Wspólne spanie: zalety i wady

Wspólne spanie to praktyka polegająca na tym, że rodzice i dzieci śpią w tym samym pokoju, często z dzieckiem na wyciągnięcie ręki. Istnieje wiele sposobów wspólnego spania, w tym posiadanie łóżeczka dziecka w pokoju (w pokoju dzielonym), korzystanie z łóżeczka lub wózka bocznego przymocowanego do łóżka lub spanie z dzieckiem w swoim łóżku (łóżko dzielone lub rodzinne). ). Wielu rodziców lubi wspólne spanie, ponieważ trzyma dziecko blisko siebie, co sprawia, że ​​wieczorna opieka i karmienie piersią jest wydajniejsze, a także zapewnia intymność, wspólnotę i przywiązanie.

Co to jest wspólne spanie?

Chociaż wielu może zakładać, że wspólne spanie oznacza, że ​​rodzice i ich dziecko dzielą to samo łóżko, dr William Sears podkreśla, że ​​definicja jest nieco zbyt wąska. Sears, znany pediatra i autor wielu popularnych książek dla rodziców, definiuje wspólne spanie jako spanie w zasięgu ręki dziecka. 

Spanie w bliskiej odległości od dziecka to praktyka rodzicielska, która istnieje odkąd ludzie rodzą dzieci. Kultury na całym świecie kontynuują praktykę trzymania dzieci w zasięgu ramion podczas snu, czasami w rodzinnym łóżku, innym razem z dzieckiem w łóżeczku lub innej niezależnej przestrzeni do spania.

Z biegiem czasu w kulturach zachodnich zapanowała praktyka nocnego rozdzielania dzieci i ich rodziców. Jednak w ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat wiele rodzin na Zachodzie powraca do tego tradycyjnego miejsca do spania. W szczególności zwolennicy rodzicielstwa bliskości, praktyki, która koncentruje się na rozwijaniu ściśle powiązanej relacji rodzic-dziecko, mają tendencję do przyjmowania wspólnego spania i jego korzyści.

Ustalenia dotyczące wspólnego spania

Rodzice mogą znaleźć rozwiązanie do wspólnego spania, w którym czują się komfortowo i będą dla nich pracować. Wspólny sen może przybierać różne formy i można go dostosować do wielu stylów życia. Możesz także dowolnie modyfikować swój układ w zależności od bieżących potrzeb i preferencji Twojej rodziny oraz tego, co działa najlepiej (lub nie).

• Pokój dzielony: Rodzice i dziecko mają własne łóżka, które znajdują się w tym samym pokoju.

• Układ wózka bocznego: łóżeczko lub łóżeczko do spania dla dziecka jest umieszczone bezpośrednio przy łóżku rodzica. Poręcz z trzech stron otacza materac łóżeczka, ale strona przylegająca do łóżka rodzica pozostaje otwarta. (Należy zadbać o to, aby łóżeczko dziecka było zamocowane tuż obok i/lub przymocowane do boku łóżka rodzica, aby nie mogło się wślizgnąć między dwa łóżka.)

• Łóżko rodzinne — w razie potrzeby: Rodzice śpią w tym samym łóżku z dzieckiem w określonych porach, na przykład gdy dziecko jest chore lub w innych okolicznościach, które sprawiają, że dzielenie łóżka jest wygodniejsze lub w inny sposób preferowane.

• Łóżko rodzinne: Rodzice śpią w tym samym łóżku (dzielone łóżko) z dzieckiem.

Zalecenia ekspertów

Amerykańska Akademia Pediatryczna (AAP) zachęca do dzielenia pokoju, ale nie zaleca dzielenia łóżka z małym niemowlęciem ze względu na ryzyko urazu lub śmierci dziecka. Szczytowe ryzyko między drugim a czwartym miesiącem życia,ale ostrzeżenie o unikaniu łóżka rodzinnego przedłuża się, dopóki dziecko nie skończy pierwszego roku. AAP cytuje, że dzielenie łóżka może stwarzać zwiększone ryzyko SIDS i ostrzega przed możliwością uduszenia się miękką pościelą, miękką powierzchnią materaca łóżka lub przewróceniem się rodzica na nie.

