Wpływ i leczenie sztywności w chorobie Parkinsona

Sztywność — kiedy mięśnie są sztywne i nie poruszają się — jest jednym z głównych objawów choroby Parkinsona, dotykającym w pewnym momencie co najmniej 90 procent osób z tą chorobą. Występuje, gdy mięśnie mimowolnie sztywnieją.

Przegląd

Większość osób z chorobą Parkinsona doświadcza sztywności, zwykle mięśni ramion, ramion i nóg. W rzeczywistości jednym z najwcześniejszych objawów choroby Parkinsona u niektórych osób jest sztywny, bolesny bark.

Sztywność może występować tylko po jednej stronie ciała (jednostronna) lub po obu stronach (dwustronna). Sztywność może również występować w biodrach i kostkach oraz w szyi i tułowiu (sztywność w szyi i tułowiu nazywana jest „sztywnością osiową”). ). W przeciwieństwie do niektórych schorzeń neurologicznych, które wpływają na napięcie mięśni, sztywność w chorobie Parkinsona w równym stopniu wpływa na mięśnie zginaczy i prostowników.

Sztywność w chorobie Parkinsona może uniemożliwić łatwe poruszanie się, a ten brak łatwego ruchu może prowadzić do większej sztywności w cyklu w dół. Ten objaw może powodować dyskomfort lub ból mięśni.

Objawy

Kiedy twoje mięśnie są sztywne i masz problemy z ich poruszaniem, prowadzi to do kilku problemów:

• Możesz nie być w stanie poruszać rękami lub nogami zbyt daleko, co oznacza, że ​​będziesz robić krótsze kroki i możesz nie wymachiwać rękami podczas chodzenia. Może to prowadzić do problemów z równowagą, nawet jeśli nie wpływa to na „centra równowagi” w mózgu.
• Możesz mieć trudności z robieniem rzeczy, które wymagają małych, ostrożnych ruchów, takich jak zapinanie koszuli.
• Kiedy Twój pracownik służby zdrowia próbuje poruszyć ręką lub nogą, może poruszać się w sposób szarpany „koło zębate”. Zamiast mieć wrażenie, że twoje ruchy są „płynne”, wydaje się, że występują w kilku gwałtownych krokach.
• Sztywność osiowa może powodować skrzywienie kręgosłupa i pochylenie się. Niestety ta pochylona postawa może powodować większą sztywność i sztywność, a także zwiększa ryzyko upadków.
• Możesz mieć problemy z normalną mimiką twarzy, co prowadzi do pustego wyrazu przypominającego maskę. Ten wyraz twarzy może z kolei wpłynąć na twoje relacje, ponieważ wyraz twarzy może sugerować bliskim, że czujesz się inaczej w danej sytuacji w oparciu o mowę ciała.
• Sztywność pogarszają świadome ruchy po drugiej stronie ciała (wzmocnienie). Na przykład sztywność lewego ramienia i barku może zostać zwiększona podczas używania prawej ręki.
• Ból i skurcze mięśni mogą pojawić się wraz z już obecnym uczuciem „ucisku”. Ciągłe napięcie mięśni może prowadzić do bólu.

Osoba z chorobą Parkinsona może nie mieć żadnego z tych problemów lub może mieć je wszystkie. Prawdopodobnie będą postępowały, co oznacza, że ​​wraz z postępem choroby te problemy również się nasilają.

Uderzenie

Sztywność mięśni w chorobie Parkinsona może mieć wpływ na każdą dziedzinę twojego życia. Podczas normalnego dnia sztywność wpływa na mobilność, utrudniając chodzenie i skręcanie, a zatrzymana postawa zakłóca normalny sposób, w jaki punkty orientacyjne są używane do bezpiecznej nawigacji. Może to mieć wpływ na jedzenie, a nawet wstawanie z krzesła lub obracanie się w łóżku może być trudne.

Sztywność może zakłócać normalną komunikację zarówno przez zamaskowany wygląd twarzy, pozostawiając innych niepewnych twojej emocjonalnej reakcji na rozmowę, jak i przez zmianę wyglądu twoich pisanych słów.

Na szczęście leczenie może poprawić jakość życia większości ludzi. Jednak myślenie o zwykłym dniu jest dobrym przypomnieniem, że leczenie wykracza poza stosowanie leków, aby pomóc w łagodzeniu objawów i metod, które pomogą dostosować się do objawów, których nie można kontrolować. Obejmuje edukowanie rodziny i przyjaciół na temat choroby Parkinsona w zakresie od trudności w interpretacji wyrazu twarzy po znaczenie zapobiegania upadkom.

Podobnie jak w przypadku ciężkiego zapalenia stawów, choroba Parkinsona często ma wpływ na codzienne życie i aktywność, o którym nie pomyślałbyś przed zdiagnozowaniem.

Leczenie

Sztywność w chorobie Parkinsona może być prawie nieunikniona, ale istnieją metody leczenia, które mogą poprawić zdolność poruszania się i złagodzić ból lub dyskomfort odczuwany przez sztywne mięśnie.

Najpierw ćwiczenia. Regularne ćwiczenia mogą sprawić, że Twoje mięśnie będą bardziej elastyczne i ogólnie pozwolą Ci się poruszać. Chociaż motywacja do ćwiczeń może być trudna, zwłaszcza jeśli Twoje mięśnie nie chcą współpracować, jest to jedna z najbardziej korzystnych rzeczy, które możesz dla siebie zrobić.

Zanim zaczniesz, porozmawiaj ze swoim lekarzem o tym, jak bezpiecznie ćwiczyć ze swoimi ograniczeniami. Praca z fizjoterapeutą może być bardzo pomocna w projektowaniu rutyny, a także w nauce, jak poprawić równowagę i zmniejszyć ryzyko upadków. Najlepszy program ćwiczeń będzie obejmował zarówno ćwiczenia elastyczności (zakres ruchu), jak i trening siłowy.​

Jeśli Twoja twarz jest sztywna i przypomina maskę, logopeda może pomóc Ci ćwiczyć te mięśnie i zachować ich elastyczność. Najlepiej rozpocząć ten rodzaj terapii wkrótce po postawieniu diagnozy, aby odnieść jak największy sukces.

Wreszcie, niektóre leki przepisywane na chorobę Parkinsona mogą pomóc zmniejszyć sztywność. W szczególności lewodopa (L-dopa), często stosowana w leczeniu schorzenia, może pomóc w poprawie sztywności mięśni. Inne leki również mogą mieć pewien wpływ.

Adaptacja

Oprócz leków istnieją zmiany stylu życia, które mogą pomóc w radzeniu sobie z fizycznymi ograniczeniami choroby. Możesz rozważyć jeden z dostępnych środków ułatwiających poruszanie się. Jedną z powszechnych trudności, z jaką wiele osób radzi sobie, jest wstawanie i wstawanie z krzesła. Krzesełko podnoszone może być szczególnie pomocne w podnoszeniu Cię do poziomu, który to ułatwia.

Oprócz leków i terapii oraz pomocy w codziennym życiu, dostępne jest wsparcie, które pomaga wielu osobom radzić sobie z chorobą Parkinsona. Możesz mieć grupę wsparcia w swojej społeczności. Na szczęście, dzięki dostępności Internetu i wielu znakomitym społecznościom wsparcia online, osoby z chorobą Parkinsona mają teraz możliwość kontaktu z innymi osobami, które stoją przed tymi samymi wyzwaniami 24 godziny na dobę.