawet nie wiedzieć, że ją ma. Dzieje się tak, ponieważ mono ma długi okres inkubacji.

Kiedy objawy zaczną pojawiać się w pierwszej fazie, mogą trwać około trzech do pięciu dni. Objawy te mogą być tak łagodne, że ludzie ich nie zauważają.

Gdy objawy nasilają się w następnej fazie, mono może trwać od dwóch do sześciu tygodni. Wtedy okres rekonwalescencji może trwać do sześciu miesięcy. Od początku do końca sprawa mono może trwać do 10 miesięcy.

Jakie są długoterminowe skutki mono?

Badania wykazały, że wirus Epsteina-Barra (EBV) może być powiązany z chłoniakiem Burkitta i chłoniakiem Hodgkina, które są typami raka. Mono jest również związane ze zwiększonym ryzykiem rozwoju chorób autoimmunologicznych, takich jak stwardnienie rozsiane.

W rzadkich przypadkach osoby z mono mogą rozwinąć przewlekłą aktywną infekcję wirusem Epstein-Barr (CAEBV). Może to wystąpić u osób z pierwszą infekcją lub u tych, którzy już wyzdrowieli z choroby, jeśli wirus reaktywuje się w organizmie.

Streszczenie

Mono to choroba zakaźna, którą zwykle wywołuje wirus Epstein-Barr. Mono ma trzy etapy: prodrom, ostry etap i etap rekonwalescencji (rekonwalescencja).

Ponieważ mono ma długi okres inkubacji, ustalenie, kiedy choroba faktycznie się zaczęła, może być trudne. Faza zwiastująca trwa średnio od trzech do pięciu dni, podczas gdy faza ostra może trwać do sześciu tygodni. Końcowy etap zdrowienia może trwać do sześciu miesięcy. Ogólnie rzecz biorąc, mono może wpływać na osobę przez okres do 10 miesięcy.

Mono został powiązany z niektórymi nowotworami i zaburzeniami autoimmunologicznymi. Możliwe jest również rozwinięcie się przewlekłego wirusa Epsteina-Barra, nawet przy pierwszym zakażeniu mono.

Chociaż nie ma żadnego konkretnego leczenia dla mono, istnieją sposoby na wspomaganie powrotu do zdrowia. Pomocne może być picie dużej ilości płynów, dużo odpoczynku i przyjmowanie leków przeciwbólowych i przeciwgorączkowych.

Wirus, który może powodować mono, jest niezwykle powszechny. Są szanse, że ty i większość ludzi, których znasz, może w pewnym momencie to osiągnąć, nawet o tym nie wiedząc. Jednak tylko niewielka liczba osób otrzyma pełny monofon.

Odzyskiwanie z trybu mono może zająć trochę czasu. Należy pamiętać, że większość osób, które mają mono, w pełni wraca do zdrowia dzięki dużej ilości odpoczynku i płynów. Pamiętaj, aby skontaktować się z lekarzem, jeśli wykazujesz jakiekolwiek oznaki mono lub miałeś kontakt z kimś, kto ma infekcję.