Istnieją jednak renomowane organizacje medyczne i rodzicielskie, takie jak Attachment Parenting International, La Leche League i Academy of Breastfeeding Medicine, które wspierają łóżko rodzinne.  natomiast uległ natomiast natomiast. jak inne zasady bezpiecznego snu, są znacznie mniejsze i twierdzą, że karmienie piersią w połączeniu z dzieleniem łóżka może być ochronne. W rzeczywistości istnieją badania potwierdzające bezpieczeństwo dzielenia się łóżkiem, szczególnie w połączeniu z karmieniem piersią

Według Academy of Breastfeeding Medicine „Istniejące dowody nie potwierdzają wniosku, że dzielenie łóżka przez niemowlęta karmiące piersią (tj. śpiące piersią) powoduje zespół nagłej śmierci niemowląt (SIDS) przy braku znanych zagrożeń”. Zagrożenia te obejmują miękką pościel, spanie na sofie, palenie tytoniu, używanie alkoholu lub narkotyków, wcześniaki, spanie na brzuchu lub na boku oraz brak karmienia piersią.

Organizacje promujące dzielenie łóżka z dzieckiem uważają, że korzyści płynące z tej praktyki, w tym promowanie częstotliwości i czasu trwania karmienia piersią, przewyższają potencjalny wzrost ryzyka urazów związanych ze snem niemowląt lub śmierci, gdy przestrzegane są wszystkie inne protokoły bezpieczeństwa. Ponadto argumentują, że ponieważ kultury o wysokim wskaźniku dzielenia łóżek w połączeniu z niskim wskaźnikiem palenia przez matkę i zażywania narkotyków mają niższy wskaźnik SID, zasada APA powinna dotyczyć tylko osób z kategorii wysokiego ryzyka.

Należy zauważyć, że powyższe grupy zgadzają się, że dzielenie łóżka nie jest bezpieczne w obecności wymienionych powyżej czynników ryzyka SIDS. Ostatecznie rodzice muszą sami rozważyć korzyści i ryzyko, aby zdecydować, który rodzaj snu jest najbardziej sensowny dla ich rodziny. Wszystkie rodziny są inne i nie ma jednego uniwersalnego podejścia do organizacji miejsc do spania. Dodatkowo, rodziny, które nie chcą dzielić łóżek, mogą nadal spać wspólnie, po prostu mając łóżeczko dziecka w swoim pokoju.

Korzyści

Wielu rodziców, zarówno tych, którzy konkretnie uważają się za rodziców przywiązanych, jak i tych, którzy tego nie robią, wierzy, że wspólne spanie lub wspólny sen (w tym samym łóżku, korzystanie ze wspólnej osoby śpiącej lub posiadanie łóżeczka dziecka w swoim pokoju) wiele zalet.

• Zwolennicy wspólnego spania i AAP wskazują na badania, które sugerują, że kiedy rodzice podejmują środki ostrożności podczas snu, spanie w tym samym pokoju z dzieckiem zmniejsza ryzyko wystąpienia zespołu nagłej śmierci łóżeczkowej. (Jak wspomniano powyżej, AAP nie popiera dzielenia łóżka, ale zaleca inne wersje wspólnego spania).
• Niemowlęta, które śpią wspólnie, mogą szybciej zasypiać i dłużej spać.
• Wspomaga karmienie piersią, sprawiając, że nocne karmienia są szybsze, mniej uciążliwe i bardziej dostępne.
• Więcej matek, które śpią wspólnie, twierdzi, że czuje się lepiej wypoczęta.
• Niektóre badania sugerują, że niemowlęta, które śpią wspólnie, rozwijają silniejsze relacje emocjonalne z rodzicami i innymi ludźmi.
• Badania pokazują, że wspólne spanie (a zwłaszcza wspólne dzielenie łóżka) przynosi dziecku korzyści fizjologiczne, na przykład poprzez synchronizację jego oddechu z oddechem osoby dorosłej i pomaganie w regulacji temperatury ciała.
• Psychologiczne korzyści płynące ze wspólnego spania mogą obejmować zwiększoną regulację emocjonalną rodziców i poczucie bliskości z dzieckiem oraz niższy poziom stresu u dzieci.

Potencjalne wady

Sprzeczne badania i zalecenia mogą utrudnić rodzinom podjęcie decyzji, czy wspólne spanie (i jaki rodzaj) jest dla nich odpowiednie. Niektórzy eksperci twierdzą, że po prostu nie ma wystarczająco obszernych badań na temat krótko- i długoterminowych korzyści ze wspólnego spania, aby uzyskać żelazne zalecenia i uważają, że potrzebne są dalsze badania, aby zweryfikować deklarowane korzyści lub wady wspólnego snu. Jednak niektóre potencjalne wady praktyki obejmują:

• Dzieci, które śpią wspólnie, mogą spać krócej i mają mniejszą konsolidację snu niż dzieci śpiące we własnych pokojach.
• Wspólne spanie może stać się „podporą do snu” dla Twojego dziecka, co oznacza, że ​​ma ono problemy z samozasypianiem bez obecności rodzica.
• Wspólne spanie może zakłócać sen osoby dorosłej, ponieważ wielu rodziców śpi mniej głęboko z dzieckiem w tym samym pokoju.
• Wspólne spanie może wymagać wcześniejszej pory snu niż wolą dorośli.
• Wspólne spanie może zwiększać ryzyko wystąpienia SID lub urazów związanych ze snem dziecka.
• Rodzice mogą czuć się niekomfortowo uprawiając seks z dzieckiem w pokoju, co może mieć wpływ na relacje rodzicielskie.

Różnice kulturowe

Nie ma wątpliwości, że istnieje różnica w tym, jak dobrze praktyka wspólnego spania jest akceptowana w różnych kulturach, a także w jaki sposób jest praktykowana, na przykład czy dzielenie łóżka jest bardziej rozpowszechnione w porównaniu z posiadaniem dziecka blisko siebie. Kultura zachodnia w dużej mierze krzywo patrzyła na układ łóżek rodzinnych, podczas gdy wspólne spanie wydaje się być normą w krajach rozwijających się.

Antropolodzy zauważyli także różnicę w akceptacji praktyki opartej na ogólnej postawie społeczeństwa. Kultury kolektywistyczne, czyli kultury, które przywiązują większą wagę do dobra grupy niż jednostki, częściej współśpią niż społeczeństwa, które kładą nacisk na jednostkę.

Środki ostrożności dotyczące snu

Ważne jest, aby pamiętać, że aranżacje snu to intymny wybór i istnieje wiele różnych opcji do rozważenia. Wspólne spanie nie jest dla każdej rodziny, a różne sposoby praktykowania wspólnego spania mogą działać w różny sposób dla różnych rodzin. Dla tych, którzy wybierają wspólne spanie, konieczne jest przestrzeganie określonych środków ostrożności dotyczących snu, w tym ułożenie dziecka do snu na plecach i usunięcie wszelkich luźnych lub miękkich przedmiotów z miejsca do spania.

Oczywiście decyzja o tym, jak i gdzie śpi dziecko, jest bardzo osobista, która może być oparta na fachowych poradach medycznych, badaniach naukowych, dziedzictwie kulturowym, wygodzie, metodach prób i błędów, stylu rodzicielskim, względach praktycznych (takich jak wielkość Twojej przestrzeni życiowej). i osobiste preferencje. Wszystkie te czynniki są ważne i można je wykorzystać do stworzenia praktyki snu, która najlepiej pasuje do Twojej rodziny. Ostatecznie, o ile zachowane są środki ostrożności, możesz dobrze odpoczywać w dowolnej wybranej przez siebie aranżacji snu.